Obwieszczenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 21 września 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie zakresu i trybu realizacji programu naprawczego prowadzącego do uzyskania równowagi finansowej uczelni publicznej

1. Przy opracowywaniu programu naprawczego prowadzącego do uzyskania równowagi finansowej uczelni publicznej, zwanego dalej „programem naprawczym”, bierze się pod uwagę straty netto z okresu nie dłuższego niż ostatnie 5 lat, wykazane w sprawozdaniach finansowych, sporządzonych zgodnie z przepisami o rachunkowości, zbadanych przez biegłego rewidenta.

2. Za dzień stwierdzenia straty netto przyjmuje się dzień podpisania przez rektora sprawozdania finansowego.

Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 13 września 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zakresu i trybu realizacji programu naprawczego prowadzącego do uzyskania równowagi finansowej uczelni publicznej (Dz. U. poz. 1502), które weszło w życie z dniem 1 października 2016 r.

1. Opracowanie programu naprawczego obejmuje jego przygotowanie przez uczelnię publiczną oraz uchwalenie przez senat tej uczelni.

2. Rektor przedkłada ministrowi nadzorującemu uczelnię publiczną uchwalony przez jej senat program naprawczy, w terminie 14 dni od dnia jego uchwalenia.

1. Program naprawczy określa:

1) szczegółową diagnozę stanu finansów uczelni publicznej;

2) działania planowane w celu zrównoważenia kosztów działalności uczelni publicznej z jej przychodami wraz z harmonogramem ich wdrażania;

3) uzasadnienie wyboru zastosowanych środków naprawczych.

2. Program naprawczy realizowany w uczelni wojskowej lub uczelni służb państwowych nie obejmuje działania uczelni jako jednostki wojskowej lub jednostki organizacyjnej właściwej służby.

Szczegółowa diagnoza stanu finansów uczelni publicznej zawiera w szczególności:

1) analizę stanu funduszy, z uwzględnieniem faktycznej dostępności wykazywanych środków;

2) analizę źródeł i miejsc powstawania przychodów i kosztów;

3) informację o poziomie należności i zobowiązań, w tym zobowiązań wymagalnych;

4) analizę stopnia wykorzystania majątku ruchomego i nieruchomego, ze wskazaniem składników majątku, które nie są dostatecznie wykorzystane;

5) ocenę realnych źródeł i skali możliwego zwiększenia przychodów i zmniejszenia kosztów;

6) analizę stanu zatrudnienia i poziomu wynagrodzeń w uczelni - w podziale na grupy pracowników, w tym:

a) analizę stopnia dostosowania stanu zatrudnienia do realizowanych przez uczelnię zadań,

b) szczegółową analizę obciążeń dydaktycznych grupy nauczycieli akademickich;

7) (uchylony).

Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

Przypis w tekście jednolitym: Przez § 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

1. Opis działań planowanych w celu zrównoważenia kosztów działalności uczelni publicznej z jej przychodami zawiera w szczególności plan:

1) działań zmierzających do zwiększenia przychodów uczelni;

2) optymalizacji kosztów w poszczególnych grupach ujętych w planie rzeczowo-finansowym;

3) dostosowania poziomu zatrudnienia i wynagrodzeń w poszczególnych grupach pracowników uczelni do zakresu i skali realizowanych przez nią zadań, z uwzględnieniem:

a) zwiększenia zakresu lub skali realizowanych zadań, przy zapewnieniu przychodów umożliwiających co najmniej pokrycie kosztów realizacji tych zadań lub

b) redukcji wynagrodzeń lub zatrudnienia;

4) dostosowania posiadanego majątku ruchomego i nieruchomego do rodzaju i skali realizowanych zadań oraz uzasadnionego zapotrzebowania uczelni, z uwzględnieniem sposobu rozporządzenia niedostatecznie wykorzystywanymi składnikami majątku;

5) redukcji zadłużenia, tak aby na koniec okresu realizacji programu naprawczego relacja sumy zobowiązań krótkoterminowych i krótkoterminowych rozliczeń międzyokresowych ujmowanych w pasywach do sumy aktywów obrotowych i środków trwałych w budowie, wynikających z bilansu, o którym mowa w art. 45 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2016 r. poz. 1047 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 61, 245, 791 i 1089), nie przekraczała poziomu 1,0.

2. Dla każdego działania określa się szczegółowy harmonogram wdrażania wraz z terminami realizacji kolejnych etapów oraz ostatecznym terminem zakończenia jego wdrażania.

3. Harmonogram wdrażania działań, o których mowa w ust. 1, uwzględnia konieczność osiągnięcia efektów programu naprawczego w okresie nie dłuższym niż do końca roku, w którym upływają 3 lata od dnia uchwalenia programu naprawczego.

Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 3 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 3.

Uzasadnienie wyboru zastosowanych środków naprawczych zawiera:

1) opis co najmniej jednego alternatywnego wariantu programu naprawczego;

2) porównanie poziomu i struktury ryzyka dla poszczególnych wariantów programu naprawczego oraz ocenę tych wariantów;

3) uzasadnienie dokonania wyboru wskazanego wariantu programu naprawczego;

4) źródła finansowania programu naprawczego, z uwzględnieniem przewidywanych wpływów i wydatków w czasie realizacji programu naprawczego.

1. Rektor jest odpowiedzialny za realizację programu naprawczego.

2. Rektor może wyznaczyć pełnomocnika do spraw programu naprawczego albo osoby odpowiadające za realizację poszczególnych działań, o których mowa w § 5 ust. 1.

3. Rektor składa senatowi uczelni publicznej sprawozdanie z realizacji programu naprawczego co najmniej raz na kwartał.

Rektor w imieniu senatu uczelni publicznej przedkłada ministrowi nadzorującemu tę uczelnię sprawozdanie okresowe z wykonania programu naprawczego, obejmujące co najmniej:

1) sprawozdanie z wykonania działań planowanych w celu zrównoważenia kosztów działalności uczelni z jej przychodami, z uwzględnieniem terminowości ich wykonania;

2) szczegółową diagnozę stanu finansów uczelni, z uwzględnieniem zmian wynikających z realizacji programu naprawczego;

3) ocenę efektywności stosowanych środków naprawczych.

1. Senat uczelni publicznej może uchwalić aktualizację programu naprawczego w celu zapewnienia jego większej efektywności, w tym przyspieszyć wdrażanie działań, o których mowa w § 5 ust. 1, lub zastosować alternatywne środki naprawcze.

2. Rektor przedkłada ministrowi nadzorującemu uczelnię publiczną aktualizację programu naprawczego w terminie 14 dni od dnia jej uchwalenia.

W przypadku osoby pełniącej obowiązki rektora, której minister nadzorujący uczelnię publiczną powierzył zadania dotyczące opracowania i wdrożenia programu naprawczego, o której mowa w art. 100a ust. 5 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym, przepisy § 2-6 oraz § 8 i 9 stosuje się odpowiednio.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2012 r.