§ 22.

1. W ewidencji zbiorczej mienia Skarbu Państwa uwzględnia się sposób zagospodarowania lub przeznaczenia składników majątku w podziale na:

1) zasoby majątkowe służące bezpośrednio realizacji publicznych zadań ustawowych przez organy państwowe, w szczególności:

a) zasób ogólnonarodowego dziedzictwa kulturowego,

b) grunty i zasoby naturalne;

2) zasób majątkowy państwowego sektora finansów publicznych w użytkowaniu państwowych jednostek budżetowych;

3) zasoby majątkowe służące realizacji zadań publicznych państwa, wydzielone z majątku Skarbu Państwa w formie majątku odrębnego lub praw udziałowych w państwowych osobach prawnych;

4) zasób majątkowy wyłączony z realizacji publicznych zadań ustawowych państwa, w szczególności:

a) prawa udziałowe Skarbu Państwa w podmiotach o charakterze gospodarczym,

b) mienie pozostałe po likwidacji albo upadłości państwowych osób prawnych lub podmiotów, w których Skarb Państwa posiadał swoje udziały;

5) prawa majątkowe, które na mocy obowiązujących przepisów zostały przypisane bezpośrednio państwu lub Skarbowi Państwa i nie zostały ujęte w wyżej określonych zasobach majątkowych.

2. W ewidencji zbiorczej mienia Skarbu Państwa wyodrębnia się ponadto zasoby przeznaczone na realizację zobowiązań publicznoprawnych, wynikające z odrębnych przepisów.