§ 1.

W rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 22 sierpnia 2002 r. w sprawie badań psychiatrycznych i psychologicznych osób ubiegających się lub posiadających prawo do wykonywania lub kierowania działalnością gospodarczą albo bezpośrednio zatrudnionych przy wytwarzaniu i obrocie materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. poz. 1246) wprowadza się następujące zmiany:

1) w § 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

2. W zakresie uzyskiwania i utraty uprawnień do przeprowadzania badań przez psychologa, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 15c i art. 15d ust. 2 i 3 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2012 r. poz. 576, z 2013 r. poz. 829, z 2014 r. poz. 295, z 2015 r. poz. 1505 oraz z 2016 r. poz. 1948 i 1954).

2) w § 7:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

3. Lekarz upoważniony przeprowadza badania osób, o których mowa w art. 22 ust. 1 i art. 28 ust. 1 ustawy, po przedstawieniu przez te osoby orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań do wykonywania pracy przy wytwarzaniu lub obrocie materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją albo wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, wystawionego przez lekarza sprawującego profilaktyczną opiekę nad pracownikami, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 229 § 8 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 1666, 2138 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 60 i 962).

b) uchyla się ust. 4;

3) § 11 otrzymuje brzmienie:

§ 11. W sprawach dotyczących sposobu postępowania z dokumentacją związaną z badaniami psychiatrycznymi, o których mowa w § 2, stosuje się przepisy art. 23-30 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2017 r. poz. 1318 i 1524).

4) po § 11 dodaje się § 11a w brzmieniu:

1. Dokumentację związaną z badaniami psychologicznymi przechowuje się w warunkach organizacyjnych i technicznych uniemożliwiających dostęp osób nieupoważnionych oraz zapewniających jej ochronę przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub zagubieniem.

2. Dokumentację, o której mowa w ust. 1, przechowuje się przez okres 20 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano ostatniego wpisu. Po upływie tego okresu dokumenty są niszczone przez podmiot przechowujący dokumentację, który sporządza protokół, zawierający: imię i nazwisko oraz podpis osoby dokonującej zniszczenia, datę i miejsce zniszczenia, określenie rodzaju niszczonej dokumentacji związanej z badaniami psychologicznymi oraz imiona i nazwiska osób, których dokumentacja dotyczy.

3. W przypadku utraty uprawnień do przeprowadzania badań przez psychologa, o którym mowa w § 5 ust. 1, dokumentacja związana z badaniami psychologicznymi przekazywana jest do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy, na obszarze którego działania psycholog ten prowadzi działalność.