Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych

Rozporządzenie określa:

1) formy samokształcenia, o których mowa w art. 26 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, zwanej dalej „ustawą”;

2) sposób i tryb odbywania doskonalenia zawodowego przez dyspozytorów medycznych;

3) zakres doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych;

4) wzór wniosku o wpis na listę podmiotów uprawnionych do prowadzenia kursu doskonalącego;

5) sposób potwierdzania dokumentowania i zatwierdzania poszczególnych form doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych;

6) wzór karty doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych.

Samokształcenie obejmuje następujące formy:

1) udział w seminarium,

2) udział w kongresach, zjazdach, konferencjach, sympozjach naukowych lub ćwiczeniach,

3) udział w różnych formach szkoleń organizowanych przez dysponenta zespołów ratownictwa medycznego lub wojewodę

- z zakresu wiedzy i umiejętności, o których mowa w § 4, których ukończenie umożliwia pogłębienie i aktualizację wiedzy i umiejętności niezbędnych do realizacji zadań na stanowisku dyspozytora medycznego.

1. Doskonalenie zawodowe jest realizowane w trzyletnich okresach rozliczeniowych, zwanych dalej „okresami edukacyjnymi”.

2. Okres edukacyjny rozpoczyna się z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym dysponent jednostki zatrudnił dyspozytora medycznego albo zawarł z nim umowę cywilnoprawną.

Doskonalenie zawodowe dyspozytorów medycznych obejmuje znajomość:

1) systemu ratownictwa medycznego, zwanego dalej „systemem”, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i w innych państwach;

2) organizacji, zadań oraz kompetencji jednostek współpracujących z systemem, o których mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, oraz innych jednostek realizujących zadania z zakresu ratownictwa medycznego;

3) organizacji systemu powiadamiania ratunkowego;

4) zasad i procedur przyjmowania wezwań oraz dysponowania zespołami ratownictwa medycznego;

5) wybranych zagadnień z medycyny ratunkowej niezbędnych do realizacji zadań dyspozytora medycznego;

6) podstaw prawnych i zasad współdziałania z jednostkami współpracującymi z systemem, o których mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, oraz innymi jednostkami realizującymi zadania z zakresu ratownictwa medycznego, a także służbami porządku publicznego, w tym zadań i zasad działania krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego;

7) zasad zbierania wywiadu medycznego, podstaw i algorytmów zbierania wywiadu medycznego przez dyspozytorów medycznych, systemu kodowania i kwalifikacji wezwań;

8) zasad prowadzenia komunikacji w łączności radiowej, w tym wykorzystania alfabetu międzynarodowego;

9) podstawowej wiedzy z zakresu odpowiedzialności karnej i cywilnej dyspozytora medycznego;

10) zasad komunikacji i postępowania dyspozytora medycznego z osobami z zaburzeniami psychicznymi;

11) zasad komunikacji i postępowania dyspozytora medycznego z dziećmi;

12) zasad komunikacji i postępowania dyspozytora medycznego z osobami o utrudnionym kontakcie;

13) zasad udzielania pierwszej pomocy oraz zasad przekazywania niezbędnych informacji osobom udzielającym pierwszej pomocy;

14) zasad współpracy z lotniczymi zespołami ratownictwa medycznego, wskazań do ich użycia i sposobów dysponowania;

15) zasad korzystania ze środków łączności na potrzeby systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne, w szczególności w oparciu o konsolę zintegrowanej łączności wykorzystywaną na stanowisku dyspozytora medycznego do obsługi zgłoszeń alarmowych w ramach Systemu Wspomagania Dowodzenia Państwowego Ratownictwa Medycznego, o którym mowa w art. 3 pkt 15 ustawy;

16) zasad korzystania z systemu zarządzania zespołami ratownictwa medycznego, w skład którego wchodzi w szczególności funkcjonalność lokalizacji miejsca zdarzenia i zespołu ratownictwa medycznego;

17) wykorzystania danych przestrzennych i związanych z nimi usług, do jakich dostęp uzyskuje System Wspomagania Dowodzenia Państwowego Ratownictwa Medycznego, o których mowa w art. 24d ustawy;

18) zasad postępowania w przypadku wystąpienia katastrof naturalnych lub awarii technicznych w rozumieniu ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 333 i 915 oraz z 2016 r. poz. 1954);

19) zasad postępowania w przypadku zdarzenia mnogiego lub masowego;

20) zasad koordynacji działań ratowniczych na terenie województwa oraz w przypadku potrzeby użycia zespołów ratownictwa medycznego spoza obszaru województwa;

21) zadań lekarza koordynatora ratownictwa / wojewódzkiego koordynatora ratownictwa medycznego i zasad współpracy z nim;

22) ogólnych informacji o prawach pacjenta.

Kurs doskonalący jest realizowany według planu nauczania określonego w programie kursu doskonalącego, uwzględniającego zakres wiedzy i umiejętności, o których mowa w § 4.

Wzór wniosku o wpis na listę podmiotów uprawnionych do prowadzenia kursu doskonalącego określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

Seminarium jest realizowane zgodnie z programem nauczania, opracowanym przez organizatora kształcenia i zatwierdzonym przez konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie medycyny ratunkowej, właściwego ze względu na miejsce, w którym będzie odbywać się kształcenie, i trwa nie krócej niż 5 godzin dydaktycznych, przy czym 1 godzina dydaktyczna trwa 45 minut.

Dopełnienie przez dyspozytora medycznego obowiązku doskonalenia zawodowego polega na odbyciu w okresie edukacyjnym jednego kursu doskonalącego i jednego seminarium oraz jednej z pozostałych form samokształcenia, o których mowa w § 2 pkt 2 i 3.

1. Przebieg doskonalenia zawodowego dokumentuje się w karcie doskonalenia zawodowego, zwanej dalej „kartą doskonalenia”.

2. Podmiot uprawniony do prowadzenia kursu doskonalącego potwierdza w karcie doskonalenia zaliczenie przez dyspozytora medycznego kursu doskonalącego.

3. Organizator kształcenia potwierdza w karcie doskonalenia odbycie przez dyspozytora medycznego seminarium oraz jednej z form samokształcenia, o których mowa w § 2 pkt 2 i 3.

4. Wzór karty doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r.

Przypis w tekście jednolitym: Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 16 kwietnia 2007 r. w sprawie doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych (Dz. U. poz. 525), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 48 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1991, z 2016 r. poz. 65, 580, 652, 832, 1579 i 2020 oraz z 2017 r. poz. 599 i 1524).