Orzecznik
Wróć do aktu
PRZEPIS

Art. 424.

Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne · DU 2017 poz. 1566

Treść w tym tekście

1. Organ właściwy w sprawach zgłoszeń wodnoprawnych może ustalić, w drodze decyzji, wymagania w zakresie gospodarowania wodami dotyczące warunków wykonania urządzeń wodnych lub innych działań wymagających zgłoszenia, o ile jest to uzasadnione koniecznością ochrony wód lub środowiska.

2. Do decyzji, o której mowa w ust. 1, przepisy art. 403 stosuje się odpowiednio.

3. Postępowanie w przedmiocie wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, wszczyna się z urzędu.

4. Jeżeli w związku z dokonaniem zgłoszenia wodnoprawnego nastąpiło naruszenie interesów osób trzecich, organ właściwy w sprawach zgłoszeń wodnoprawnych, mając na uwadze, że korzystanie z wód nie może powodować pogorszenia stanu wód i ekosystemów od wód zależnych, marnotrawstwa wody lub energii wody, a także nie może wyrządzać szkód, może, w drodze decyzji, nałożyć na dokonującego zgłoszenia wodnoprawnego obowiązek wykonania ekspertyzy i przedstawienia jej temu organowi, w terminie określonym w tej decyzji.

5. Jeżeli jest to uzasadnione treścią ekspertyzy, o której mowa w ust. 4, organ właściwy w sprawach zgłoszeń wodnoprawnych może, bez odszkodowania, ustalić warunki wykonywania czynności lub robót wymagających zgłoszenia wodnoprawnego, ograniczając zakres korzystania z wód.

Wersje

Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)

  1. w życie od 23 listopada 2019 · Dz.U. 2019 poz. 2170

    82) w art. 424: a) ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Jeżeli jest to uzasadnione treścią ekspertyzy, o której mowa w ust. 4, organ właściwy w sprawach zgłoszeń wodnoprawnych może nałożyć obowiązek: 1) wykonania urządzeń zapobiegających szkodom; 2) likwidacji urządzeń i robót wykonanych na podstawie zgłoszenia wodnoprawnego lub zaniechania korzystania z wód, prowadzonego na podstawie zgłoszenia wodnoprawnego - w przypadku gdy zaniechanie naruszenia interesów osób trzecich nie będzie możliwe przez wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom.”, b) dodaje się ust. 6 w brzmieniu: „6. Nałożenie obowiązków, o których mowa w ust. 5, następuje w drodze decyzji, bez odszkodowania. W decyzji ustala się termin wykonania obowiązku.”;

  1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2020 poz. 310 (ogł. 26 lutego 2020) do Dz.U. 2025 poz. 960 (ogł. 21 lipca 2025)

    1. Organ właściwy w sprawach zgłoszeń wodnoprawnych może ustalić, w drodze decyzji, wymagania w zakresie gospodarowania wodami dotyczące warunków wykonania urządzeń wodnych lub innych działań wymagających zgłoszenia, o ile jest to uzasadnione koniecznością ochrony wód lub środowiska. 2. Do decyzji, o której mowa w ust. 1, przepisy art. 403 stosuje się odpowiednio. 3. Postępowanie w przedmiocie wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, wszczyna się z urzędu. 4. Jeżeli w związku z dokonaniem zgłoszenia wodnoprawnego nastąpiło naruszenie interesów osób trzecich, organ właściwy w sprawach zgłoszeń wodnoprawnych, mając na uwadze, że korzystanie z wód nie może powodować pogorszenia stanu wód i ekosystemów od wód zależnych, marnotrawstwa wody lub energii wody, a także nie może wyrządzać szkód, może, w drodze decyzji, nałożyć na dokonującego zgłoszenia wodnoprawnego obowiązek wykonania ekspertyzy i przedstawienia jej temu organowi, w terminie określonym w tej decyzji. 5. Jeżeli jest to uzasadnione treścią ekspertyzy, o której mowa w ust. 4, organ właściwy w sprawach zgłoszeń wodnoprawnych może nałożyć obowiązek: 1) wykonania urządzeń zapobiegających szkodom; 2) likwidacji urządzeń i robót wykonanych na podstawie zgłoszenia wodnoprawnego lub zaniechania korzystania z wód, prowadzonego na podstawie zgłoszenia wodnoprawnego – w przypadku gdy zaniechanie naruszenia interesów osób trzecich nie będzie możliwe przez wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. 6. Nałożenie obowiązków, o których mowa w ust. 5, następuje w drodze decyzji, bez odszkodowania. W decyzji ustala się termin wykonania obowiązku.

  2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2017 poz. 1566 (ogł. 23 sierpnia 2017) do Dz.U. 2018 poz. 2268 (ogł. 4 grudnia 2018) ten tekst

    1. Organ właściwy w sprawach zgłoszeń wodnoprawnych może ustalić, w drodze decyzji, wymagania w zakresie gospodarowania wodami dotyczące warunków wykonania urządzeń wodnych lub innych działań wymagających zgłoszenia, o ile jest to uzasadnione koniecznością ochrony wód lub środowiska.

    2. Do decyzji, o której mowa w ust. 1, przepisy art. 403 stosuje się odpowiednio.

    3. Postępowanie w przedmiocie wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, wszczyna się z urzędu.

    4. Jeżeli w związku z dokonaniem zgłoszenia wodnoprawnego nastąpiło naruszenie interesów osób trzecich, organ właściwy w sprawach zgłoszeń wodnoprawnych, mając na uwadze, że korzystanie z wód nie może powodować pogorszenia stanu wód i ekosystemów od wód zależnych, marnotrawstwa wody lub energii wody, a także nie może wyrządzać szkód, może, w drodze decyzji, nałożyć na dokonującego zgłoszenia wodnoprawnego obowiązek wykonania ekspertyzy i przedstawienia jej temu organowi, w terminie określonym w tej decyzji.

    5. Jeżeli jest to uzasadnione treścią ekspertyzy, o której mowa w ust. 4, organ właściwy w sprawach zgłoszeń wodnoprawnych może, bez odszkodowania, ustalić warunki wykonywania czynności lub robót wymagających zgłoszenia wodnoprawnego, ograniczając zakres korzystania z wód.

Źródła: przepis występuje w 9 z 9 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.