§ 2.
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2017 r. w sprawie zakresu znajomości języka polskiego niezbędnej do wykonywania zawodu fizjoterapeuty oraz egzaminu ze znajomości języka polskiego · DU 2017 poz. 1224
Treść w tym tekście
Osoba, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy, jest obowiązana znać język polski w mowie i piśmie w stopniu umożliwiającym:
1) stosowanie w mowie i piśmie prawidłowej terminologii medycznej obejmującej słownictwo anatomiczne, fizjologiczne, patofizjologiczne, dotyczące stanów metabolicznych, rozpoznań, stanów chorobowych, procedur i zabiegów fizjoterapeutycznych;
2) rozumienie tekstu pisanego, w szczególności korzystanie z fachowej literatury i piśmiennictwa medycznego oraz przepisów regulujących wykonywanie zawodu fizjoterapeuty w Rzeczypospolitej Polskiej oraz praw pacjenta;
3) porozumiewanie się z pacjentami, fizjoterapeutami, lekarzami, lekarzami dentystami i przedstawicielami innych zawodów medycznych, w szczególności poprawne przeprowadzanie wywiadów z pacjentem, udzielanie przystępnych i zrozumiałych dla pacjenta porad i informacji, przekazywanie danych o pacjencie, a także czynne uczestniczenie w konsyliach i konsultacjach oraz naradach i szkoleniach zawodowych;
4) redagowanie tekstów zgodnie z zasadami gramatyki i ortografii oraz czytelne odręczne prowadzenie dokumentacji medycznej.
Wersje
W tekstach z bazy przepis ma jedno brzmienie — od Dz.U. 2017 poz. 1224 do Dz.U. 2022 poz. 1618.
Źródła: przepis występuje w 2 z 2 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.