PRZEPIS

Art. 53.

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 maja 2017 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o odnawialnych źródłach energii · DU 2017 poz. 1148

Treść w tym tekście

1. Obowiązek, o którym mowa w art. 52 ust. 1, w odniesieniu do odbiorców przemysłowych, którzy złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 52 ust. 3, i dla których wartość współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej wyniosła:

1) nie mniej niż 3% i nie więcej niż 20% - wykonywany jest w odniesieniu do 80% ilości energii elektrycznej zakupionej przez odbiorcę przemysłowego na własny użytek w roku realizacji obowiązku;

2) więcej niż 20% i nie więcej niż 40% - wykonywany jest w odniesieniu do 60% ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego w roku realizacji obowiązku;

3) więcej niż 40% - wykonywany jest w odniesieniu do 15% ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego w roku realizacji obowiązku.

2. Przez współczynnik intensywności zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1, w art. 52 ust. 3 pkt 3 oraz w ust. 6, rozumie się stosunek kosztów energii elektrycznej zużytej na własne potrzeby do wartości dodanej brutto obliczanej jako średnia arytmetyczna z trzech ostatnich lat poprzedzających rok realizacji obowiązku.

3. W przypadku gdy działalność gospodarcza jest wykonywana w okresie krótszym niż trzy lata, wartość dodaną brutto, o której mowa w ust. 2, oblicza się jako średnią arytmetyczną z okresu wykonywania tej działalności.

4. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej, biorąc pod uwagę zasady rachunkowości stosowane przez odbiorcę przemysłowego oraz koszty energii elektrycznej ponoszone przez tego odbiorcę.

Przypis w tekście jednolitym: Ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz ustawy - Prawo energetyczne (Dz. U. poz. 2365), która weszła w życie z dniem 31 grudnia 2015 r.

Wersje

Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)

w życie od 28 grudnia 2024 · po ostatnim tekście jednolitym w bazie · Dz.U. 2024 poz. 1847

16) w art. 53: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Obowiązek, o którym mowa w art. 52 ust. 1, w odniesieniu do odbiorcy przemysłowego, który złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 52 ust. 3, którego przeważającą działalnością gospodarczą jest działalność oznaczona jednym z kodów Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) wskazanych w art. 52 ust. 6 pkt 1: 1) lit. a - jest wykonywany w odniesieniu do 15 % ilości energii elektrycznej zakupionej przez niego na własny użytek w roku realizacji tego obowiązku; 2) lit. b - jest wykonywany w odniesieniu do 25 % ilości energii elektrycznej zakupionej przez niego na własny użytek w roku realizacji tego obowiązku.”, b) w ust. 2 i 3 wyrazy „w ust. 1 oraz w art. 52 ust. 3 pkt 3 i ust. 6” zastępuje się wyrazami „w art. 52 ust. 3 pkt 3 i ust. 6 pkt 2”, c) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania: 1) współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej, biorąc pod uwagę zasady rachunkowości stosowane przez odbiorcę przemysłowego oraz koszty energii elektrycznej ponoszone przez tego odbiorcę; 2) wartości pomocy publicznej uzyskanej w wyniku skorzystania z uprawnień, o których mowa w art. 53 ust. 1, w art. 96 ust. 2 oraz w art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, biorąc pod uwagę potrzebę ustalenia nienależnie wypłaconej pomocy publicznej.”;
w życie od 29 lutego 2020 · Dz.U. 2020 poz. 284

1) użyte w art. 4 w ust. 14, w art. 38c w ust. 14 we wprowadzeniu do wyliczenia, w art. 53 w ust. 4, w art. 60, w art. 60a w ust. 3, w art. 61 we wprowadzeniu do wyliczenia, w art. 62 we wprowadzeniu do wyliczenia, w art. 69 w ust. 1, w art. 73 w ust. 7 we wprowadzeniu do wyliczenia, w art. 74 w ust. 9 we wprowadzeniu do wyliczenia, w art. 77 w ust. 3 we wprowadzeniu do wyliczenia, w ust. 4 we wprowadzeniu do wyliczenia i w ust. 5 we wprowadzeniu do wyliczenia, w art. 77a, w art. 78 w ust. 10, w art. 80 w ust. 5 we wprowadzeniu do wyliczenia, w ust. 6 we wprowadzeniu do wyliczenia i w ust. 7, w art. 81 w ust. 7, w art. 113, w art. 116 w ust. 3 we wprowadzeniu do wyliczenia, w art. 119a, w art. 126 w ust. 3 i 4, w art. 127 w ust. 1, 2, 4 i 5, w art. 131 w ust. 1, 2, 4 i 5, w art. 132 w ust. 1, w art. 134, w art. 154 w ust. 5 i 6, w art. 157 w ust. 2, w art. 162, w art. 166 we wprowadzeniu do wyliczenia, w art. 167 w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia i w ust. 2, w art. 171 oraz w art. 221 w ust. 2, w różnym przypadku, wyrazy „minister właściwy do spraw energii” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „Minister właściwy do spraw klimatu”;
w życie od 14 lipca 2018 · Dz.U. 2018 poz. 1276

22) w art. 53 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: „2. Przez współczynnik intensywności zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 oraz w art. 52 ust. 3 pkt 3 i ust. 6, rozumie się stosunek kosztów energii elektrycznej zużytej na własne potrzeby do wartości dodanej brutto obliczany jako średnia arytmetyczna z trzech ostatnich lat poprzedzających rok realizacji obowiązku. 3. W przypadku gdy działalność gospodarcza odbiorcy przemysłowego, o której mowa w art. 52 ust. 6 pkt 1, jest wykonywana w okresie krótszym niż trzy lata, współczynnik intensywności zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 oraz w art. 52 ust. 3 pkt 3 i ust. 6, oblicza się jako średnią arytmetyczną z okresu wykonywania tej działalności.”;

Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2021 poz. 610 (ogł. 1 kwietnia 2021) do Dz.U. 2024 poz. 1361 (ogł. 13 września 2024)

1. Obowiązek, o którym mowa w art. 52 ust. 1, w odniesieniu do odbiorców przemysłowych, którzy złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 52 ust. 3, i dla których wartość współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej wyniosła:
1) nie mniej niż 3 % i nie więcej niż 20 % - wykonywany jest w odniesieniu do 80 % ilości energii elektrycznej zakupionej przez odbiorcę przemysłowego na własny użytek w roku realizacji obowiązku;
2) więcej niż 20 % i nie więcej niż 40 % - wykonywany jest w odniesieniu do 60 % ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego w roku realizacji obowiązku;
3) więcej niż 40 % - wykonywany jest w odniesieniu do 15 % ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego w roku realizacji obowiązku.
2. Przez współczynnik intensywności zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 oraz w art. 52 ust. 3 pkt 3 i ust. 6, rozumie się stosunek kosztów energii elektrycznej zużytej na własne potrzeby do wartości dodanej brutto obliczany jako średnia arytmetyczna z trzech ostatnich lat poprzedzających rok realizacji obowiązku.
3. W przypadku gdy działalność gospodarcza odbiorcy przemysłowego, o której mowa w art. 52 ust. 6 pkt 1, jest wykonywana w okresie krótszym niż trzy lata, współczynnik intensywności zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 oraz w art. 52 ust. 3 pkt 3 i ust. 6, oblicza się jako średnią arytmetyczną z okresu wykonywania tej działalności.
4. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej, biorąc pod uwagę zasady rachunkowości stosowane przez odbiorcę przemysłowego oraz koszty energii elektrycznej ponoszone przez tego odbiorcę.
Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2018 poz. 2389 (ogł. 21 grudnia 2018) do Dz.U. 2020 poz. 261 (ogł. 18 lutego 2020)

1. Obowiązek, o którym mowa w art. 52 ust. 1, w odniesieniu do odbiorców przemysłowych, którzy złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 52 ust. 3, i dla których wartość współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej wyniosła:
1) nie mniej niż 3% i nie więcej niż 20% - wykonywany jest w odniesieniu do 80% ilości energii elektrycznej zakupionej przez odbiorcę przemysłowego na własny użytek w roku realizacji obowiązku;
2) więcej niż 20% i nie więcej niż 40% - wykonywany jest w odniesieniu do 60% ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego w roku realizacji obowiązku;
3) więcej niż 40% - wykonywany jest w odniesieniu do 15% ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego w roku realizacji obowiązku.
2. Przez współczynnik intensywności zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 oraz w art. 52 ust. 3 pkt 3 i ust. 6, rozumie się stosunek kosztów energii elektrycznej zużytej na własne potrzeby do wartości dodanej brutto obliczany jako średnia arytmetyczna z trzech ostatnich lat poprzedzających rok realizacji obowiązku.
3. W przypadku gdy działalność gospodarcza odbiorcy przemysłowego, o której mowa w art. 52 ust. 6 pkt 1, jest wykonywana w okresie krótszym niż trzy lata, współczynnik intensywności zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 oraz w art. 52 ust. 3 pkt 3 i ust. 6, oblicza się jako średnią arytmetyczną z okresu wykonywania tej działalności.
4. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej, biorąc pod uwagę zasady rachunkowości stosowane przez odbiorcę przemysłowego oraz koszty energii elektrycznej ponoszone przez tego odbiorcę.
Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2017 poz. 1148 (ogł. 14 czerwca 2017) do Dz.U. 2018 poz. 1269 (ogł. 29 czerwca 2018) ten tekst

1. Obowiązek, o którym mowa w art. 52 ust. 1, w odniesieniu do odbiorców przemysłowych, którzy złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 52 ust. 3, i dla których wartość współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej wyniosła:
1) nie mniej niż 3% i nie więcej niż 20% - wykonywany jest w odniesieniu do 80% ilości energii elektrycznej zakupionej przez odbiorcę przemysłowego na własny użytek w roku realizacji obowiązku;
2) więcej niż 20% i nie więcej niż 40% - wykonywany jest w odniesieniu do 60% ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego w roku realizacji obowiązku;
3) więcej niż 40% - wykonywany jest w odniesieniu do 15% ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego w roku realizacji obowiązku.
2. Przez współczynnik intensywności zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1, w art. 52 ust. 3 pkt 3 oraz w ust. 6, rozumie się stosunek kosztów energii elektrycznej zużytej na własne potrzeby do wartości dodanej brutto obliczanej jako średnia arytmetyczna z trzech ostatnich lat poprzedzających rok realizacji obowiązku.
3. W przypadku gdy działalność gospodarcza jest wykonywana w okresie krótszym niż trzy lata, wartość dodaną brutto, o której mowa w ust. 2, oblicza się jako średnią arytmetyczną z okresu wykonywania tej działalności.
4. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej, biorąc pod uwagę zasady rachunkowości stosowane przez odbiorcę przemysłowego oraz koszty energii elektrycznej ponoszone przez tego odbiorcę.
Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2015 poz. 478 (ogł. 3 kwietnia 2015)

1. Obowiązek, o którym mowa w art. 52 ust. 1, w odniesieniu do odbiorców przemysłowych, którzy złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 52 ust. 3, i dla których wartość współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej wyniosła:
1) nie mniej niż 3% i nie więcej niż 20% - wykonywany jest w odniesieniu do 80% ilości energii elektrycznej zakupionej przez odbiorcę przemysłowego na własny użytek w roku realizacji obowiązku;
2) więcej niż 20% i nie więcej niż 40% - wykonywany jest w odniesieniu do 60% ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego w roku realizacji obowiązku;
3) więcej niż 40% - wykonywany jest w odniesieniu do 15% ilości energii elektrycznej zakupionej na własny użytek przez odbiorcę przemysłowego w roku realizacji obowiązku.
2. Przez współczynnik intensywności zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1, w art. 52 ust. 3 pkt 3 oraz w ust. 6, rozumie się stosunek kosztów energii elektrycznej zużytej na własne potrzeby do wartości dodanej brutto obliczanej jako średnia arytmetyczna z trzech ostatnich lat poprzedzających rok realizacji obowiązku.
3. W przypadku gdy działalność gospodarcza jest wykonywana w okresie krótszym niż trzy lata, wartość dodaną brutto, o której mowa w ust. 2, oblicza się jako średnią arytmetyczną z okresu wykonywania tej działalności.
4. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania współczynnika intensywności zużycia energii elektrycznej, biorąc pod uwagę zasady rachunkowości stosowane przez odbiorcę przemysłowego oraz koszty energii elektrycznej ponoszone przez tego odbiorcę.

Źródła: przepis występuje w 9 z 10 tekstów tego aktu w bazie. Pominięte, bo nie udało się wiarygodnie podzielić ich na przepisy: Dz.U. 2026 poz. 68. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.