§ 50.

1. Otwór badawczy wykonywany w celu rozeznania warunków hydrogeologicznych, geotechnicznych i gazowych na potrzeby głębienia szybu odwierca się na całą projektowaną głębokość szybu. W przypadku występowania trudnych warunków geologicznych odwierca się większą liczbę otworów badawczych w celu dokładniejszego rozeznania górotworu.

2. Przy wierceniu otworu badawczego określa się:

1) głębokość zalegania złoża: strop i spąg oraz rodzaj przewiercanych warstw skalnych górotworu;

2) wykształcenie litologiczne przewiercanych warstw;

3) właściwości geotechniczne skał;

4) warunki hydrogeologiczne górotworu;

5) występowanie horyzontów gazowych oraz ciśnienie i wielkość dopływu gazu.

3. Głębienie szybu bez otworu badawczego jest dopuszczalne pod warunkiem rozpoznania warunków hydrogeologicznych, geotechnicznych i gazowych na podstawie otworów wiertniczych lub wyrobisk istniejących w bezpośrednim sąsiedztwie projektowanego szybu.

4. Dla nawierconego horyzontu wodnego określa się:

1) głębokość występowania;

2) grubość warstwy wodonośnej;

3) poziom hydrostatyczny;

4) wielkość dopływu i ciśnienia wody;

5) temperaturę wody;

6) stabilność ścian otworu;

7) skład chemiczny i aktywność wody w stosunku do cementu.

5. Dla nawierconego horyzontu gazowego określa się:

1) głębokość;

2) strefę występowania;

3) wielkość dopływu i ciśnienia;

4) skład chemiczny gazów.

6. Po stwierdzeniu występowania horyzontu wodnego lub gazowego szczelnie odizolowuje się go od otworu rurami wiertniczymi, iłowaniem, cementacją, chemicznie lub w inny sposób.