Rozporządzenie Ministra Energii z dnia 9 maja 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania akredytacji organizatorom szkoleń w zakresie odnawialnych źródeł energii oraz szkoleń i egzaminów dla osób ubiegających się o wydanie lub przedłużenie ważności certyfikatu

Rozporządzenie określa:

1) szczegółowe warunki udzielania akredytacji organizatorowi szkoleń oraz sposób jej okresowej weryfikacji, wzór wniosku o udzielenie akredytacji, wzór zgłoszenia, o którym mowa w art. 153 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, zwanej dalej „ustawą”, oraz wzór zaświadczenia potwierdzającego ukończenie szkolenia;

2) zakres programowy szkoleń podstawowych i przypominających, części teoretycznej i praktycznej, obejmujący minimalny zakres wiedzy i umiejętności odpowiednio dla danego rodzaju instalacji, o których mowa w art. 136 ust. 2 ustawy, dla osób ubiegających się o wydanie lub przedłużenie ważności dokumentu potwierdzającego posiadanie przez instalatora kwalifikacji do instalowania danego rodzaju instalacji odnawialnego źródła energii, zwanego dalej „certyfikatem”;

3) wymagania kwalifikacyjne dla kandydata na członka komisji egzaminacyjnej, zwanej dalej „Komisją”, tryb powoływania, okresowej weryfikacji i odwoływania członków Komisji, sposób działania Komisji oraz sposób i wysokość wynagradzania członków Komisji za przeprowadzanie egzaminu na osobę dokonującą instalacji mikroinstalacji, małych instalacji lub instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej nie większej niż 600 kW, zwanej dalej „instalatorem”;

4) sposób opracowywania, weryfikacji i przechowywania pytań egzaminacyjnych;

5) warunki i formę przeprowadzania egzaminu oraz kryteria jego oceny;

6) wzory wniosków o wydanie certyfikatu oraz o przedłużenie ważności certyfikatu, wzór graficzny certyfikatu i jego wtórnika oraz wzór zgłoszenia, o którym mowa w art. 145 ust. 1 pkt 1 ustawy;

7) sposób prowadzenia rejestrów, o których mowa w art. 158 ust. 1 ustawy, oraz warunki i sposób przechowywania dokumentacji dotyczącej udzielonej akredytacji i wydania certyfikatu.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dokumentach odniesienia, należy przez to rozumieć akty prawne, dokumenty normalizacyjne, specyfikacje techniczne oraz procedury i instrukcje techniczne.

1. Warunkiem udzielenia organizatorowi szkoleń akredytacji przez Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego, zwanego dalej „Prezesem UDT”, jest:

1) posiadanie przez organizatora szkoleń procedury rejestrowania uczestników szkoleń oraz dokumentowania przebiegu szkoleń wraz z oceną ich efektywności poprzez:

a) prowadzenie dziennika szkoleń, w którym są rejestrowani ich uczestnicy oraz jest dokumentowany ich udział w poszczególnych częściach szkolenia,

b) sporządzanie i przesyłanie Prezesowi UDT, w terminie 7 dni od dnia zakończenia szkolenia:

wykazu wydanych zaświadczeń potwierdzających ukończenie szkolenia, zawierającego imię (imiona), nazwiska i miejsce zamieszkania osób, które odbyły szkolenie, oraz numer wydanego zaświadczenia,

informacji o typie szkolenia dla danego rodzaju instalacji odnawialnego źródła energii oraz miejscu lub miejscach przeprowadzonego szkolenia;

2) dysponowanie przez organizatora szkoleń warunkami lokalowymi i wyposażeniem:

a) odpowiednimi do zakresu programowego szkoleń, obejmującymi pomieszczenia, materiały i wyposażenie dydaktyczne, a także urządzenia techniczne,

b) spełniającymi wymagania w zakresie bezpieczeństwa i higieny;

3) dysponowanie przez organizatora szkoleń osobą prowadzącą szkolenie, która:

a) w zakresie przeprowadzenia zajęć teoretycznych:

posiada wykształcenie wyższe techniczne lub ukończone studia podyplomowe techniczne, oraz udokumentowaną trzyletnią praktykę zawodową, lub

posiada wykształcenie średnie techniczne i udokumentowaną pięcioletnią praktykę zawodową,

b) w zakresie przeprowadzenia zajęć praktycznych:

spełnia wymagania, o których mowa w lit. a, lub

posiada wykształcenie zasadnicze zawodowe i udokumentowaną pięcioletnią praktykę zawodową, w przypadku gdy taka osoba wykonuje wyłącznie czynności praktyczne jako instruktor.

2. Do praktyki zawodowej, o której mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b, zalicza się okres:

1) prowadzenia zajęć teoretycznych lub praktycznych w zakresie urządzeń i instalacji odnawialnego źródła energii, sanitarnych, elektroenergetycznych, grzewczych, chłodniczych, cieplnych i klimatyzacyjnych lub elektrycznych, lub

2) wykonywania czynności w zakresie montażu mikroinstalacji, małych instalacji lub instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej nie większej niż 600 kW, modernizacji, eksploatacji lub utrzymywania w należytym stanie technicznym urządzeń i instalacji odnawialnego źródła energii, sanitarnych, elektroenergetycznych, grzewczych, chłodniczych, cieplnych i klimatyzacyjnych lub elektrycznych.

Wzór wniosku o udzielenie akredytacji określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

Wzór zgłoszenia zamiaru rozpoczęcia szkoleń, o którym mowa w art. 153 ust. 1 pkt 1 ustawy, określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

Wzór zaświadczenia potwierdzającego ukończenie szkolenia określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

1. Okresowa weryfikacja, o której mowa w art. 149 ust. 2 ustawy, polega na sprawdzeniu przez Prezesa UDT:

1) przestrzegania przez organizatora szkoleń procedur i zasad opisanych w systemie zarządzania szkoleniami, o którym mowa w art. 146 ust. 2 ustawy, oraz spełniania warunku, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1;

2) czy aktualne warunki lokalowe i wyposażenia, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy oraz w § 3 ust. 1 pkt 2, gwarantują prawidłowe prowadzenie szkoleń;

3) czy osoby aktualnie prowadzące szkolenia posiadają kwalifikacje niezbędne do ich prowadzenia.

2. Prezes UDT zawiadamia organizatora szkoleń o planowanym terminie i zakresie okresowej weryfikacji nie później niż w terminie 14 dni przed planowaną datą jej rozpoczęcia.

Zakres programowy szkolenia podstawowego, w części teoretycznej i praktycznej, określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.

Zakres programowy szkolenia przypominającego obejmuje wybrane zagadnienia ze szkolenia podstawowego, w szczególności dotyczące wiedzy o aktualnych dokumentach odniesienia oraz umiejętności praktyczne z zakresu nowych technologii i dobrych praktyk instalacyjnych.

1. Kandydat na członka Komisji powinien spełniać następujące wymagania kwalifikacyjne:

1) posiadać wykształcenie wyższe techniczne lub ukończone studia podyplomowe techniczne i udokumentowaną trzyletnią praktykę zawodową lub wykształcenie średnie techniczne i udokumentowaną pięcioletnią praktykę zawodową;

2) posiadać aktualną wiedzę z zakresu dokumentów odniesienia.

2. Do praktyki zawodowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1, zalicza się okres:

1) prowadzenia zajęć edukacyjnych w zakresie urządzeń i instalacji odnawialnego źródła energii, sanitarnych, elektroenergetycznych, grzewczych, chłodniczych, cieplnych i klimatyzacyjnych lub elektrycznych, lub

2) wykonywania czynności w zakresie montażu mikroinstalacji, małych instalacji lub instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej nie większej niż 600 kW, modernizacji, eksploatacji lub utrzymywania w należytym stanie technicznym urządzeń i instalacji odnawialnego źródła energii, sanitarnych, elektroenergetycznych, grzewczych, chłodniczych, cieplnych i klimatyzacyjnych lub elektrycznych.

Prezes UDT:

1) zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Dozoru Technicznego informację o naborze kandydatów na członków Komisji wraz z określeniem terminu składania wniosków, o których mowa w art. 137 ust. 3 ustawy;

2) powołuje członków Komisji w terminie 60 dni od dnia następującego po upływie wyznaczonego terminu składania wniosków, o których mowa w art. 137 ust. 3 ustawy;

3) zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Dozoru Technicznego listę wybranych członków Komisji;

4) informuje podmiot, o którym mowa w art. 137 ust. 4 ustawy, o przyczynach niepowołania jego kandydata na członka Komisji.

1. Okresowa weryfikacja członków Komisji polega na sprawdzeniu, czy spełniają oni wymagania kwalifikacyjne, o których mowa w § 10.

2. Prezes UDT przeprowadza okresową weryfikację członków Komisji nie rzadziej niż raz na 3 lata.

1. Prezes UDT odwołuje członka Komisji:

1) z własnej inicjatywy, w przypadku stwierdzenia, w wyniku okresowej weryfikacji, że członek Komisji nie spełnia któregokolwiek z wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w § 10;

2) na wniosek podmiotu, o którym mowa w art. 137 ust. 4 ustawy.

2. Odwołany członek Komisji może być ponownie powołany na jej członka nie wcześniej niż po upływie 2 lat od dnia odwołania, jeżeli spełnia wymagania, o których mowa w § 10.

Spośród członków Komisji Prezes UDT powołuje Przewodniczącego Komisji, który koordynuje jej pracę.

1. Komisja realizuje swoje zadania z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej.

2. Przewodniczący może zwołać posiedzenie Komisji z własnej inicjatywy lub na wniosek jej członka i wyznaczyć jego termin.

3. Z posiedzenia Komisji sporządza się protokół.

1. Członkowie Komisji wchodzący w skład zespołu przeprowadzającego egzamin, zwanego dalej „zespołem”, otrzymują wynagrodzenie w wysokości:

1) 15% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 887, z późn. zm.), jeżeli do egzaminu przystąpi nie więcej niż 15 osób;

2) 20% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli do egzaminu przystąpi więcej niż 15 osób.

2. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, jest wypłacane na wskazany przez członka Komisji numer rachunku bankowego w terminie 21 dni od dnia przeprowadzenia egzaminu.

Przypis w tekście jednolitym: Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948, 2036 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 2, 38 i 715.

1. Pytania egzaminacyjne opracowują członkowie Komisji wyznaczeni przez Przewodniczącego Komisji.

2. Pytania egzaminacyjne opracowuje się:

1) uwzględniając zakres programowy szkoleń, a w szczególności:

a) aktualne dokumenty odniesienia,

b) zakres niezbędnej wiedzy, wymaganych umiejętności oraz dobre praktyki instalacyjne dotyczące danego rodzaju instalacji odnawialnego źródła energii;

2) w formie pytań testowych oraz pytań o charakterze problemowym, przy czym:

a) pytania testowe zawierają po trzy propozycje odpowiedzi, z których tylko jedna jest prawidłowa,

b) pytania o charakterze problemowym wymagają rozwiązania w sposób opisowy lub praktyczny, w szczególności poprzez stworzenie instrukcji wykonania określonych czynności lub prac instalacyjnych, lub podanie rozwiązania wraz z uzasadnieniem zawierającym wskazanie właściwego dokumentu odniesienia, jeżeli ma zastosowanie, oraz wskazanie niezbędnego wyposażenia technicznego, w szczególności kontrolno -pomiarowego.

1. Pytania egzaminacyjne są poddawane weryfikacji polegającej na sprawdzeniu poprawności treści pytania przy uwzględnieniu aktualnego stanu prawnego, zakresu programowego szkoleń oraz postępu technicznego.

2. Weryfikacja, o której mowa w ust. 1, jest przeprowadzana przez co najmniej 2 członków Komisji, wyznaczonych przez Przewodniczącego Komisji, specjalizujących się w zakresie danego rodzaju instalacji odnawialnego źródła energii po opracowaniu tych pytań lub po dokonaniu zmian w zakresie programowym szkoleń. Do weryfikacji pytań, po ich opracowaniu, Przewodniczący Komisji wyznacza członków Komisji, którzy nie brali udziału w opracowaniu tych pytań.

1. Pytania egzaminacyjne przechowywane są w formie katalogu prowadzonego przez wyznaczonych przez Prezesa UDT pracowników Urzędu Dozoru Technicznego w postaci:

1) elektronicznej, w formacie zapobiegającym jego nieuprawnionemu kopiowaniu lub jego utracie,

2) papierowej, w sposób zapobiegający jego nieuprawnionemu ujawnieniu, zapewniający ochronę przed dostępem osób nieuprawnionych, utratą, uszkodzeniem lub zniszczeniem

- w sposób uniemożliwiający dokonanie zmian i przekazywanie go osobom trzecim przez osobę nieuprawnioną.

2. Pytanie egzaminacyjne zostaje włączone do katalogu lub zachowane w katalogu, o którym mowa w ust. 1, w przypadku pozytywnego wyniku weryfikacji, o której mowa w § 18.

Egzamin przeprowadza się po spełnieniu następujących warunków:

1) zamieszczenia przez Prezesa UDT, nie później niż na 10 dni przed egzaminem, w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Dozoru Technicznego listy osób przystępujących do egzaminu, z uwzględnieniem ich imienia (imion), nazwiska oraz numeru zaświadczenia potwierdzającego ukończenie szkolenia;

2) wyznaczenia przez Przewodniczącego Komisji, w celu przeprowadzenia tego egzaminu, zespołu składającego się z członków Komisji specjalizujących się w zakresie rodzaju instalacji odnawialnego źródła energii będącego przedmiotem egzaminu; członkowie zespołu wybierają spośród siebie przewodniczącego tego zespołu;

3) wyboru przez zespół, z katalogu, o którym mowa w § 19, zestawu pytań egzaminacyjnych dotyczącego danego rodzaju instalacji odnawialnego źródła energii i oznaczeniu go kodem identyfikacyjnym;

4) sprawdzenia przez zespół, przed rozpoczęciem egzaminu, tożsamości osób przystępujących do egzaminu oraz udzielenia im informacji o egzaminie dotyczących:

a) zasad udzielania odpowiedzi na pytania i rozwiązywania zadań w poszczególnych częściach egzaminu,

b) przepisów porządkowych obowiązujących w trakcie przeprowadzania egzaminu,

c) terminu i sposobu ogłoszenia wyników egzaminu,

d) sposobu indywidualnej identyfikacji arkusza egzaminacyjnego.

1. Egzamin składa się z dwóch części:

1) teoretycznej - obejmującej test składający się z 24 pytań testowych;

2) praktycznej - obejmującej 3 pytania o charakterze problemowym.

2. Część teoretyczna egzaminu trwa 60 minut, a część praktyczna - 90 minut.

3. W czasie trwania egzaminu osoba zdająca może korzystać z dokumentów odniesienia wyłącznie w przypadku, gdy są one udostępnione przez zespół.

Rozwiązania pytań egzaminacyjnych są oceniane według kryterium poprawności, na podstawie którego przyznawana jest odpowiednia ilość punktów:

1) w przypadku pytań testowych:

a) odpowiedź prawidłowa - 1 punkt,

b) odpowiedź nieprawidłowa lub brak odpowiedzi - 0 punktów;

2) w przypadku pytań o charakterze problemowym - punkty w skali od 0 do 10, z gradacją co 0,5 punktu.

1. Wynik łączny egzaminu określa się jako „pozytywny” lub „negatywny”.

2. Wynik egzaminu jest pozytywny, jeżeli zdający:

1) w części teoretycznej uzyska co najmniej 15 punktów oraz

2) w części praktycznej uzyska co najmniej 6 punktów za każde pytanie o charakterze problemowym.

1. Wzór wniosku o wydanie certyfikatu określa załącznik nr 5 do rozporządzenia.

2. Wzór wniosku o przedłużenie ważności certyfikatu określa załącznik nr 6 do rozporządzenia.

3. Wzór graficzny certyfikatu i wtórnika certyfikatu określa załącznik nr 7 do rozporządzenia.

4. Wzór zgłoszenia zamiaru rozpoczęcia instalacji przez osoby, o których mowa w art. 145 ust. 1 ustawy, określa załącznik nr 8 do rozporządzenia.

1. Rejestry, o których mowa w art. 158 ust. 1 ustawy, prowadzi się w postaci zbiorów danych zapisywanych i gromadzonych w postaci elektronicznej pozwalającej na sporządzanie wydruków oraz posiadającej zabezpieczenia przed dokonywaniem zmian przez osoby nieuprawnione.

2. Wpisu do rejestrów dokonuje się pod oddzielną pozycją oznaczoną numerem wynikającym z kolejności wpisu oraz datą dokonania wpisu.

3. Zmiany wpisu w rejestrach dokonuje się pod pozycją właściwą dla zmienianego wpisu, bez nadawania kolejnego numeru, z podaniem daty zmiany. Zmiana treści wpisu nie powoduje usunięcia poprzedniego wpisu.

1. Dokumentacja w sprawie udzielonej akredytacji i wydania certyfikatu jest przechowywana z zachowaniem wymogów bezpieczeństwa i poufności.

2. Dokumentacja, o której mowa w ust. 1, jest przechowywana w sposób i formie określonych w § 19 ust. 1.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Przypis w tekście jednolitym: Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 25 marca 2014 r. w sprawie warunków i trybu wydawania certyfikatów oraz akredytowania organizatorów szkoleń w zakresie odnawialnych źródeł energii (Dz. U. poz. 505), które utraciło moc z dniem 5 listopada 2016 r. zgodnie z art. 206 pkt 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. poz. 478 i 2365, z 2016 r. poz. 925, 1579 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 624).