§ 30.

1. Urządzenia EJ składające się na obieg chłodzenia reaktora projektuje się z uwzględnieniem zapasów bezpieczeństwa, w taki sposób, żeby wytrzymywały one założone obciążenia i kombinacje obciążeń, o których mowa w § 26, obejmujące w szczególności:

1) ciśnienia wewnętrzne i zewnętrze, w tym ciśnienie próbne;

2) masę urządzenia wraz ze znajdującym się wewnątrz niego czynnikiem roboczym oraz obciążenia statyczne i dynamiczne wywoływane przez płyny w analizowanych warunkach jego funkcjonowania;

3) obciążenia zewnętrzne działające na urządzenie pochodzące od masy, rozszerzalności cieplnej, ciśnienia i oddziaływań dynamicznych innych urządzeń lub konstrukcji elektrowni jądrowej;

4) obciążenia od wstrząsów sejsmicznych lub drgań zewnętrznych innego pochodzenia - w przypadku możliwości ich wystąpienia;

5) reakcje konstrukcji wsporczych i przyłączonych rurociągów;

6) obciążenia związane z rozszerzalnością cieplną;

7) obciążenia związane z lokalnymi warunkami cieplno-przepływowymi płynu wewnątrz urządzenia.

2. Przy projektowaniu urządzeń ciśnieniowych składających się na obieg chłodzenia reaktora uwzględnia się:

1) procesy degradacji materiałów, mogące zagrozić ich integralności konstrukcyjnej, takie jak korozja, erozja, napromieniowanie oraz termiczne starzenie materiału;

2) możliwość przeprowadzenia badań i kontroli stanu technicznego, w szczególności:

a) dostęp do urządzenia,

b) aspekty ochrony radiologicznej,

c) geometrię urządzenia,

d) kształt, wymiary i umiejscowienie włazów,

e) dobór materiałów,

f) konstrukcję i umiejscowienie złączy spawanych,

g) chropowatość powierzchni;

3) rozwiązania umożliwiające i ułatwiające naprawę, modernizację lub wymianę urządzenia.

3. Przy projektowaniu urządzeń ciśnieniowych składających się na obieg chłodzenia reaktora zapewnia się przestrzeń wokół urządzeń wymagających kontrolowania stanu technicznego lub napraw wynoszącą nie mniej niż 600 mm.