Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 czerwca 2016 r. w sprawie uznawania praktyki zawodowej odbytej przez technika farmaceutycznego

Rozporządzenie określa:

1) tryb uznawania praktyki zawodowej odbytej przez technika farmaceutycznego w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz w Konfederacji Szwajcarskiej, zwanych dalej „państwem członkowskim”, albo państwie niebędącym państwem członkowskim;

2) maksymalny uznawany okres praktyki, o której mowa w pkt 1.

1. Technik farmaceutyczny ubiegający się o uznanie praktyki zawodowej, zwany dalej „wnioskodawcą”, składa do ministra właściwego do spraw zdrowia wniosek o uznanie praktyki zawodowej odbytej w państwie członkowskim albo państwie niebędącym państwem członkowskim za równoważną z praktyką odbytą zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 91 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. poz. 271, z późn. zm.), zwany dalej „wnioskiem”.

2. Wnioskodawca dołącza do wniosku dokumenty obejmujące dane i informacje dotyczące:

1) zakresu odbytej praktyki zawodowej;

2) czasu trwania i miejsca odbywania praktyki zawodowej;

3) umiejętności nabytych podczas odbywania tej praktyki.

3. Wniosek składa się w języku polskim. Dokumenty składa się w języku polskim albo w języku oryginału wraz z ich tłumaczeniem na język polski. W przypadku dokumentów szczególnie istotnych dla uznania praktyki zawodowej minister właściwy do spraw zdrowia może zażądać tłumaczenia na język polski dokonanego przez tłumacza przysięgłego prowadzącego działalność w Rzeczpospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim.

Przypis w tekście jednolitym: Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. poz. 1505 i 1570, z 2009 r. poz. 97, 206, 753, 788 i 817, z 2010 r. poz. 513 i 679, z 2011 r. poz. 322, 451, 622, 654, 657 i 696, z 2012 r. poz. 1342 i 1544, z 2013 r. poz. 1245, z 2014 r. poz. 822 i 1491 oraz z 2015 r. poz. 28, 277, 788, 875, 1771, 1830, 1918, 1926 i 1991.

Minister właściwy do spraw zdrowia uznaje praktykę zawodową odbytą przez technika farmaceutycznego w państwie członkowskim albo państwie niebędącym państwem członkowskim za równoważną z praktyką odbytą zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 91 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne po stwierdzeniu, że:

1) miejsce odbycia praktyki zawodowej jest równoważne z apteką, o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne;

2) program odbytej praktyki zawodowej był zgodny z programem praktyki technika farmaceutycznego określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 91 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne, albo po stwierdzeniu, że dotychczasowe wykonywanie zawodu przez technika farmaceutycznego w państwie członkowskim albo państwie niebędącym państwem członkowskim odbywało się w okresie i na zasadach, które mogą być uznane za równoważne z odbyciem tej praktyki.

Maksymalny uznawany okres praktyki zawodowej odbytej przez technika farmaceutycznego w państwie członkowskim albo państwie niebędącym państwem członkowskim odpowiada czasowi trwania tej praktyki określonemu w art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne.

1. Minister właściwy do spraw zdrowia rozpatruje wniosek w terminie 90 dni od dnia jego otrzymania.

2. Jeżeli wniosek zawiera braki formalne, minister właściwy do spraw zdrowia wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania do ich uzupełnienia.

3. W przypadku gdy wnioskodawca nie uzupełni wniosku w terminie, o którym mowa w ust. 2, wniosek pozostawia się bez rozpoznania.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.