Rozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 2 czerwca 2016 r. w sprawie wymagań dla wag nieautomatycznych

Rozporządzenie określa:

1) wymagania dla wag nieautomatycznych;

2) procedury oceny zgodności;

3) zakres dokumentacji technicznej wag nieautomatycznych;

4) sposób oznakowania wag nieautomatycznych;

5) elementy deklaracji zgodności.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) błędach granicznych dopuszczalnych - należy przez to rozumieć określone maksymalne, dodatnie lub ujemne różnice pomiędzy wskazaniami wagi a odpowiadającymi im wartościami poprawnymi określonymi przez wzorce odniesienia jednostki masy;

2) dodającym urządzeniu tarującym - należy przez to rozumieć urządzenie tarujące bez zmiany zakresu ważenia dla ładunków netto;

3) działce elementarnej (d) - należy przez to rozumieć, wyrażoną w jednostkach miary masy, wartość różnicy pomiędzy wartościami:

a) odpowiadającymi dwóm kolejnym wskazom podziałki, przy wskazaniu analogowym,

b) dwóch kolejnych wskazań, przy wskazaniu cyfrowym;

4) działce legalizacyjnej (e) - należy przez to rozumieć wartość, wyrażoną w jednostkach miary masy, stosowaną do badań, kontroli i klasyfikacji wag nieautomatycznych;

5) nośni ładunku - należy przez to rozumieć część wagi przeznaczoną do przyjmowania ładunku;

6) obciążeniu maksymalnym (Max) - należy przez to rozumieć maksymalną zdolność wagi do ważenia bez uwzględnienia granicy zakresu dodającego urządzenia tarującego;

7) obciążeniu minimalnym (Min) - należy przez to rozumieć wartość obciążenia, poniżej której wyniki ważenia mogą być obarczone nadmiernym błędem względnym;

8) odejmującym urządzeniu tarującym - należy przez to rozumieć urządzenie tarujące zmniejszające zakres ważenia dla ładunków netto;

9) pomocniczym urządzeniu wskazującym - należy przez to rozumieć urządzenie wskazujące, w którym wartość działki elementarnej jest mniejsza od wartości działki legalizacyjnej;

10) sprzedaży konsumenckiej - należy przez to rozumieć sprzedaż, której jedną ze stron jest konsument w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r. poz. 380 i 585) i przy której podstawą do ustalenia ceny jest wynik pomiaru dokonanego wagą nieautomatyczną;

11) urządzeniu tarującym - należy przez to rozumieć urządzenie do nastawiania wskazania zerowego, gdy nośnia ładunku jest obciążona;

12) urządzeniu ważącym tarę - należy przez to rozumieć urządzenie tarujące, które zachowuje wartość tary i może ją wskazywać lub drukować, gdy waga jest obciążona lub nieobciążona;

13) urządzeniu wskazującym - należy przez to rozumieć część wagi nieautomatycznej, która wskazuje wynik ważenia;

14) urządzeniu wskazującym z większą rozdzielczością - należy przez to rozumieć urządzenie tymczasowo zmieniające wartość działki elementarnej na wartość mniejszą niż wartość działki legalizacyjnej;

15) wadze nieautomatycznej lub wadze - należy przez to rozumieć przyrząd pomiarowy służący do określania masy ciała oraz mogący służyć do określania innych, związanych z masą, wielkości, ilości, parametrów albo właściwości, wykorzystujący działanie na ciało siły grawitacji i wymagający interwencji operatora podczas ważenia;

16) wadze elektronicznej - należy przez to rozumieć wagę nieautomatyczną wyposażoną w urządzenia elektroniczne, spełniające określone funkcje, produkowane jako oddzielne zespoły, które mogą być badane niezależnie;

17) wadze etykietującej - należy przez to rozumieć wagę nieautomatyczną, która umieszcza na ważonym produkcie etykietę z wartością należności;

18) wadze kalkulacyjnej - należy przez to rozumieć wagę nieautomatyczną, która wyznacza wartość należności na podstawie wskazanej masy i ceny jednostkowej;

19) wadze wielodziałkowej - należy przez to rozumieć wagę nieautomatyczną z jednym zakresem ważenia podzielonym na podzakresy, w których wartości działek są różne, a podzakresy ważenia wybierane są samoczynnie, odpowiednio do stosowanego wzrastającego i malejącego obciążenia;

20) wadze wielozakresowej - należy przez to rozumieć wagę nieautomatyczną z dwoma lub więcej zakresami ważenia z różnymi obciążeniami maksymalnymi i różnymi wartościami działek dla tej samej nośni ładunku, w której każdy zakres obejmuje obciążenia od zera do jego obciążenia maksymalnego;

21) zakresie ważenia - należy przez to rozumieć przedział pomiędzy obciążeniem minimalnym a obciążeniem maksymalnym.

Waga przeznaczona do:

1) określania masy w obrocie handlowym,

2) określania masy dla obliczania opłaty, cła, podatku, premii, opustu, kary, wynagrodzenia, odszkodowania lub podobnych płatności,

3) określania masy podczas stosowania przepisów prawa oraz przy wydawaniu opinii w postępowaniach sądowych przez biegłych i ekspertów,

4) określania masy pacjenta w praktyce medycznej w celu monitorowania, diagnozowania i leczenia,

5) określania masy przy sporządzaniu lekarstw wydawanych na receptę w aptekach oraz przy analizach wykonywanych przez laboratoria medyczne i farmaceutyczne,

6) określania ceny na podstawie masy przy sprzedaży konsumenckiej oraz przy paczkowaniu towarów

- musi spełniać wymagania określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

1. Urządzenia wskazujące lub drukujące, które powtarzają wyniki operacji ważenia i nie wpływają na prawidłowe działanie wagi, w wagach wyposażonych w więcej niż jedno urządzenie wskazujące lub drukujące oraz w wagach, do których podłączone jest więcej niż jedno takie urządzenie, nie muszą spełniać wymagań określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia, jeżeli:

1) wyniki ważenia są drukowane lub zapisywane prawidłowo i nieusuwalnie przez część wagi spełniającą wymagania określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia oraz

2) wyniki ważenia są dostępne dla obu stron, których pomiar dotyczy.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do wag używanych przy sprzedaży konsumenckiej.

Urządzenia stanowiące wyposażenie wagi lub podłączane do wagi nie muszą spełniać wymagań określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia, jeżeli urządzenia te nie są przeznaczone do zastosowań, o których mowa w § 3.

1. Procedurami oceny zgodności wagi są:

1) badanie typu UE (moduł B), zwane dalej „modułem B”;

2) zapewnienie jakości procesu produkcji (moduł D), zwane dalej „modułem D”;

3) zapewnienie jakości procesu produkcji (moduł D1), zwane dalej „modułem D1”;

4) weryfikacja wyrobu (moduł F), zwana dalej „modułem F”;

5) weryfikacja wyrobu (moduł F1), zwana dalej „modułem F1”;

6) weryfikacja jednostkowa (moduł G), zwana dalej „modułem G”.

2. Procedury oceny zgodności określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.

3. Wyboru procedury oceny zgodności wagi dokonuje producent lub jego upoważniony przedstawiciel zgodnie z § 7.

1. Ocena zgodności wagi dokonywana jest na podstawie następujących procedur oceny:

1) moduł B połączony z modułem D;

2) moduł B połączony z modułem F;

3) moduł G.

2. Dokonywanie oceny zgodności na podstawie modułu B nie jest obowiązkowe dla wagi, w której nie są stosowane zespoły elektroniczne i w której w zespole pomiaru obciążenia nie jest stosowana sprężyna do zrównoważenia obciążenia.

3. Jeżeli ocena zgodności wagi, o której mowa w ust. 2, nie była dokonywana na podstawie modułu B, do wagi tej stosuje się następujące procedury oceny zgodności:

1) moduł D1;

2) moduł F1.

4. Dokumenty dotyczące dokonywania oceny zgodności sporządzane są w języku polskim lub w innym języku akceptowanym przez jednostkę notyfikowaną.

1. Ocena zgodności wagi dokonywana na podstawie modułów D, D1, F, F1 lub G przeprowadzana jest w miejscu jej użytkowania, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Ocena zgodności wagi dokonywana na podstawie modułów D, D1, F, F1 lub G może być przeprowadzona u producenta lub w dowolnym innym miejscu, jeżeli:

1) transport do miejsca użytkowania wagi nie wymaga jej demontażu;

2) oddanie do użytku wagi w miejscu jej użytkowania nie wymaga zmontowania wagi lub innych technicznych prac instalacyjnych, które mogłyby mieć wpływ na właściwości wagi;

3) konstrukcja wagi umożliwia dostosowanie jej wskazań do wartości siły grawitacji w miejscu użytkowania wagi albo właściwości wagi są niezależne od zmiany wartości siły grawitacji.

W przypadku gdy właściwości wagi są zależne od zmiany wartości siły grawitacji, dokonywanie oceny zgodności na podstawie modułów D, D1, F, F1 lub G może następować w dwóch etapach, z których:

1) pierwszy etap obejmuje wszystkie badania i próby, których wynik nie jest zależny od wartości siły grawitacji;

2) drugi etap obejmuje wszystkie badania i próby, których wynik jest zależny od wartości siły grawitacji, i jest przeprowadzany w miejscu użytkowania wagi.

1. W przypadku gdy ocena zgodności dokonywana zgodnie z § 9 przeprowadzana jest w dwóch etapach przez różne podmioty, na wadze umieszcza się numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, która przeprowadziła pierwszy etap oceny zgodności.

2. Podmiot, który przeprowadził pierwszy etap oceny zgodności, wydaje dla każdej z wag certyfikat zawierający dane niezbędne do zidentyfikowania wagi i wyszczególnienie badań i sprawdzeń, które zostały wykonane.

3. Podmiot, który przeprowadza drugi etap oceny zgodności, wykonuje badania i sprawdzenia, które nie zostały wcześniej wykonane.

4. Producent lub jego upoważniony przedstawiciel przekazują na żądanie podmiotu, o którym mowa w ust. 3, certyfikaty wydane przez jednostkę notyfikowaną.

5. Jeżeli w pierwszym etapie oceny zgodności wybrano moduł D lub D1, w drugim etapie oceny zgodności można wybrać ten sam moduł albo moduł F lub F1.

6. Oznakowanie CE i dodatkowe oznakowanie metrologiczne umieszcza się na wadze po przeprowadzeniu drugiego etapu oceny zgodności. Oznakowania te umieszcza się na wadze wraz z numerem identyfikacyjnym jednostki notyfikowanej, która przeprowadzała drugi etap oceny zgodności.

1. Dokumentacja techniczna określa wymagania, które musi spełnić waga, oraz zawiera opis projektu, wytwarzania i działania wagi w zakresie niezbędnym do dokonania oceny zgodności.

2. Dokumentację techniczną sporządza się w taki sposób, aby umożliwiała dokonanie oceny zgodności wagi oraz obejmowała analizę i ocenę ryzyka w zakresie dokonywanej oceny zgodności.

3. Dokumentacja techniczna w zakresie niezbędnym dla oceny i identyfikacji typu lub wagi zawiera w szczególności:

1) ogólny opis wagi;

2) projekt konstrukcji i rysunki dotyczące produkcji oraz schematy elementów, podzespołów, obwodów;

3) opisy i wyjaśnienia niezbędne do zrozumienia zawartych w niej rysunków i schematów;

4) opisy i wyjaśnienia niezbędne do zrozumienia działania wagi;

5) wykaz norm zharmonizowanych zastosowanych w całości lub częściowo, a także, w przypadku gdy normy zharmonizowane nie zostały zastosowane, opisy rozwiązań zastosowanych w celu spełnienia wymagań, w tym wykaz innych zastosowanych odpowiednich specyfikacji technicznych; w przypadku częściowego zastosowania norm zharmonizowanych w dokumentacji technicznej określa się, które części zostały zastosowane;

6) wyniki dokonanych obliczeń projektowych i przeprowadzonych badań;

7) sprawozdania z badań.

1. Na wadze zgodnej z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu umieszcza się oznakowanie CE i dodatkowe oznakowanie metrologiczne.

2. Dodatkowe oznakowanie metrologiczne składa się z dużej litery „M” i dwóch ostatnich cyfr roku, w którym zostało ono umieszczone, otoczonych prostokątem. Wysokość prostokąta jest równa wysokości oznakowania CE.

1. Oznakowanie CE i dodatkowe oznakowanie metrologiczne umieszcza się na wadze lub jej tabliczce znamionowej, w taki sposób, aby były one widoczne, czytelne i nieusuwalne.

2. Oznakowanie CE i dodatkowe oznakowanie metrologiczne umieszcza się przed wprowadzeniem wagi do obrotu.

3. Dodatkowe oznakowanie metrologiczne umieszcza się bezpośrednio za oznakowaniem CE.

4. Za oznakowaniem CE i dodatkowym oznakowaniem metrologicznym umieszcza się numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej lub numery identyfikacyjne jednostek notyfikowanych, jeżeli ocena zgodności dokonywana była w dwóch etapach.

5. Numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej umieszcza ta jednostka albo producent lub jego upoważniony przedstawiciel zgodnie z zaleceniami jednostki notyfikowanej.

6. Za oznakowaniem CE, dodatkowym oznakowaniem metrologicznym i numerem identyfikacyjnym jednostki notyfikowanej umieszcza się oznaczenia wskazujące na szczególne zagrożenie związane z użytkowaniem wagi lub szczególne zastosowanie wagi.

1. Na urządzeniach wchodzących w skład wagi przeznaczonej do zastosowań, o których mowa w § 3, lub do których taka waga jest podłączona, jeżeli urządzenia te nie są przeznaczone do zastosowań, o których mowa w tym przepisie, umieszcza się symbol ograniczający ich zastosowanie w taki sposób, aby był on widoczny i nieusuwalny.

2. Symbolem ograniczającym, o którym mowa w ust. 1, jest duża litera „M”, drukowana w kolorze czarnym na czerwonym tle o powierzchni kwadratowej o wymiarach co najmniej 25 mm × 25 mm, z dwoma przecinającymi się przekątnymi tworzącymi krzyż.

1. Na wadze przeznaczonej do zastosowań, o których mowa w § 3, umieszcza się następujące oznaczenia:

1) nazwa producenta, nazwa handlowa lub znak towarowy;

2) oznaczenie klasy dokładności, zamieszczone w elipsie lub pomiędzy dwoma liniami poziomymi, połączonymi dwoma półokręgami;

3) obciążenie maksymalne, w postaci „Max... „;

4) obciążenie minimalne, w postaci „Min... „;

5) wartość działki legalizacyjnej, w postaci „e =... „;

6) typ, partia lub numer fabryczny.

2. Jeżeli ma to zastosowanie, na wadze, o której mowa w ust. 1, umieszcza się:

1) numer certyfikatu badania typu UE;

2) znak identyfikacyjny na każdej części wagi składającej się z oddzielnych, połączonych części;

3) wartość działki elementarnej, jeżeli jest różna od wartości działki legalizacyjnej, w postaci „d =... „;

4) granica zakresu tarowania dodającego urządzenia tarującego, w postaci „T = +... „;

5) granica zakresu tarowania odejmującego urządzenia tarującego, jeżeli jest różna od obciążenia maksymalnego, w postaci „T = −... „;

6) wartość działki urządzenia ważącego tarę, jeżeli jest różna od wartości działki elementarnej, w postaci „d T =... „;

7) maksymalne obciążenie bezpieczne, odpowiadające maksymalnemu obciążeniu statycznemu, którym waga może być obciążona bez spowodowania stałej zmiany jej właściwości metrologicznych, jeżeli jest różne od obciążenia maksymalnego, w postaci „Lim... „;

8) specjalny zakres temperatury użytkowania wagi, w postaci „...°C/... °C”;

9) przełożenie pomiędzy nośnią ładunku a obciążeniem.

3. Oznaczenia Max, Min, e oraz d są umieszczane w pobliżu miejsca wskazywania wyniku.

4. Oznaczenia, o których mowa w ust. 1 i 2, umieszcza się w taki sposób, aby były one widoczne, czytelne i nieusuwalne.

1. Oznakowania i oznaczenia, o których mowa w § 12 i § 15, mogą być umieszczane na tabliczce znamionowej, która jest zabezpieczana przed jej usunięciem, chyba że tabliczka ta nie może być usunięta bez jej uszkodzenia.

2. Na tabliczce znamionowej, która jest zabezpieczana przed jej usunięciem, zapewnia się miejsce do umieszczenia na niej cechy zabezpieczającej.

Na urządzeniach pomiarowych obciążenia, które są albo mogą być podłączone do jednej lub więcej nośni ładunku, umieszcza się oznaczenia dotyczące tych nośni.

1. Na wadze, która nie jest przeznaczona do zastosowań, o których mowa w § 3, umieszcza się następujące oznaczenia:

1) nazwa producenta, nazwa handlowa lub znak towarowy;

2) obciążenie maksymalne, w postaci „Max... „.

2. Oznaczenia, o których mowa w ust. 1, umieszcza się w taki sposób, aby były one widoczne, czytelne i nieusuwalne.

3. Na wadze, o której mowa w ust. 1, nie może być umieszczone oznakowanie CE i dodatkowe oznakowanie metrologiczne.

1. Deklaracja zgodności zawiera informacje, których obowiązek umieszczenia w deklaracji wynika z procedury oceny zgodności, na podstawie której ocena zgodności wagi została dokonana.

2. Elementy deklaracji zgodności określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

Certyfikaty zatwierdzenia typu WE wydane dla wag nieautomatycznych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zachowują ważność do upływu terminów w nich określonych.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Przypis w tekście jednolitym: Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 grudnia 2003 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla wag nieautomatycznych podlegających ocenie zgodności (Dz. U. z 2004 r. poz. 23), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 131 ust. 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. poz. 542).