§ 19.

1. Lekarz wypisujący osadzonego, noworodka lub dziecko, którego matką jest osadzona, wystawia na podstawie historii choroby kartę informacyjną z leczenia szpitalnego w trzech równobrzmiących egzemplarzach. Karty informacyjne podpisuje lekarz wypisujący i ordynator oddziału, w którym przebywa osadzony, noworodek lub dziecko, którego matką jest osadzona, albo lekarz przez niego upoważniony. Przepisy § 5 pkt 1-3 i 7 lub 8 stosuje się odpowiednio.

2. W karcie informacyjnej z leczenia szpitalnego należy podać:

1) dane identyfikujące osadzonego, noworodka lub dziecko, którego matką jest osadzona, o których mowa odpowiednio w § 5 pkt 2, 7 lub 8;

2) rozpoznanie choroby w języku polskim oraz numery statystyczne choroby zasadniczej i chorób współistniejących, ustalone według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych;

3) wyniki badań diagnostycznych i konsultacji;

4) opis zastosowanego leczenia, a w przypadku wykonania zabiegu lub operacji - ich datę i rodzaj;

5) zlecenia dotyczące dalszego sposobu leczenia, żywienia, pielęgnowania lub trybu życia;

6) orzeczony okres czasowej niezdolności osadzonego do pracy.

3. W przypadku, o którym mowa w art. 9 ust. 4 ustawy, dopuszcza się podanie w karcie informacyjnej z leczenia szpitalnego rozpoznania w języku łacińskim.

4. Karta informacyjna z leczenia szpitalnego, w przypadku zgonu osadzonego, noworodka lub dziecka, którego matką jest osadzona, zawiera dane, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4, w § 17 ust. 1 pkt 1-4 oraz w § 18 ust. 1.

5. Jeden egzemplarz karty informacyjnej z leczenia szpitalnego wydaje się osadzonemu, jego przedstawicielowi ustawowemu albo osobie, o której mowa w § 14 ust. 1 pkt 5.

6. Pozostałe egzemplarze kart informacyjnych dołącza się do historii choroby oraz książki zdrowia.