Art. 229.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2021 poz. 2354 (ogł. 20 grudnia 2021) do Dz.U. 2024 poz. 769 (ogł. 21 maja 2024)

   1. Dokumenty, o których mowa w art. 226, wydaje się i wymienia na wniosek cudzoziemca.

   2. Pierwszą kartę pobytu wydaje się z urzędu.

   3. Polski dokument tożsamości cudzoziemca, w przypadku małoletniego cudzoziemca urodzonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i przebywającego na tym terytorium bez opieki rodziców, można wydać także z urzędu.

   4. Pierwszą kartę pobytu w przypadku cudzoziemca, który:

   1) uzyskał zezwolenie na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną, a w dniu złożenia wniosku o udzielenie mu tego zezwolenia przebywał poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, lub

   1a) jest członkiem najbliższej rodziny repatrianta, lub

   1b) uzyskał zezwolenie, o którym mowa w art. 139a ust. 1 lub art. 139o ust. 1, lub

   1c) uzyskał zezwolenie na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 160 pkt 1, 3, 4 lub 6, a w dniu złożenia wniosku o udzielenie mu tego zezwolenia przebywał poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, lub

   2) (uchylony)

   3) uzyskał zgodę na pobyt ze względów humanitarnych

   - wydaje się na wniosek cudzoziemca.

   5. Tymczasowy polski dokument podróży dla cudzoziemca w przypadku cudzoziemca:

   1) podlegającego relokacji lub przesiedleniu - wydaje się na wniosek Szefa Urzędu;

   2) o którym mowa w art. 268 pkt 2 - można wydać także z urzędu.

   6. Przed wydaniem pierwszej karty pobytu cudzoziemcowi, który uzyskał zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE i wcześniej posiadał zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE udzielone przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej w związku z pobytem na podstawie ochrony międzynarodowej, wojewoda zwraca się, za pośrednictwem Szefa Urzędu, do tego państwa członkowskiego w celu ustalenia, czy cudzoziemiec nie został pozbawiony ochrony międzynarodowej.

   7. Wydanie karty pobytu cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 195 ust. 1 pkt 9, następuje po zwróceniu przez niego Karty Polaka, zgodnie z art. 20 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz. U. z 2023 r. poz. 192).

2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2018 poz. 2094 (ogł. 5 listopada 2018) do Dz.U. 2020 poz. 35 (ogł. 10 stycznia 2020)

   1. Dokumenty, o których mowa w art. 226, wydaje się i wymienia na wniosek cudzoziemca.

   2. Pierwszą kartę pobytu wydaje się z urzędu.

   3. Polski dokument tożsamości cudzoziemca, w przypadku małoletniego cudzoziemca urodzonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i przebywającego na tym terytorium bez opieki rodziców, można wydać także z urzędu.

   4. Pierwszą kartę pobytu w przypadku cudzoziemca, który:

   1) uzyskał zezwolenie na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną, a w dniu złożenia wniosku o udzielenie mu tego zezwolenia przebywał poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, lub

   1a) jest członkiem najbliższej rodziny repatrianta, lub

   1b) uzyskał zezwolenie, o którym mowa w art. 139a ust. 1 lub art. 139o ust. 1, lub

   2) (uchylony)

   3) uzyskał zgodę na pobyt ze względów humanitarnych

   - wydaje się na wniosek cudzoziemca.

   5. Tymczasowy polski dokument podróży dla cudzoziemca w przypadku cudzoziemca:

   1) podlegającego relokacji lub przesiedleniu - wydaje się na wniosek Szefa Urzędu;

   2) o którym mowa w art. 268 pkt 2 - można wydać także z urzędu.

   6. Przed wydaniem pierwszej karty pobytu cudzoziemcowi, który uzyskał zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE i wcześniej posiadał zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE udzielone przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej w związku z pobytem na podstawie ochrony międzynarodowej, wojewoda zwraca się, za pośrednictwem Szefa Urzędu, do tego państwa członkowskiego w celu ustalenia, czy cudzoziemiec nie został pozbawiony ochrony międzynarodowej.

   7. Wydanie karty pobytu cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 195 ust. 1 pkt 9, następuje po zwróceniu przez niego Karty Polaka, zgodnie z art. 20 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz. U. z 2019 r. poz. 1598).

3. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2017 poz. 2206 (ogł. 30 listopada 2017)

   1. Dokumenty, o których mowa w art. 226, wydaje się i wymienia na wniosek cudzoziemca.

   2. Pierwszą kartę pobytu wydaje się z urzędu.

   3. Polski dokument tożsamości cudzoziemca, w przypadku małoletniego cudzoziemca urodzonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i przebywającego na tym terytorium bez opieki rodziców, można wydać także z urzędu.

   4. Pierwszą kartę pobytu w przypadku cudzoziemca, który:

   1) przybywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywa na tym terytorium w celu połączenia z rodziną lub

   2) (uchylony)

   3) uzyskał zgodę na pobyt ze względów humanitarnych

   - wydaje się na wniosek cudzoziemca.

   5. Tymczasowy polski dokument podróży dla cudzoziemca w przypadku cudzoziemca:

   1) podlegającego relokacji lub przesiedleniu - wydaje się na wniosek Szefa Urzędu;

   2) o którym mowa w art. 268 pkt 2 - można wydać także z urzędu.

   6. Przed wydaniem pierwszej karty pobytu cudzoziemcowi, który uzyskał zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE i wcześniej posiadał zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE udzielone przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej w związku z pobytem na podstawie ochrony międzynarodowej, wojewoda zwraca się, za pośrednictwem Szefa Urzędu, do tego państwa członkowskiego w celu ustalenia, czy cudzoziemiec nie został pozbawiony ochrony międzynarodowej.

   7. Wydanie karty pobytu cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 195 ust. 1 pkt 9, następuje po zwróceniu przez niego Karty Polaka, zgodnie z art. 20 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz. U. z 2017 r. poz. 1459).

   Przypis w tekście jednolitym: Przez art. 6 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 11.

4. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2016 poz. 1990 (ogł. 9 grudnia 2016) ten tekst

   1. Dokumenty, o których mowa w art. 226, wydaje się i wymienia na wniosek cudzoziemca.

   2. Pierwszą kartę pobytu wydaje się z urzędu.

   3. Polski dokument tożsamości cudzoziemca, w przypadku małoletniego cudzoziemca urodzonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i przebywającego na tym terytorium bez opieki rodziców, można wydać także z urzędu.

   4. Pierwszą kartę pobytu w przypadku cudzoziemca, który:

   1) przybywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywa na tym terytorium w celu połączenia z rodziną lub

   2) jest członkiem najbliższej rodziny repatrianta, lub

   3) uzyskał zgodę na pobyt ze względów humanitarnych

   - wydaje się na wniosek cudzoziemca.

   5. Tymczasowy polski dokument podróży dla cudzoziemca w przypadku cudzoziemca:

   1) podlegającego relokacji lub przesiedleniu - wydaje się na wniosek Szefa Urzędu;

   2) o którym mowa w art. 268 pkt 2 - można wydać także z urzędu.

   6. Przed wydaniem pierwszej karty pobytu cudzoziemcowi, który uzyskał zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE i wcześniej posiadał zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE udzielone przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej w związku z pobytem na podstawie ochrony międzynarodowej, wojewoda zwraca się, za pośrednictwem Szefa Urzędu, do tego państwa członkowskiego w celu ustalenia, czy cudzoziemiec nie został pozbawiony ochrony międzynarodowej.

   7. Wydanie karty pobytu cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 195 ust. 1 pkt 9, następuje po zwróceniu przez niego Karty Polaka, zgodnie z art. 20 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz. U. z 2014 r. poz. 1187, z 2015 r. poz. 1274 oraz z 2016 r. poz. 753).

   Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 5 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 7.

Źródła: przepis występuje w 7 z 9 tekstów tego aktu w bazie. Pominięte, bo nie udało się wiarygodnie podzielić ich na przepisy: Dz.U. 2013 poz. 1650, Dz.U. 2025 poz. 1079. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.