Art. 104.

Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)

1. w życie od 1 stycznia 2026 · po ostatnim tekście jednolitym w bazie · Dz.U. 2025 poz. 1794

   10) w art. 104: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Zezwolenia na pobyt czasowy udziela lub odmawia jego udzielenia wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca, w drodze decyzji.”, b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu: „1a. Zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 139a ust. 1 i art. 139o ust. 1, udziela lub odmawia jego udzielenia wojewoda właściwy ze względu na siedzibę jednostki przyjmującej, w drodze decyzji. 1b. Zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 159 ust. 1 lub art. 160 pkt 1, 3, 4 lub 6, cudzoziemcowi przebywającemu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, udziela lub odmawia jego udzielenia wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu członka rodziny rozdzielonej, w drodze decyzji.”;

2. w życie od 12 lutego 2018 · Dz.U. 2018 poz. 107

   20) art. 104 otrzymuje brzmienie: „Art. 104. 1. Zezwolenia na pobyt czasowy, z wyjątkiem zezwoleń, o których mowa w art. 139a ust. 1 i art. 139o ust. 1, udziela lub odmawia jego udzielenia wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca, w drodze decyzji. 2. Zezwolenie na pobyt czasowy cofa wojewoda, który go udzielił, w drodze decyzji. 3. Jeżeli zezwolenia na pobyt czasowy udzielił Szef Urzędu w drugiej instancji, zezwolenie to cofa wojewoda, który orzekał w sprawie udzielenia tego zezwolenia w pierwszej instancji.”;