Art. 8.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2022 poz. 1577 (ogł. 27 lipca 2022) do Dz.U. 2024 poz. 1576 (ogł. 25 października 2024)

   1. Świadczenie wychowawcze nie przysługuje, jeżeli:

   1) dziecko pozostaje w związku małżeńskim;

   2) dziecko zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie;

   3) pełnoletnie dziecko ma ustalone prawo do świadczenia wychowawczego na własne dziecko;

   4) członkowi rodziny przysługuje za granicą na dziecko świadczenie o podobnym charakterze do świadczenia wychowawczego, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

   2. (uchylony)

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2019 poz. 2407 (ogł. 16 grudnia 2019)

   1. Świadczenie wychowawcze nie przysługuje, jeżeli:

   1) dziecko pozostaje w związku małżeńskim;

   2) dziecko zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie albo w pieczy zastępczej;

   3) pełnoletnie dziecko ma ustalone prawo do świadczenia wychowawczego na własne dziecko;

   4) członkowi rodziny przysługuje za granicą na dziecko świadczenie o podobnym charakterze do świadczenia wychowawczego, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

   2. (uchylony)

   Przypis w tekście jednolitym: Przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

3. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2017 poz. 1851 (ogł. 5 października 2017) do Dz.U. 2018 poz. 2134 (ogł. 13 listopada 2018)

   1. Świadczenie wychowawcze nie przysługuje, jeżeli:

   1) dziecko pozostaje w związku małżeńskim;

   2) dziecko zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie albo w pieczy zastępczej;

   3) pełnoletnie dziecko ma ustalone prawo do świadczenia wychowawczego na własne dziecko;

   4) członkowi rodziny przysługuje za granicą na dziecko świadczenie o podobnym charakterze do świadczenia wychowawczego, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

   2. Świadczenie wychowawcze na dane dziecko nie przysługuje, jeżeli osobie samotnie wychowującej dziecko nie zostało ustalone, na rzecz tego dziecka od jego rodzica, świadczenie alimentacyjne na podstawie tytułu wykonawczego pochodzącego lub zatwierdzonego przez sąd, chyba że:

   1) drugie z rodziców dziecka nie żyje;

   2) ojciec dziecka jest nieznany;

   3) powództwo o ustalenie świadczenia alimentacyjnego od drugiego z rodziców zostało oddalone;

   4) sąd zobowiązał jedno z rodziców do ponoszenia całkowitych kosztów utrzymania dziecka i nie zobowiązał drugiego z rodziców do świadczenia alimentacyjnego na rzecz tego dziecka;

   5) dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obojga rodziców sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach.

4. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2016 poz. 195 (ogł. 17 lutego 2016) ten tekst

   Świadczenie wychowawcze nie przysługuje, jeżeli:

   1) dziecko pozostaje w związku małżeńskim;

   2) dziecko zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie albo w pieczy zastępczej;

   3) pełnoletnie dziecko ma ustalone prawo do świadczenia wychowawczego na własne dziecko;

   4) członkowi rodziny przysługuje za granicą na dziecko świadczenie o podobnym charakterze do świadczenia wychowawczego, chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

Źródła: przepis występuje w 8 z 9 tekstów tego aktu w bazie. Pominięte, bo nie udało się wiarygodnie podzielić ich na przepisy: Dz.U. 2026 poz. 508. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.