Art. 197.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2019 poz. 768 (ogł. 26 kwietnia 2019) do Dz.U. 2023 poz. 615 (ogł. 31 marca 2023)

   1. Mianowanie na wyższy stopień służbowy następuje odpowiednio do zajmowanego stanowiska służbowego, posiadanych kwalifikacji zawodowych oraz opinii służbowej i nie może nastąpić później niż po odbyciu 5 lat służby w stopniach: szeregowych, podoficerów i aspirantów, z wyłączeniem stopnia starszego aspiranta, i nie wcześniej niż po odbyciu służby w stopniu:

   1) starszego aplikanta - roku;

   2) młodszego rewidenta - roku;

   3) rewidenta - roku;

   4) starszego rewidenta - roku;

   5) młodszego rachmistrza - roku;

   6) rachmistrza - roku;

   7) starszego rachmistrza - roku;

   8) młodszego aspiranta - 2 lat;

   9) aspiranta - 2 lat;

   10) starszego aspiranta - 2 lat;

   11) podkomisarza - 2 lat;

   12) komisarza - 2 lat;

   13) nadkomisarza - 2 lat;

   14) podinspektora - 3 lat;

   15) młodszego inspektora - 3 lat;

   16) inspektora - 3 lat.

   2. Do terminu, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się okresów:

   1) prowadzenia postępowania karnego przeciwko funkcjonariuszowi o przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego;

   2) prowadzenia postępowania karnego skarbowego przeciwko funkcjonariuszowi o umyślne przestępstwo skarbowe;

   3) prowadzenia postępowania dyscyplinarnego przeciwko funkcjonariuszowi;

   4) za które funkcjonariusz otrzymał negatywną ocenę okresową;

   5) nieobecności trwających łącznie co najmniej połowę okresu służby wymaganego do nadania wyższego stopnia służbowego z tytułu urlopu bezpłatnego, urlopu wychowawczego oraz choroby;

   6) niepełnienia służby przez co najmniej połowę okresu służby wymaganego do nadania wyższego stopnia służbowego z powodu zawieszenia funkcjonariusza w pełnieniu obowiązków.

   3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się w przypadku:

   1) gdy w postępowaniu dyscyplinarnym funkcjonariusz został uniewinniony albo gdy postępowanie takie zostało umorzone wobec braku ustawowych znamion czynu zabronionego lub niepopełnienia czynu;

   2) gdy w postępowaniu karnym lub karnym skarbowym funkcjonariusz został uniewinniony albo gdy takie postępowanie zostało umorzone ze względu na okoliczności wymienione w art. 17 § 1 pkt 1-2 i 6 Kodeksu postępowania karnego, a także w przypadku uchylenia prawomocnego wyroku skazującego.

   4. Okresy, o których mowa w ust. 1, wymagane do mianowania na wyższy stopień służbowy mogą zostać skrócone, jeżeli funkcjonariusz:

   1) ma szczególne kwalifikacje zawodowe lub

   2) ma szczególne umiejętności do pełnienia służby, lub

   3) zasługuje na wyróżnienie.

   4a. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, w celu zapewnienia właściwej organizacji i właściwego funkcjonowania jednostki organizacyjnej KAS, Szef Krajowej Administracji Skarbowej, na wniosek dyrektora izby administracji skarbowej albo dyrektora komórki organizacyjnej urzędu obsługującego ministra, może mianować funkcjonariusza na wyższy stopień służbowy z pominięciem wymaganego okresu pełnienia służby w danym stopniu, o którym mowa w ust. 1, nie więcej jednak niż o dwa stopnie służbowe.

   4b. W przypadku mianowania po raz pierwszy na stopień służbowy w korpusie oficerów młodszych mianowanie następuje na pierwszy stopień służbowy w tym korpusie.

   4c. W przypadkach, o których mowa w ust. 4a i 4b, przepisy art. 192 ust. 4, 8 i 9 stosuje się.

   5. Funkcjonariusza zwalnianego ze służby w przypadkach, o których mowa w art. 179 ust. 1 pkt 10 oraz art. 180 ust. 1 pkt 3, za zgodą Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, można mianować na wyższy stopień służbowy za szczególne zasługi w KAS.

   6. W uzasadnionych przypadkach funkcjonariusza można pośmiertnie mianować na wyższy stopień służbowy.

   7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

   1) tryb mianowania funkcjonariusza na stopień służbowy,

   2) osoby uprawnione do składania wniosków,

   3) terminy dokonywania mianowań,

   4) wzór wniosku o mianowanie

   - mając na uwadze sprawne i prawidłowe dokonywanie mianowań na stopień służbowy oraz właściwość przełożonych w tym zakresie.

2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2016 poz. 1947 (ogł. 2 grudnia 2016) do Dz.U. 2018 poz. 508 (ogł. 9 marca 2018) ten tekst

   1. Mianowanie na wyższy stopień służbowy następuje odpowiednio do zajmowanego stanowiska służbowego, posiadanych kwalifikacji zawodowych oraz opinii służbowej i nie może nastąpić później niż po odbyciu 5 lat służby w stopniach: szeregowych, podoficerów i aspirantów, z wyłączeniem stopnia starszego aspiranta, i nie wcześniej niż po odbyciu służby w stopniu:

   1) starszego aplikanta - roku;

   2) młodszego rewidenta - roku;

   3) rewidenta - roku;

   4) starszego rewidenta - roku;

   5) młodszego rachmistrza - roku;

   6) rachmistrza - roku;

   7) starszego rachmistrza - roku;

   8) młodszego aspiranta - 2 lat;

   9) aspiranta - 2 lat;

   10) starszego aspiranta - 2 lat;

   11) podkomisarza - 2 lat;

   12) komisarza - 2 lat;

   13) nadkomisarza - 2 lat;

   14) podinspektora - 3 lat;

   15) młodszego inspektora - 3 lat;

   16) inspektora - 3 lat.

   2. Do terminu, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się okresów:

   1) prowadzenia postępowania karnego przeciwko funkcjonariuszowi o przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego;

   2) prowadzenia postępowania karnego skarbowego przeciwko funkcjonariuszowi o umyślne przestępstwo skarbowe;

   3) prowadzenia postępowania dyscyplinarnego przeciwko funkcjonariuszowi;

   4) za które funkcjonariusz otrzymał negatywną ocenę okresową;

   5) nieobecności trwających łącznie co najmniej połowę okresu służby wymaganego do nadania wyższego stopnia służbowego z tytułu urlopu bezpłatnego, urlopu wychowawczego oraz choroby;

   6) niepełnienia służby przez co najmniej połowę okresu służby wymaganego do nadania wyższego stopnia służbowego z powodu zawieszenia funkcjonariusza w pełnieniu obowiązków.

   3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się w przypadku:

   1) gdy w postępowaniu dyscyplinarnym funkcjonariusz został uniewinniony albo gdy postępowanie takie zostało umorzone wobec braku ustawowych znamion czynu zabronionego lub niepopełnienia czynu;

   2) gdy w postępowaniu karnym lub karnym skarbowym funkcjonariusz został uniewinniony albo gdy takie postępowanie zostało umorzone ze względu na okoliczności wymienione w art. 17 § 1 pkt 1-2 i 6 Kodeksu postępowania karnego, a także w przypadku uchylenia prawomocnego wyroku skazującego.

   4. Funkcjonariusza można mianować na wyższy stopień służbowy przed upływem okresów, o których mowa w ust. 1, jeżeli:

   1) ma szczególne kwalifikacje zawodowe lub

   2) ma szczególne umiejętności do pełnienia służby, lub

   3) zasługuje na wyróżnienie.

   5. Funkcjonariusza zwalnianego ze służby w przypadkach, o których mowa w art. 179 ust. 1 pkt 10 oraz art. 180 ust. 1 pkt 3, za zgodą Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, można mianować na wyższy stopień służbowy za szczególne zasługi w KAS.

   6. W uzasadnionych przypadkach funkcjonariusza można pośmiertnie mianować na wyższy stopień służbowy.

   7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

   1) tryb mianowania funkcjonariusza na stopień służbowy,

   2) osoby uprawnione do składania wniosków,

   3) terminy dokonywania mianowań,

   4) wzór wniosku o mianowanie

   - mając na uwadze sprawne i prawidłowe dokonywanie mianowań na stopień służbowy oraz właściwość przełożonych w tym zakresie.

Źródła: przepis występuje w 7 z 8 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.