§ 21.

1. Udzielenie pomocy w celu ratowania lub pomocy w celu restrukturyzacji następuje przez zawarcie przez ministra umowy z przedsiębiorcą.

2. Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności wielkość, formę i przeznaczenie pomocy, jak również zobowiązania przedsiębiorcy, w tym do:

1) wykorzystania pomocy zgodnie z jej przeznaczeniem, w tym, w przypadku pomocy na restrukturyzację, pełnego wdrożenia planu restrukturyzacji;

2) przedkładania okresowych sprawozdań z wykorzystania udzielonej pomocy i jej efektów oraz sprawozdań z realizacji planu restrukturyzacji, wymaganych decyzją Komisji Europejskiej zatwierdzającej pomoc;

3) przedłożenia, w przypadku pomocy na restrukturyzację, po zakończeniu okresu restrukturyzacji, opinii i raportu biegłego rewidenta z badania wykorzystania przyznanych środków oraz oceny uzyskanych w jej wyniku efektów;

4) zwrotu kwoty stanowiącej równowartość udzielonej pomocy wraz z odsetkami na zasadach określonych w rozporządzeniu wymienionym w § 9 ust. 1 w przypadku stwierdzenia przez ministra, że:

a) umowa, na podstawie której udzielono pomocy, została zawarta w oparciu o nieprawdziwe dane, przekazane przez przedsiębiorcę korzystającego z pomocy, lub

b) udzielana przedsiębiorcy pomoc jest wykorzystywana lub została wykorzystana niezgodnie z jej przeznaczeniem;

5) nieskorzystania w okresie trwania pomocy w celu ratowania lub pomocy w celu restrukturyzacji z innej pomocy publicznej niż pomoc w celu ratowania lub pomoc w celu restrukturyzacji lub pomoc w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym;

6) złożenia stosownego zabezpieczenia.

3. W przypadku pomocy w celu restrukturyzacji plan restrukturyzacji albo uproszczony plan restrukturyzacji stanowi integralną część umowy, o której mowa w ust. 1.