§ 10.

1. Kosztami kwalifikującymi się do objęcia pomocą de minimis na finansowanie działalności upowszechniającej naukę, zwanymi dalej „kosztami kwalifikowalnymi”, są:

1) koszty wynagrodzeń wraz z pozapłacowymi kosztami pracy, w tym składkami na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne osób zatrudnionych przy realizacji celu, o którym mowa w art. 25 ust. 1 lub 4a ustawy, w części, w jakiej wynagrodzenia te są bezpośrednio związane z jego realizacją;

2) koszty zakupu lub amortyzacji środków trwałych w zakresie i przez okres, w jakim służą do realizacji celu, o którym mowa w art. 25 ust. 1 lub 4a ustawy; jeżeli środki trwałe nie są wykorzystywane do realizacji celu, o którym mowa w art. 25 ust. 1 lub 4a ustawy, przez cały okres ich użytkowania, za koszty kwalifikowalne uznaje się tylko koszty amortyzacji odpowiadające okresowi realizacji danego zadania obliczone na podstawie przepisów o rachunkowości;

3) koszty odpłatnego korzystania ze środków trwałych służących do realizacji celu, o którym mowa w art. 25 ust. 1 lub 4a ustawy, w zakresie i przez okres niezbędny do jego realizacji;

4) koszty usług wykonywanych na podstawie umowy wykorzystywanych wyłącznie do realizacji celu, o którym mowa w art. 25 ust. 1 lub 4a ustawy;

5) dodatkowe koszty ogólne ponoszone bezpośrednio przy realizacji celu, o którym mowa w art. 25 ust. 1 lub 4a ustawy;

6) pozostałe koszty operacyjne, w tym koszty nabycia i zużycia materiałów, środków eksploatacyjnych i podobnych produktów, ponoszone bezpośrednio w związku z realizacją celu, o którym mowa w art. 25 ust. 1 lub 4a ustawy.

2. Intensywność pomocy de minimis na finansowanie działalności upowszechniającej naukę nie może przekroczyć 50% kosztów kwalifikowalnych.