Orzecznik
Wróć do aktu
PRZEPIS

Art. 10a.

Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 września 2016 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku od wydobycia niektórych kopalin · DU 2016 poz. 1581

Treść w tym tekście

1. Podatnik jest uprawniony do odliczenia od podatku skumulowanej straty podatkowej (straty), za którą uznaje się sumę strat w podatku dochodowym od osób prawnych lub sumę strat w podatku dochodowym od osób fizycznych, obliczonych zgodnie z ust. 2 lub 3, które z uwagi na upływ 5-letniego okresu nie zostały odliczone od podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych - w wysokości 19% tej straty.

2. Podatnik dokonujący wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej oblicza stratę, o której mowa w ust. 1, zgodnie z zasadami przyjętymi do obliczania podatku dochodowego podlegającego odliczeniu jako wydatek kwalifikowany w rozumieniu ustawy z dnia 25 lipca 2014 r. o specjalnym podatku węglowodorowym.

3. Podatnik dokonujący wydobycia miedzi oraz srebra może odliczyć stratę, o której mowa w ust. 1, pod warunkiem prowadzenia ksiąg rachunkowych w sposób zapewniający określenie wysokości straty dotyczącej działalności w zakresie wydobycia miedzi i srebra. W takim przypadku stratę określa się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych, a jeżeli określenie wysokości straty w ten sposób nie jest możliwe, podatnik określa stratę w części dotyczącej wydobycia miedzi oraz srebra w takiej proporcji, w jakiej pozostają przychody uzyskane w roku podatkowym z tytułu wydobycia miedzi oraz srebra do ogólnej kwoty przychodów danego podatnika, określonych na podstawie przepisów o podatku dochodowym, uzyskanych w tym roku podatkowym. W przypadku gdy relacja straty w części dotyczącej wydobycia miedzi oraz srebra, obliczonej w sposób określony w zdaniu drugim, i straty dotyczącej całej działalności podatnika przekracza 98%, podatnik ma prawo wykazać stratę w wysokości 100%.

4. W przypadku prowadzenia działalności w zakresie wydobycia miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej w formie spółki cywilnej, spółki jawnej lub spółki komandytowej za skumulowaną stratę, o której mowa w ust. 1, uznaje się sumę strat w podatku dochodowym od osób fizycznych, które z uwagi na upływ 5-letniego okresu nie zostały odliczone przez wspólników spółki. W takim przypadku każdy ze wspólników jest obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych w sposób zapewniający określenie wysokości straty dotyczącej działalności wydobywczej. Przepis ust. 2 lub 3 stosuje się odpowiednio.

Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 24 pkt 13 ustawy, o której mowa w odnośniku 1.

Wersje

Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)

  1. w życie od 1 listopada 2019 · Dz.U. 2019 poz. 1978

    3) w art. 10a ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Podatnik dokonujący wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej oblicza stratę, o której mowa w ust. 1, na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych. Jeżeli określenie wysokości straty w ten sposób nie jest możliwe, podatnik określa stratę w części dotyczącej wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej w takiej proporcji, w jakiej pozostają przychody uzyskane w roku podatkowym z tytułu wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej do ogólnej kwoty przychodów tego podatnika, określonych na podstawie przepisów o podatku dochodowym, uzyskanych w tym roku podatkowym.”;

  1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2020 poz. 452 (ogł. 16 marca 2020) do Dz.U. 2026 poz. 454 (ogł. 2 kwietnia 2026)

    1. Podatnik jest uprawniony do odliczenia od podatku skumulowanej straty podatkowej (straty), za którą uznaje się sumę strat w podatku dochodowym od osób prawnych lub sumę strat w podatku dochodowym od osób fizycznych, obliczonych zgodnie z ust. 2 lub 3, które z uwagi na upływ 5-letniego okresu nie zostały odliczone od podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych – w wysokości 19 % tej straty. 2. Podatnik dokonujący wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej oblicza stratę, o której mowa w ust. 1, na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych. Jeżeli określenie wysokości straty w ten sposób nie jest możliwe, podatnik określa stratę w części dotyczącej wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej w takiej proporcji, w jakiej pozostają przychody uzyskane w roku podatkowym z tytułu wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej do ogólnej kwoty przychodów tego podatnika, określonych na podstawie przepisów o podatku dochodowym, uzyskanych w tym roku podatkowym. 3. Podatnik dokonujący wydobycia miedzi oraz srebra może odliczyć stratę, o której mowa w ust. 1, pod warunkiem prowadzenia ksiąg rachunkowych w sposób zapewniający określenie wysokości straty dotyczącej działalności w zakresie wydobycia miedzi i srebra. W takim przypadku stratę określa się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych, a jeżeli określenie wysokości straty w ten sposób nie jest możliwe, podatnik określa stratę w części dotyczącej wydobycia miedzi oraz srebra w takiej proporcji, w jakiej pozostają przychody uzyskane w roku podatkowym z tytułu wydobycia miedzi oraz srebra do ogólnej kwoty przychodów danego podatnika, określonych na podstawie przepisów o podatku dochodowym, uzyskanych w tym roku podatkowym. W przypadku gdy relacja straty w części dotyczącej wydobycia miedzi oraz srebra, obliczonej w sposób określony w zdaniu drugim, i straty dotyczącej całej działalności podatnika przekracza 98 %, podatnik ma prawo wykazać stratę w wysokości 100 %. 4. W przypadku prowadzenia działalności w zakresie wydobycia miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej w formie spółki cywilnej, spółki jawnej lub spółki komandytowej za skumulowaną stratę, o której mowa w ust. 1, uznaje się sumę strat w podatku dochodowym od osób fizycznych, które z uwagi na upływ 5-letniego okresu nie zostały odliczone przez wspólników spółki. W takim przypadku każdy ze wspólników jest obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych w sposób zapewniający określenie wysokości straty dotyczącej działalności wydobywczej. Przepis ust. 2 lub 3 stosuje się odpowiednio.

  2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2016 poz. 1581 (ogł. 29 września 2016) do Dz.U. 2018 poz. 228 (ogł. 25 stycznia 2018) ten tekst

    1. Podatnik jest uprawniony do odliczenia od podatku skumulowanej straty podatkowej (straty), za którą uznaje się sumę strat w podatku dochodowym od osób prawnych lub sumę strat w podatku dochodowym od osób fizycznych, obliczonych zgodnie z ust. 2 lub 3, które z uwagi na upływ 5-letniego okresu nie zostały odliczone od podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych - w wysokości 19% tej straty.

    2. Podatnik dokonujący wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej oblicza stratę, o której mowa w ust. 1, zgodnie z zasadami przyjętymi do obliczania podatku dochodowego podlegającego odliczeniu jako wydatek kwalifikowany w rozumieniu ustawy z dnia 25 lipca 2014 r. o specjalnym podatku węglowodorowym.

    3. Podatnik dokonujący wydobycia miedzi oraz srebra może odliczyć stratę, o której mowa w ust. 1, pod warunkiem prowadzenia ksiąg rachunkowych w sposób zapewniający określenie wysokości straty dotyczącej działalności w zakresie wydobycia miedzi i srebra. W takim przypadku stratę określa się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych, a jeżeli określenie wysokości straty w ten sposób nie jest możliwe, podatnik określa stratę w części dotyczącej wydobycia miedzi oraz srebra w takiej proporcji, w jakiej pozostają przychody uzyskane w roku podatkowym z tytułu wydobycia miedzi oraz srebra do ogólnej kwoty przychodów danego podatnika, określonych na podstawie przepisów o podatku dochodowym, uzyskanych w tym roku podatkowym. W przypadku gdy relacja straty w części dotyczącej wydobycia miedzi oraz srebra, obliczonej w sposób określony w zdaniu drugim, i straty dotyczącej całej działalności podatnika przekracza 98%, podatnik ma prawo wykazać stratę w wysokości 100%.

    4. W przypadku prowadzenia działalności w zakresie wydobycia miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej w formie spółki cywilnej, spółki jawnej lub spółki komandytowej za skumulowaną stratę, o której mowa w ust. 1, uznaje się sumę strat w podatku dochodowym od osób fizycznych, które z uwagi na upływ 5-letniego okresu nie zostały odliczone przez wspólników spółki. W takim przypadku każdy ze wspólników jest obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych w sposób zapewniający określenie wysokości straty dotyczącej działalności wydobywczej. Przepis ust. 2 lub 3 stosuje się odpowiednio.

Źródła: przepis występuje w 5 z 6 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.