Art. 11.

1. W latach 2016-2025 maksymalny limit wydatków będących skutkiem finansowym ustawy wynosi dla budżetu państwa:

1) w części 46 w roku:

a) 2016 - 1,306 mln zł,

b) 2017 - 1,161 mln zł,

c) 2018 - 1,199 mln zł,

d) 2019 - 1,199 mln zł,

e) 2020 - 1,199 mln zł,

f) 2021 - 1,199 mln zł,

g) 2022 - 1,199 mln zł,

h) 2023 - 1,199 mln zł,

i) 2024 - 1,199 mln zł,

j) 2025 - 1,199 mln zł;

2) w części 85/10 w roku:

a) 2016 - 0,083 mln zł,

b) 2017 - 1,250 mln zł,

c) 2018 - 0,250 mln zł,

d) 2019 - 0,250 mln zł,

e) 2020 - 0,250 mln zł,

f) 2021 - 0,250 mln zł,

g) 2022 - 0,250 mln zł,

h) 2023 - 0,250 mln zł,

i) 2024 - 0,250 mln zł,

j) 2025 - 0,250 mln zł.

2. W przypadku gdy wielkość wydatków, o których mowa w ust. 1, po pierwszym półroczu danego roku budżetowego wyniesie więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok, wielkość przyznanych środków przeznaczonych na wydatki obniża się w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę między wielkością tego limitu a kwotą przekroczenia wydatków. W pierwszej kolejności ogranicza się wydatki na wynagrodzenia.

3. Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, jest minister właściwy do spraw zdrowia, a organami właściwymi do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 2, są odpowiednio minister właściwy do spraw zdrowia oraz wojewoda łódzki.