§ 3.

1. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia przetrwalników w pasiece dokonuje przeglądu rodzin pszczelich.

2. W ramach przeglądu, o którym mowa w ust. 1, powiatowy lekarz weterynarii przeprowadza badanie kliniczne wszystkich rodzin pszczelich znajdujących się w pasiece.

3. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku braku podejrzenia wystąpienia choroby informuje posiadacza pszczół o działaniach mogących zredukować obecność czynnika zakaźnego choroby i zapobiegających dalszemu jego rozwojowi, w szczególności:

1) regularnej i sukcesywnej wymianie plastrów na ramki z węzą wytworzoną z wosku poddanego procesowi sterylizacji;

2) przesiedlaniu pszczół;

3) poddawaniu procesowi sterylizacji wosku pozyskanego z plastrów;

4) niepozostawianiu w pasiece niezabezpieczonych przed dostępem pszczół pustych uli, sprzętu pszczelarskiego i plastrów;

5) kontroli plastrów z czerwiem podczas przeglądu rodziny pszczelej;

6) bieżącym oczyszczaniu i odkażaniu wyposażenia, sprzętu i urządzeń pasiecznych oraz wycofanych z użytkowania uli, w sposób określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia;

7) niewprowadzaniu do pasieki rodzin pszczelich o nieznanym stanie zdrowotnym;

8) ograniczeniu okoliczności sprzyjających rabunkom, w szczególności przez:

a) dokarmianie rodzin pszczelich po ustaniu lotów pszczół,

b) zabezpieczenie plastrów z miodem lub z zapasami pokarmu przed dostępem pszczół,

c) ograniczenie czasu przeglądu rodzin pszczelich,

d) niepozostawianie otwartych gniazd,

e) zmniejszenie wylotu ula rabowanej rodziny pszczelej,

f) uszczelnienie pni pszczelich,

g) utrzymywanie w pasiece tylko silnych rodzin pszczelich.