§ 5.

Zwierzęta, o których mowa w § 4 ust. 1 i 2, mogą być przedmiotem handlu, jeżeli:

1) pochodzą z instytucji, instytutów lub ośrodków albo

2) pochodzą z gospodarstw, w tym z gospodarstw pośredniczących w obrocie takimi zwierzętami:

a) w których zwierzęta są poddawane regularnym badaniom zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 10 grudnia 2003 r. o kontroli weterynaryjnej w handlu,

b) które powiadamiają właściwy organ weterynaryjny o wystąpieniu wśród posiadanych zwierząt chorób wymienionych w załączniku A i B do dyrektywy 92/65/EWG, dla których państwo członkowskie Unii Europejskiej realizuje program zwalczania lub monitorowania,

c) które przestrzegają krajowych środków w zakresie zwalczania choroby zakaźnej zwierząt objętej programem zwalczania lub monitorowania, sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 14 lub art. 15 ust. 2 dyrektywy 92/65/EWG,

d) które umieszczają na rynku zwierzęta, którym nie towarzyszy świadectwo zdrowia zwierząt lub dokument handlowy, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 2, § 7 ust. 1 pkt 7, § 8 ust. 2 pkt 3, § 9 ust. 1 pkt 2, § 10 pkt 4 i § 12 pkt 2, oraz niewykazujące objawów chorób zakaźnych zwierząt, pochodzące z gospodarstw lub obszarów nieobjętych ograniczeniami ze względów zdrowotnych i którym towarzyszy zaświadczenie potwierdzające, że zwierzęta w trakcie wysyłki nie wykazywały widocznych objawów choroby oraz pochodzą z gospodarstwa niepodlegającego żadnym ograniczeniom związanym ze zdrowiem zwierząt,

e) w których zwierzęta są utrzymywane w warunkach zapewniających ich dobrostan.