§ 5.

1. Jeżeli w wyniku przeprowadzonych badań diagnostycznych próbek, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, stwierdzono wystąpienie egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury lub stwierdzono wystąpienie nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefie lub enklawie położonych na tym terytorium, uznanych za wolne od tej choroby lub o statusie nieokreślonym, powiatowy lekarz weterynarii przeprowadza dochodzenie epizootyczne w celu ustalenia, w szczególności:

1) źródeł i dróg zakażenia zwierząt akwakultury tą chorobą;

2) dróg przemieszczania zwierząt akwakultury z gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków w okresie, w którym choroba ta mogła rozwijać się w gospodarstwie lub obszarze hodowli mięczaków przed otrzymaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 4 ust. 1;

3) innych gospodarstw lub obszarów hodowli mięczaków, w których zwierzęta akwakultury z gatunków wrażliwych mogły zostać zakażone.

2. Jeżeli w wyniku dochodzenia epizootycznego, o którym mowa w ust. 1, zostanie stwierdzone, że choroba mogła zostać przeniesiona do innych gospodarstw, na inne obszary hodowli mięczaków lub do wód naturalnych, w gospodarstwach tych, na tych obszarach lub w tych wodach stosuje się środki określone w § 4 ust. 1.

3. Jeżeli zlewnia lub obszar przybrzeżny są rozległe, powiatowy lekarz weterynarii może wyrazić zgodę na ograniczenie stosowania środków, o których mowa w § 4 ust. 1, do obszaru wokół gospodarstwa lub obszaru hodowli mięczaków, w którym podejrzewa się wystąpienie choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, jeżeli uzna, że ustanowiony obszar jest wystarczający, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się tej choroby.

4. Główny Lekarz Weterynarii informuje państwa członkowskie Unii Europejskiej lub państwa trzecie sąsiadujące z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej o podejrzeniu wystąpienia egzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury lub o podejrzeniu wystąpienia nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, strefie lub enklawie położonych na tym terytorium, uznanych za wolne od tej choroby lub o statusie nieokreślonym, jeżeli istnieje ryzyko rozprzestrzenienia się tych chorób na terytorium tych państw.