§ 3.

1. W ramach funduszu dla żołnierzy niezawodowych, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, wyodrębnia się środki finansowe pozostające w dyspozycji:

1) każdego dowódcy jednostki wojskowej, o którym mowa w art. 9 ust. 5 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy niezawodowych, zwanej dalej „ustawą” - w wysokości 1,5% wydatkowanych w roku kalendarzowym środków na uposażenia żołnierzy niezawodowych w bezpośrednio podległej jednostce wojskowej oraz podległej jednostce wojskowej, której dowódca zajmuje stanowisko służbowe niższe niż określone w art. 9 ust. 5 ustawy;

2) Ministra Obrony Narodowej - w wysokości 1,0% środków na uposażenia żołnierzy niezawodowych w danym roku kalendarzowym.

2. Środki finansowe zwiększenia funduszu, o którym mowa w § 2 ust. 3, pozostawia się do dyspozycji dowódcy jednostki wojskowej, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, w której żołnierzom rezerwy nadano przydziały kryzysowe.

3. Środki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, nalicza się w jednostkach wojskowych, które są państwowymi jednostkami budżetowymi, w okresach kwartalnych, z tym że środki na pierwszy kwartał danego roku kalendarzowego ustala się zaliczkowo, przyjmując za podstawę wydatki na uposażenia żołnierzy niezawodowych poniesione w miesiącu styczniu.

4. Rozliczenia środków, o których mowa w ust. 1 pkt 1, dokonuje się po zakończeniu kwartału kalendarzowego, z tym że środki za czwarty kwartał rozlicza się w grudniu.

5. Środki, o których mowa w ust. 2, nalicza się w jednostkach wojskowych, które są państwowymi jednostkami budżetowymi, w pierwszym kwartale roku kalendarzowego na podstawie informacji, o których mowa w § 2 ust. 3, sporządzonej przez dowódcę jednostki wojskowej, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.

6. Środki finansowe funduszu na zapomogi dla byłych żołnierzy niezawodowych, o którym mowa w § 2 ust. 4, pozostają w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej.