§ 4.

1. Uzbrojenie przyznaje się funkcjonariuszowi, w przypadku gdy jest ono niezbędne do wykonywania przez niego zadań służbowych lub odbywania szkolenia.

2. Broń palną przyznaje funkcjonariuszowi kierownik jednostki organizacyjnej SWW, w której funkcjonariusz został mianowany na stanowisko służbowe.

3. Kierownikom jednostek organizacyjnych SWW broń palną przyznaje Szef SWW na ich wniosek.

4. Przyznanie broni palnej następuje na podstawie wniosku, którego wzór określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

5. Broń palną przyznaje się po odbyciu przez funkcjonariusza szkolenia i komisyjnym sprawdzeniu:

1) jego wiedzy w zakresie:

a) przepisów regulujących zasady użycia i wykorzystania broni palnej przez funkcjonariuszy oraz zasad postępowania po jej użyciu,

b) zasad bezpieczeństwa podczas używania broni palnej,

c) przepisów części szczególnej Kodeksu karnego, dotyczących przestępstw związanych z uzbrojeniem,

d) zasad noszenia oraz przechowywania uzbrojenia;

2) jego praktycznych umiejętności dotyczących posługiwania się bronią palną, w szczególności jej rozkładania, składania i ładowania.

6. W czasie odbywania przez funkcjonariusza szkolenia broń palną przyznaje kierownik jednostki organizacyjnej SWW właściwej w sprawach kształcenia, w której odbywa się szkolenie.

7. Szkolenie oraz sprawdzian organizuje i przeprowadza jednostka organizacyjna SWW właściwa w sprawach kształcenia na wniosek przełożonego właściwego do przyznania broni palnej.

8. Do przyznanej broni palnej wydaje się amunicję oraz wyposażenie przewidziane dla danej broni przez producenta.