§ 2.

1. Opinię służbową sporządza się w zależności od potrzeb, nie rzadziej jednak niż raz w roku kalendarzowym. Jeżeli opinii służbowej nie sporządzano w danym roku kalendarzowym, ustala się ostateczny termin jej sporządzenia na koniec ostatniego kwartału danego roku kalendarzowego.

2. W przypadku żołnierza rezerwy, który w danym roku kalendarzowym nie brał udziału w ćwiczeniach wojskowych, opinii służbowej nie sporządza się. Przepisu tego nie stosuje się do żołnierza Narodowych Sił Rezerwowych.

3. Opinię służbową sporządza przełożony żołnierza rezerwy wskazany w art. 108a ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, zwanej dalej „ustawą”, na arkuszu opinii służbowej, którego wzór stanowi załącznik do rozporządzenia.

4. W ramach opiniowania przełożony ocenia:

1) cechy osobowe opiniowanego:

a) odpowiedzialność,

b) efektywność rozumowania i umiejętność wyrażania myśli (precyzja wypowiedzi),

c) umiejętność współdziałania,

d) komunikatywność,

e) rzetelność i wiarygodność,

f) determinację,

g) odporność psychofizyczną,

h) wygląd zewnętrzny i prezencję,

i) umiejętność planowania i organizowania pracy,

j) predyspozycje dowódcze;

2) przebieg dotychczasowej służby wojskowej:

a) oceny ogólne uzyskane w szkoleniu i służbie w ostatnim cyklu (roku) szkoleniowym,

b) oceny ogólne z opinii służbowej w poszczególnych latach służby wojskowej,

c) dziedziny, w których żołnierz osiąga najlepsze i najgorsze wyniki w służbie i szkoleniu;

3) przestrzeganie dyscypliny wojskowej, w tym:

a) otrzymane wyróżnienia,

b) nałożone kary,

c) szczególne osiągnięcia wykraczające poza program szkolenia i obowiązki na zajmowanym stanowisku służbowym;

4) przestrzeganie przepisów o ochronie informacji niejawnych.

5. Na potrzeby opinii służbowej stosuje się skalę ocen:

1) 5 (bardzo dobra) - jeżeli żołnierz uzyskał z wywiązywania się ze wszystkich zadań służbowych średnią ocenę 4,51 i wyższą;

2) 4 (dobra) - jeżeli żołnierz uzyskał z wywiązywania się ze wszystkich zadań służbowych średnią ocenę w przedziale 3,51-4,50;

3) 3 (dostateczna) - jeżeli żołnierz uzyskał z wywiązywania się ze wszystkich zadań służbowych średnią ocenę w przedziale 2,51-3,50;

4) 2 (niedostateczna) - jeżeli żołnierz uzyskał z wywiązywania się ze wszystkich zadań służbowych średnią ocenę poniżej 2,51.

6. Z ocen poszczególnych cech osobowych, o których mowa w ust. 4 pkt 1, ocen za wyniki szkolenia, o których mowa w ust. 4 pkt 2 lit. a, oraz oceny za przestrzeganie przepisów o ochronie informacji niejawnych, o którym mowa w ust. 4 pkt 4, wylicza się oddzielne oceny średnie. Za przestrzeganie dyscypliny wojskowej wystawia się ocenę uwzględniającą czynniki wskazane w ust. 4 pkt 3; ocenę wystawia się również w przypadku, gdy wobec opiniowanego nie stosowano środków dyscyplinarnych.

7. Z ocen, o których mowa w ust. 6, wylicza się ocenę średnią i na jej podstawie wystawia się ocenę ogólną w opinii służbowej, z uwzględnieniem skali ocen, o której mowa w ust. 5.

8. Wystawiając ogólną ocenę bardzo dobrą albo niedostateczną w opinii służbowej, przełożony sporządzający opinię może uzasadnić wystawioną ocenę. Przełożony sporządzający opinię uzasadnia obligatoryjnie wystawienie oceny bardzo dobrej i niedostatecznej w przypadku wystąpienia czynników mających bezpośredni wpływ na znaczne obniżenie bądź wzrost kryteriów ocennych.

9. Wpisy dotyczące kar określone w ust. 4 pkt 3 lit. b uchyla się lub zmienia zgodnie z przepisami o dyscyplinie wojskowej.

10. Opinię służbową sporządza przełożony żołnierza, o którym mowa w art. 108a ust. 2 ustawy, bez względu na okres, w jakim pełni obowiązki przełożonego. Może on z własnej inicjatywy lub na wniosek opiniowanego żołnierza przeprowadzić rozmowę z żołnierzem.