§ 34.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2015 poz. 683 (ogł. 18 maja 2015) ten tekst

   1. Minister właściwy do spraw zdrowia w ramach sprawowanego nadzoru nad realizacją specjalizacji powołuje zespół ekspertów do przeprowadzania oceny spełniania przez jednostki kształcące standardów kształcenia w danej specjalizacji, a w szczególności do oceny:

   1) realizacji programu specjalizacji;

   2) bazy dydaktycznej jednostki kształcącej, w tym wyposażenia niezbędnego do realizacji założonych celów kształcenia;

   3) kwalifikacji kadry dydaktycznej do prowadzenia kursów, kwalifikacji kierowników specjalizacji i koordynatorów staży kierunkowych;

   4) regulaminu organizacyjnego specjalizacji, prowadzonej dokumentacji.

   2. W skład zespołu ekspertów, o którym mowa w ust. 1, powołuje się osoby posiadające tytuł specjalisty w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma jeszcze osób posiadających tytuł specjalisty.

   3. Oceny, o której mowa w ust. 1, dokonuje się na podstawie wizytacji.

   4. Wizytację przeprowadza się w jednostce kształcącej co najmniej raz na 5 lat.

   5. Z wnioskiem o przeprowadzenie oceny, o której mowa w ust. 1, może wystąpić do ministra właściwego do spraw zdrowia:

   1) konsultant krajowy;

   2) konsultant wojewódzki;

   3) wojewoda.

   6. Wizytacja przeprowadzana jest na podstawie upoważnienia ministra właściwego do spraw zdrowia zawierającego w szczególności zakres oceny oraz czas trwania wizytacji.

   7. W ramach wizytacji członek zespołu, o którym mowa w ust. 1, może:

   1) żądać od jednostki kształcącej udostępniania dokumentacji specjalizacji;

   2) wizytować bazę dydaktyczną;

   3) przeprowadzać hospitację kursów.

   8. Po zakończeniu wizytacji sporządzany jest protokół zawierający informacje dotyczące:

   1) przeprowadzonych czynności związanych z przeprowadzeniem wizytacji;

   2) dokonanej oceny spełniania standardów kształcenia;

   3) zaleceń powizytacyjnych, ze wskazaniem terminu ich realizacji.

   9. Protokół przekazywany jest bezzwłocznie ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.

   10. Prace zespołu ekspertów, o którym mowa w ust. 1, finansowane są z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 28 rozporządzenia, o którym mowa w odnośniku 2.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2004 poz. 1319 (ogł. 3 czerwca 2004)

   1. Minister właściwy do spraw zdrowia w ramach sprawowanego nadzoru nad realizacją specjalizacji powołuje zespół ekspertów do przeprowadzania oceny spełniania przez jednostki kształcące standardów kształcenia w danej specjalizacji, a w szczególności do oceny:

   1) realizacji programu specjalizacji;

   2) bazy dydaktycznej jednostki kształcącej, w tym wyposażenia niezbędnego do realizacji założonych celów kształcenia;

   3) kwalifikacji kadry dydaktycznej do prowadzenia kursów, kwalifikacji kierowników specjalizacji i koordynatorów staży kierunkowych;

   4) regulaminu organizacyjnego specjalizacji, prowadzonej dokumentacji.

   2. W skład zespołu ekspertów, o którym mowa w ust. 1, powołuje się osoby posiadające tytut specjalisty w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma jeszcze osób posiadających tytuł specjalisty.

   3. Oceny, o której mowa w ust. 1, dokonuje się na podstawie wizytacji.

   4. Wizytację przeprowadza się w jednostce kształcącej co najmniej raz na 5 lat.

   5. Z wnioskiem o przeprowadzenie oceny, o której mowa w ust. 1, może wystąpić do ministra właściwego do spraw zdrowia:

   1) konsultant krajowy; 2) konsultant wojewódzki; 3) dyrektor ośrodka wojewódzkiego.

   6. Wizytacja przeprowadzana jest na podstawie upoważnienia ministra właściwego do spraw zdrowia

   zawierającego w szczególności zakres oceny oraz czas trwania wizytacji.

   7. W ramach wizytacji członek zespołu, o którym mowa w ust. 1, może:

   1) żądać od jednostki kształcącej udostępniania dokumentacji specjalizacji;

   2) wizytować bazę dydaktyczną; 3) przeprowadzać hospitację kursów.

   8. Po zakończeniu wizytacji sporządzany jest protokół zawierający informacje dotyczące:

   1) przeprowadzonych czynności związanych z przeprowadzeniem wizytacji;

   2) dokonanej oceny spełniania standardów ksztatcenia;

   3) zaleceń powizytacyjnych, ze wskazaniem terminu ich realizacji.

   9. Protokół przekazywany jest bezzwłocznie ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.

   10. Prace zespołu ekspertów, o którym mowa w ust. 1, finansowane są z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia.

   8 35. 1. Jeżeli dotychczasowe przepisy nie przewidywały uzyskiwania tytutu specjalisty w danej specjalności lub w danej specjalności nie ma wystarczającej liczby osób posiadających tytuł specjalisty, konsultant krajowy w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta, wskazuje osoby, którym mogą być powierzone określone w rozporządzeniu obowiązki:

   1) kierownika specjalizacji w tej specjalności, 2) członka Komisji,

   oraz wydaje zaświadczenie potwierdzające powierzenie tych obowiązków.

   2. Osoby, o których mowa w ust. 1, muszą posiadać doświadczenie zawodowe i dorobek naukowy odpowiadający tej specjalności.

   8 36. 1. Diagnosta laboratoryjny, który posiada specjalizację | stopnia, zachowuje prawa wynikające z uzyskania tego tytułu.

   2. Diagnosta laboratoryjny, który rozpoczął specjalizację | stopnia przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, odbywa specjalizację i składa egzamin według dotychczasowych zasad w terminie nie dłuższym niż do dnia 31 grudnia 2009 r.

   3. Diagnosta laboratoryjny, który posiada specjalizację | stopnia, może uzyskać tytuł specjalisty po odbyciu specjalizacji zgodnie z programem uzupełniającym, o którym mowa w § 3 ust. 3, i po zdaniu egzaminu państwowego.

   Nr 126

   8 37. 1. Diagnosta laboratoryjny, który posiada specjalizację Il stopnia, zachowuje prawo posługiwania się uzyskanym tytułem specjalisty w danej dziedzinie.

   2. Diagnosta laboratoryjny, który rozpoczął specjalizację Il stopnia przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, odbywa specjalizację i składa egzamin według dotychczasowych zasad w terminie nie dtuższym niż do dnia 31 grudnia 2009 r.

   8 38. 1. Jeżeli dotychczasowe przepisy nie przewidywały uzyskania specjalizacji Il stopnia lub tytułu specjalisty w określonej specjalności, konsultant krajowy w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie ma powołanego konsultanta, może wystąpić do ministra właściwego do spraw zdrowia, za pośrednictwem Centrum, z wnioskiem o uznanie dotychczasowego doświadczenia zawodowego i dorobku naukowego diagnosty laboratoryjnego za równoważny ze zrealizowaniem programu właściwej specjalizacji i dopuszczenie go do egzaminu państwowego.

   2. Dyrektor Centrum powołuje zespół ekspertów do opiniowania wniosków o uznanie dotychczasowego doświadczenia zawodowego i dorobku naukowego diagnosty laboratoryjnego za równoważny ze zrealizowaniem programu właściwej specjalizacji i dopuszczenie diagnosty do egzaminu państwowego.

   3. W skład zespołu, o którym mowa w ust. 2, wchodzą osoby posiadające tytuł specjalisty w danej dziedzinie, a jeżeli w danej dziedzinie nie ma osób posiadających tytuł specjalisty — osoby legitymujące się doświadczeniem zawodowym i dorobkiem naukowym w tej dziedzinie wskazane przez:

   1) konsultanta krajowego w danej dziedzinie lub w dziedzinie pokrewnej, jeżeli w danej dziedzinie nie został powołany konsultant krajowy;

   2) Krajową Radę Diagnostów Laboratoryjnych;

   3) towarzystwo naukowe właściwe dla danej dziedziny specjalizacji.

   4. Organizację i finansowanie prac zespołu zapewnia Centrum.

   8 39. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia, na podstawie opinii zespołu, o którym mowa w § 38 ust. 2, może uznać dotychczasowe doświadczenie zawodowe i dorobek naukowy diagnosty laboratoryjnego za równoważny ze zrealizowaniem programu właściwej specjalizacji i podjąć decyzję o dopuszczeniu go do egzaminu państwowego.

   2. Termin i miejsce egzaminu państwowego, o którym mowa w ust. 1, określa w porozumieniu z przewodniczącym Komisji Dyrektor CEM.

   3. Dopuszczenie diagnosty laboratoryjnego do egzaminu w trybie, o którym mowa w ust. 1, może nastąpić w terminie do dnia 31 grudnia 2007 r.

   8 40. Do przeprowadzania egzaminu państwowego, o którym mowa w § 38 ust. 1, w zakresie nieuregulowanym w § 38, stosuje się przepisy rozporządzenia.

   8 41. Do dnia 31 grudnia 2006 r. diagnosta laboratoryjny może przedstawiać zamiast dokumentu „Prawo wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego” zaświadczenie wydane przez Krajową Radę Diagnostów Laboratoryjnych potwierdzające wpis na listę diagnostów laboratoryjnych.

   8 42. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.)

   Minister Zdrowia: L. Sikorski

   4) Zakres spraw uregulowanych w niniejszym rozporządzeniu byt dotychczas uregulowany w zarządzeniu Ministra Zdrowia i Opieki Spotecznej z dnia 1 lutego 1983 r. w sprawie specjalizacji lekarzy, lekarzy dentystów, magistrów farmacji oraz innych pracowników z wyższym wyksztatceniem zatrudnionych w służbie zdrowia i opiece społecznej (Dz. Urz. MZIOS Nr 3, poz. 19 i Nr 97, poz. 448), które utraciło moc z dniem 30 marca 2001 r. w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 120, poz. 1268).

   Nr 126

   Załączniki do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 kwietnia 2004 r. (poz. 1319)

   Załącznik nr 1

   WYKAZ SPECJALNOŚCI, W KTÓRYCH DIAGNOSTA LABORATORYJNY POSIADAJĄCY ODPOWIEDNIĄ SPECJALIZACJĘ I STOPNIA MOZE UZYSKAĆ TYTUŁ SPECJALISTY W OKREŚLONEJ PODSTAWOWEJ DZIEDZINIE PO ODBYCIU SPECJALIZACJI ZGODNIE Z PROGRAMEM UZUPEŁNIAJĄCYM

   Lp. Rodzaj posiadanej specjalizacji Specjalności, w których można uzyskać I stopnia tytuł specjalisty 1 | Diagnostyka laboratoryjna / Analityka kliniczna Laboratoryjna diagnostyka medyczna Laboratoryjna genetyka medyczna Laboratoryjna transfuzjologia medyczna 2 | Mikrobiologia Mikrobiologia medyczna Laboratoryjna genetyka medyczna 3 | Toksykologia Laboratoryjna toksykologia medyczna 4 | Higiena i epidemiologia Zdrowie środowiskowe Zdrowie publiczne 5 |Medycyna społeczna Zdrowie środowiskowe Zdrowie publiczne

   Nr 126 — 8947 —

   WZÓR

   I. Założenia organizacyjno-programowe: A. Cele kształcenia:

   1. Cele edukacyjne. 2. Uzyskane kompetencje zawodowe.

   B. Czas trwania specjalizacji: C. Zakres wymaganej wiedzy teoretycznej będącej przedmiotem specjalizacji:

   D. Zakres wymaganych umiejętności praktycznych będących przedmiotem specjalizacji:

   II. _ Plan nauczania:

   Załącznik nr 2

   Lp.

   Nazwa modułu nauczania Nazwa kursu Minimalna Nazwa stażu liczba kierunkowego godzin kursu

   T.. Minimalna

   liczba tygodni/ godzin stażu kierunkowego

   Nr 126 — 8948 — Poz. 1319 II. Program nauczania: 1. Program podstawowego stażu specjalizacyjnego:

   1) czas trwania podstawowego stażu specjalizacyjnego;

   2) wskazówki dotyczące miejsca odbywania podstawowego stażu specjalizacyjnego;

   3) zakres wiedzy teoretycznej będącej przedmiotem stażu specjalizacyjnego;

   4) wykaz umiejętności praktycznych będących przedmiotem podstawowego stażu specjalizacyjnego;

   $) sposób zaliczenia podstawowego stażu specjalizacyjnego.

   2. Program poszczególnych modułów specjalizacji:

   Cele modułu:

   Nazwa kursu:

   1) zakres wiedzy teoretycznej będącej przedmiotem kursu;

   2) wykaz umiejętności praktycznych będących przedmiotem kursu;

   3) sposób zaliczenia wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych; 4) wskazówki dotyczące sposobu realizacji programu.

   Nazwa stażu kierunkowego:

   l) zakres wiedzy teoretycznej będącej przedmiotem stażu kierunkowego;

   2) wykaz umiejętności praktycznych będących przedmiotem stażu kierunkowego;

   3) sposób zaliczenia stażu kierunkowego;

   4) wskazówki dotyczące sposobu realizacji programu.

   3. Egzamin państwowy

   4. Zalecana literatura:

   Nr 126 — 8949 —

   —

   — M = ©

   12.

   13.

   15.

   . Miejsce wykonywania zawodu

   . Posiadany stopień naukowy

   WZÓR

   WNIOSEK O ROZPOCZĘCIE SPECJALIZACJI

   Imię (imiona) i nazwisko Obywatelstwo Numer PESEL* Data i miejsce urodzenia

   Miejsce zamieszkania

   tel. AOMOWY |... eee oaza tel. kontaktowy …e.e

   Tytuł zawodowy

   Data wydania i nr dyplomu szkoły wyższej …--.-.eeeeeeea eee

   Numer prawa wykonywania zawodu …eesueeeo eozyna zaawan

   nadany prZeZ …- eat w dniu... aeaccaai Tytuł pracy doktorskiej, habilitacyjnej … saa Posiadane specjalizacje (tytuł, data i nr dyplomu, podmiot wydający)

   Miejsce odbywania studiów doktoranckich

   . Przynależność do towarzystw naukowych lub stowarzyszeń zawodowych

   (nazwa towarzystwa naukowego lub stowarzyszenia zawodowego, data przystąpienia)

   Liczba publikacji lub wygłoszonych referatów … eee

   (wykaz publikacji i referatów w załączeniu)

   . Dotychczasowy przebieg pracy

   ZAWOdOWEJ aanita aanita

   Załącznik nr 3

   Nr 126 — 8950 — Poz. 1319

   17. Nazwa i adres aktualnego miejsca

   | GAZE O OE

   18. Zobowiązuję się do rozpoczęcia, odbywania i zakończenia specjalizacji zgodnie z obowiązującymi przepisami. paca daj” tw podpie wnioskodawejj 7”

   19. Potwierdzam zawarcie umowy cywilnoprawnej, o której mowa w §8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 kwietnia 2004 r. w sprawie specjalizacji i uzyskiwania tytułu specjalisty przez diagnostów

   laboratoryjnych (Dz. U. Nr 126, poz. 1319)**

   (data) (podpis i pieczątka pracodawcy)

   (data) (podpis i pieczątka konsultanta wojewódzkiego lub krajowego)

   * Diagnosta laboratoryjny, który jest obywatelem państwa innego niż Rzeczpospolita Polska, wpisuje numer paszportu lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość. ** Dotyczy diagnosty laboratoryjnego zatrudnionego na podstawie umowy o pracę.

   Nr 126 — 8951 — Poz. 1319

   Załącznik nr 4

   WZÓR

   (pieczątka ośrodka wojewódzkiego)

   KARTA SPECJALIZACJI NR… | panow

   WZA ZAZNA

   I

Źródła: przepis występuje w 2 z 2 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.