Art. 3.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2020 poz. 2097 (ogł. 27 listopada 2020) do Dz.U. 2026 poz. 624 (ogł. 11 maja 2026)

   1. Minister właściwy do spraw rolnictwa jest: 1) organem właściwym, o którym mowa w art. 75 ust. 1 rozporządzenia nr 1107/2009, w zakresie wykonania przepisów tego rozporządzenia oraz przepisów Unii Europejskiej wydanych na podstawie przepisów tego rozporządzenia, dotyczących: a) wypełniania obowiązków państwa członkowskiego Unii Europejskiej przy zatwierdzaniu substancji czynnych, sejfnerów, synergetyków oraz w zakresie składników obojętnych, b) zezwoleń na wprowadzanie środka ochrony roślin do obrotu, c) pozwoleń na handel równoległy, o których mowa w art. 52 rozporządzenia nr 1107/2009, zwanych dalej „pozwoleniami na handel równoległy”, d) pozwoleń na prowadzenie doświadczeń lub testów do celów badań lub rozwoju, wiążących się z uwalnianiem do środowiska środków ochrony roślin, o których mowa w art. 54 rozporządzenia nr 1107/2009, zwanych dalej „pozwoleniami na prowadzenie badań”; 2) krajowym organem koordynującym, o którym mowa w art. 75 ust. 2 rozporządzenia nr 1107/2009; 3) organem właściwym do współpracy z Komisją Europejską i innymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej w zakresie spraw określonych w art. 1 pkt 2, nienależących do właściwości innych organów administracji publicznej lub jednostek organizacyjnych; 4) organem właściwym do współpracy z Komisją Europejską w zakresie wdrożenia integrowanej ochrony roślin; 5) organem właściwym do współpracy z Komisją Europejską i innymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej w zakresie wyników ocen dotyczących ograniczania ryzyka związanego ze stosowaniem środków ochrony roślin dla zdrowia ludzi, zwierząt oraz dla środowiska; 6) organem właściwym, o którym mowa w art. 67 ust. 2 rozporządzenia nr 1107/2009; 7) organem właściwym do przekazywania Komisji Europejskiej powiadomienia, o którym mowa w art. 139 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, w odniesieniu do obszaru, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. h rozporządzenia 2017/625, w zakresie środków ochrony roślin. 2. Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa, zwany dalej „Głównym Inspektorem”, jest organem właściwym do przekazywania Komisji Europejskiej informacji o wdrożeniu systemu kontroli sprzętu przeznaczonego do stosowania środków ochrony roślin. 3. Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa, zwany dalej „wojewódzkim inspektorem”: 1) jest organem właściwym, o którym mowa w art. 67 ust. 1 rozporządzenia nr 1107/2009; 2) jeżeli ustawa, ustawa z dnia 13 lutego 2020 r. o Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa (Dz. U. z 2023 r. oraz z 2025 r. poz. 1709) lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej: a) jest organem właściwym w rozumieniu rozporządzenia 2017/625 i przepisów Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2017/625 w odniesieniu do obszaru, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. h rozporządzenia 2017/625, w zakresie środków ochrony roślin, b) wykonuje obowiązki i uprawnienia państwa członkowskiego Unii Europejskiej wynikające z rozporządzenia 2017/625 i przepisów Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2017/625 w odniesieniu do obszaru, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. h rozporządzenia 2017/625, w zakresie środków ochrony roślin. 4. Główny Inspektor i wojewódzki inspektor wykonują zadania w zakresie nadzoru nad produkcją, wprowadzaniem do obrotu i stosowaniem środków ochrony roślin na zasadach, w zakresie i w sposób określony w przepisach rozporządzenia 2017/625 oraz przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2017/625. 5. Wojewódzki inspektor, w przypadku stwierdzenia niezgodności w zakresie produkcji, wprowadzania do obrotu lub stosowania środków ochrony roślin, lub ryzyka lub zagrożenia dla zdrowia ludzi, zwierząt lub dla środowiska, związanego z produkcją, wprowadzaniem do obrotu lub stosowaniem środków ochrony roślin, podejmuje środki, o których mowa w art. 66, art. 67 oraz art. 138 ust. 1 lit. b i ust. 2 rozporządzenia 2017/625, w zakresie i w sposób określony w ustawie. 6. Podejmując środki, o których mowa w art. 138 ust. 2 lit. i rozporządzenia 2017/625, wojewódzki inspektor stosuje przepisy ustawy dotyczące: 1) zakazu wykonywania przez przedsiębiorcę działalności regulowanej, o której mowa w art. 25 ust. 1, art. 49 ust. 1 i art. 67 ust. 1, lub 2) wykreślenia z rejestrów, o których mowa w art. 52 ust. 1 i art. 70 ust. 1, podmiotów niebędących przedsiębiorcami. 7. Jeżeli wykonanie obowiązków lub uprawnień właściwego organu lub państwa członkowskiego Unii Europejskiej, należących zgodnie z ust. 3 do właściwości wojewódzkiego inspektora, wymaga indywidualnego rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach adresatów przepisów rozporządzenia 2017/625 lub stosowanych bezpośrednio przepisów Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia 2017/625, wojewódzki inspektor dokonuje takiego rozstrzygnięcia w drodze decyzji, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. 8. Naczelnik urzędu celno-skarbowego jest organem właściwym do przeprowadzania kontroli, o których mowa w art. 44 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, w odniesieniu do obszaru, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. h rozporządzenia 2017/625, w zakresie środków ochrony roślin, przy czym ocena ryzyka, o której mowa w tym artykule, jest wykonywana w porozumieniu z organami Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa.

2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2013 poz. 455 (ogł. 12 kwietnia 2013) do Dz.U. 2019 poz. 1900 (ogł. 8 października 2019) ten tekst

   1. Minister właściwy do spraw rolnictwa jest:

   1) organem właściwym, o którym mowa w art. 75 ust. 1 rozporządzenia nr 1107/2009, w zakresie wykonania przepisów tego rozporządzenia oraz przepisów Unii Europejskiej wydanych na podstawie przepisów tego rozporządzenia, dotyczących:

   a) wypełniania obowiązków państwa członkowskiego Unii Europejskiej przy zatwierdzaniu substancji czynnych, sejfnerów, synergetyków oraz w zakresie składników obojętnych,

   b) zezwoleń na wprowadzanie środka ochrony roślin do obrotu,

   c) pozwoleń na handel równoległy, o których mowa w art. 52 rozporządzenia nr 1107/2009, zwanych dalej „pozwoleniami na handel równoległy”,

   d) pozwoleń na prowadzenie doświadczeń lub testów do celów badań lub rozwoju, wiążących się z uwalnianiem do środowiska środków ochrony roślin, o których mowa w art. 54 rozporządzenia nr 1107/2009, zwanych dalej „pozwoleniami na prowadzenie badań”;

   2) krajowym organem koordynującym, o którym mowa w art. 75 ust. 2 rozporządzenia nr 1107/2009;

   3) organem właściwym do współpracy z Komisją Europejską i innymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej w zakresie spraw określonych w art. 1 pkt 2, nienależących do właściwości innych organów administracji publicznej lub jednostek organizacyjnych;

   4) organem właściwym do współpracy z Komisją Europejską w zakresie wdrożenia integrowanej ochrony roślin;

   5) organem właściwym do współpracy z Komisją Europejską i innymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej w zakresie wyników ocen dotyczących ograniczania ryzyka związanego ze stosowaniem środków ochrony roślin dla zdrowia ludzi, zwierząt oraz dla środowiska;

   6) organem właściwym, o którym mowa w art. 67 ust. 2 rozporządzenia nr 1107/2009.

   2. Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa, zwany dalej „Głównym Inspektorem”, jest organem właściwym do przekazywania Komisji Europejskiej informacji o wdrożeniu systemu kontroli sprzętu przeznaczonego do stosowania środków ochrony roślin.

   3. Wojewódzki inspektor ochrony roślin i nasiennictwa, zwany dalej „wojewódzkim inspektorem”, jest organem właściwym, o którym mowa w art. 67 ust. 1 rozporządzenia nr 1107/2009.

Źródła: przepis występuje w 9 z 9 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.