§ 8.

1. Kwoty należności wynikające z kolejnych zgłoszeń celnych nie będą obejmowane pozwoleniem na odroczenie stosowane całościowo dla wszystkich należności zaksięgowanych na warunkach określonych w art. 218 ust. 1 akapit pierwszy Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w okresie wyznaczonym przez organ celny, albo całościowo dla wszystkich należności, które podlegają łącznie jednemu zaksięgowaniu zgodnie z art. 218 ust. 1 akapit drugi Wspólnotowego Kodeksu Celnego, w przypadkach:

1) powstania tych należności w kwocie przekraczającej wysokość złożonego zabezpieczenia;

2) wykorzystania przez organ celny zabezpieczenia w związku z nieuiszczeniem kwot należności w odroczonym terminie płatności;

3) upływu terminu ważności złożonego zabezpieczenia.

2. Objęcie pozwoleniem na odroczenie kwot należności wynikających z kolejnych zgłoszeń celnych będzie ponownie możliwe:

1) po uiszczeniu kwot należności objętych pozwoleniem na odroczenie, powodującym zwolnienie zabezpieczenia - w przypadku określonym w ust. 1 pkt 1;

2) w pierwszym dniu okresu, o którym mowa w art. 227 ust. 1 lit. b lub c Wspólnotowego Kodeksu Celnego, następującego po złożeniu nowego zabezpieczenia lub przedłużeniu terminu jego ważności - w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 2 i 3.