Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 4 marca 2015 r. w sprawie uznawania stacji pilotowych i ośrodków szkolenia pilotów

Przepisy rozporządzenia określają:

1) warunki i tryb uznawania, odnawiania, zawieszania i cofania uznania stacji pilotowych, zwanych dalej „stacjami”;

2) warunki i tryb uznawania, odnawiania, zawieszania i cofania uznania ośrodków szkolenia pilotów, zwanych dalej „ośrodkami”;

3) wymagania dotyczące wyposażenia bazy szkoleniowej oraz kwalifikacji kadry stacji lub ośrodków.

1. Stacja lub ośrodek zostają uznane w zakresie szkolenia pilotów morskich, jeżeli:

1) szkolenia są prowadzone:

a) przez kadrę posiadającą kwalifikacje zgodne z minimalnymi wymaganiami określonymi w załączniku nr 1 do rozporządzenia,

b) w pomieszczeniach i z użyciem sprzętu spełniających wymagania określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia,

c) zgodnie z programami szkoleń określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 107b ust. 5 pkt 4-6 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim, zwanej dalej „ustawą”,

d) w sposób, który zapewnia zrealizowanie praktyki pilotowej;

2) posiadają system zarządzania jakością w zakresie działalności szkoleniowej potwierdzony odpowiednim dokumentem, przy czym w nowo tworzonych stacjach lub ośrodkach system zarządzania jakością powinien być potwierdzony certyfikatem uzyskanym w okresie roku od rozpoczęcia działalności szkoleniowej.

2. Stacja lub ośrodek mogą zostać uznane jedynie w zakresie szkolenia na symulatorze dla pilotów morskich, jeżeli spełnią warunki określone w ust. 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2.

W celu uznania albo odnowienia ważności uznania stacji lub ośrodka przeprowadza się audyt.

1. Wniosek o przeprowadzenie audytu, o którym mowa w § 3, zawierający określenie zakresu audytu, składa szef pilotów stacji lub kierownik ośrodka do ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej.

2. Wniosek o przeprowadzenie audytu w celu odnowienia ważności uznania stacji lub ośrodka składa się nie później niż 3 miesiące przed upływem terminu ważności istniejącego uznania.

1. Do wniosku o przeprowadzenie audytu, o którym mowa w § 3, należy dołączyć:

1) regulamin funkcjonowania stacji lub statut ośrodka;

2) akt o utworzeniu stacji lub akt założycielski ośrodka;

3) zaświadczenie o wpisie ośrodka do ewidencji szkół i placówek niepublicznych zakładanych przez osoby prawne lub fizyczne prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego;

4) kopię dokumentu potwierdzającego wdrożenie i funkcjonowanie systemu zarządzania jakością w zakresie działalności szkoleniowej, z wyłączeniem nowo tworzonych stacji lub ośrodków;

5) opis posiadanej bazy szkoleniowej oraz wykaz pomieszczeń i sprzętu służących do szkolenia pilotów morskich;

6) opis wewnętrznego systemu kontroli realizacji programów szkolenia;

7) informację dotyczącą kadry, obejmującą imiona, nazwiska, zakres i poziom kwalifikacji, w tym kwalifikacji morskich jej członków, oraz wskazanie poszczególnych zajęć prowadzonych przez tę kadrę;

8) programy szkolenia pilotów morskich realizowane w stacji lub ośrodku, w tym:

a) opis metod sprawdzania wiedzy, umiejętności i kompetencji,

b) spis posiadanych pomocy szkoleniowych niezbędnych do szkolenia pilotów morskich;

9) wzory wydawanych zaświadczeń o ukończeniu szkoleń;

10) opis warunków przeprowadzenia i zaliczenia zajęć na symulatorze;

11) opis warunków prowadzenia i zaliczania praktyki pilotowej.

2. Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1-10, należy dołączyć również w przypadku złożenia wniosku o przeprowadzenie audytu w celu uznania stacji lub ośrodka w zakresie szkolenia na symulatorze dla pilotów morskich.

Po otrzymaniu kompletnego wniosku o przeprowadzenie audytu, o którym mowa w § 3, minister właściwy do spraw gospodarki morskiej wyznacza spośród osób wpisanych na listę audytorów, o której mowa w art. 76 ust. 1 ustawy, zespół audytujący, który przeprowadza audyt w zakresie określonym we wniosku.

1. Audyt w celu uznania stacji lub ośrodka przeprowadza się w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia wniosku.

2. Audyt w celu odnowienia ważności uznania stacji lub ośrodka przeprowadza się nie później niż przed upływem terminu ważności istniejącego uznania.

Audytowi przeprowadzanemu w stacji lub ośrodku podlega:

1) organizacja i realizacja procesu szkolenia;

2) dokumentacja prowadzonego lub planowanego szkolenia;

3) zgodność kwalifikacji kadry stacji lub ośrodka, w tym kwalifikacji morskich, z minimalnymi wymaganiami dotyczącymi prowadzenia poszczególnych zajęć.

W ramach audytu zespół audytujący:

1) weryfikuje wniosek i złożoną dokumentację;

2) przeprowadza czynności audytowe w stacji lub ośrodku obejmujące weryfikację zgodności przedstawionej przez stację lub ośrodek dokumentacji ze stanem faktycznym;

3) weryfikuje działania podjęte w związku z wykonaniem zaleceń wynikających z kart niezgodności, o których mowa w § 10 ust. 3.

1. Po przeprowadzeniu czynności audytowych, o których mowa w § 9 pkt 2, zespół audytujący sporządza sprawozdanie w dwóch egzemplarzach.

2. Audytor wiodący przekazuje sprawozdanie ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej. Drugi egzemplarz sprawozdania przekazuje szefowi pilotów stacji albo kierownikowi ośrodka.

3. W przypadku stwierdzenia niezgodności lub niezgodności zagrażającej osiągnięciu zakładanych efektów szkolenia, zwanej dalej „niezgodnością dużą”, audytor wiodący sporządza dodatkowo w dwóch egzemplarzach karty niezgodności, odrębnie dla niezgodności albo niezgodności dużej, i określa w nich szczegóły niezgodności oraz termin przekazania informacji o podjętych działaniach korygujących. Jeden egzemplarz karty niezgodności wraz ze sprawozdaniem, o którym mowa w ust. 1, przekazuje szefowi pilotów stacji lub kierownikowi ośrodka.

1. Szef pilotów stacji lub kierownik ośrodka informuje na piśmie audytora wiodącego o podjętych działaniach korygujących i określa sposób i termin usunięcia niezgodności lub niezgodności dużej.

2. Audytor wiodący po otrzymaniu informacji, o których mowa w ust. 1, analizuje je oraz karty niezgodności i w przypadku akceptacji działań korygujących podjętych przez stację lub ośrodek zamyka wystawione karty niezgodności przez dokonanie stosownej adnotacji.

3. Audytor wiodący zamyka także karty niezgodności w przypadku:

1) braku akceptacji podjętych działań korygujących zawartych w informacji, o której mowa w ust. 1;

2) nieotrzymania informacji o planowanych lub podjętych działaniach korygujących w terminie, o którym mowa w § 10 ust. 3.

4. Po zamknięciu kart niezgodności audytor wiodący przekazuje je ministrowi właściwemu do spraw gospodarki morskiej.

1. Audytor wiodący, w zależności od wyniku audytu, składa wniosek o udzielenie albo nieudzielenie uznania, odnowienie uznania, zawieszenie uznania albo cofnięcie uznania.

2. W przypadku stwierdzenia niezgodności dużej audytor wiodący składa wniosek do ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej o zawieszenie uznania do czasu usunięcia tej niezgodności.

Wzór sprawozdania oraz wzór kart niezgodności i niezgodności dużej określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.

Do decyzji o uznaniu stacji lub ośrodka dołącza się certyfikat uznania, którego wzór określa załącznik nr 4 do rozporządzenia.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.