§ 11.

1. Warunek, o którym mowa w art. 15 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zwanej dalej „ustawą”, uznaje się za spełniony również w przypadku, gdy rolnik zawarł umowę z:

1) grupą producentów rolnych, której jest członkiem, lub

2) organizacją producentów uznaną na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.), której jest członkiem, lub

3) zrzeszeniem organizacji producentów uznanym na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007, do którego należy organizacja producentów, której jest członkiem

- w której zobowiązał się do wytworzenia i dostarczenia grupie, organizacji lub zrzeszeniu określonej ilości buraków kwotowych z określonej powierzchni gruntów, a grupa, organizacja lub zrzeszenie zobowiązała się te buraki odebrać w umówionym terminie, zapłacić za nie umówioną cenę i przeznaczyć te buraki na produkcję cukru kwotowego.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, płatność związana do powierzchni uprawy buraków cukrowych jest przyznawana rolnikowi do powierzchni gruntów, na której są uprawiane buraki kwotowe, lecz nie większej niż powierzchnia gruntów, na której rolnik jest zobowiązany uprawiać te buraki, określona w umowie, o której mowa w ust. 1.