Orzecznik
Wróć do aktu
PRZEPIS

Art. 54.

Ustawa z dnia 19 grudnia 2014 r. o rybołówstwie morskim · DU 2015 poz. 222

Treść w tym tekście

1. Minister właściwy do spraw rybołówstwa jest właściwy do dokonywania wymian kwot połowowych z innym państwem członkowskim Unii Europejskiej, zgodnie z art. 16 ust. 8 rozporządzenia nr 1380/2013, zwanej dalej „wymianą międzynarodową”.

2. Wymiany międzynarodowej dokonuje się z urzędu lub na wniosek uznanej organizacji producentów.

3. Wymiana międzynarodowa może zostać dokonana na wniosek uznanej organizacji producentów, jeżeli przedmiotem przekazania są:

1) indywidualne kwoty połowowe armatorów będących członkami tej organizacji lub

2) zbiorcza kwota połowowa przyznana tej organizacji.

4. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera:

1) nazwę i adres siedziby uznanej organizacji producentów;

2) wskazanie armatorów statków rybackich o polskiej przynależności wraz z oznakami rybackimi tych statków, których indywidualne kwoty połowowe podlegają przekazaniu;

3) wskazanie armatorów statków rybackich o polskiej przynależności wraz z oznakami rybackimi tych statków, którym mają zostać przyznane kwoty połowowe uzyskane w wyniku przekazania;

4) określenie gatunków organizmów morskich na danym obszarze, których dotyczy wymiana międzynarodowa.

5. Zmiany indywidualnych kwot połowowych poszczególnych gatunków organizmów morskich, które były przedmiotem wymiany międzynarodowej, uwzględnia się w specjalnych zezwoleniach połowowych armatorów zrzeszonych w tej organizacji, dokonując zmiany specjalnych zezwoleń połowowych.

Wersje

Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)

  1. w życie od 13 lipca 2017 · Dz.U. 2017 poz. 1273

    13) w art. 54: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Wymiany międzynarodowej dokonuje się: 1) z urzędu - w przypadku wymiany kwot połowowych na obszarach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 albo pkt 3, albo 2) na wniosek armatora statku rybackiego - w przypadku wymiany kwot połowowych, jeżeli przedmiotem przekazania są indywidualne kwoty połowowe armatorów statków rybackich przyznane na obszary, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub 3.”, b) uchyla się ust. 3, c) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Wniosek, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, zawiera: 1) nazwę i adres armatora statku rybackiego; 2) określenie gatunków organizmów morskich na danym obszarze, których dotyczy wymiana międzynarodowa.”, d) dodaje się ust. 6 w brzmieniu: „6. Kwoty połowowe poszczególnych gatunków organizmów morskich odłowione przez armatora statku rybackiego w ramach kwoty połowowej uzyskanej na podstawie wymiany międzynarodowej nie są wliczane do historycznej bazy połowowej tego armatora na statek rybacki, na który zostały przyznane kwoty z wymiany międzynarodowej.”;

  1. Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2018 poz. 514 (ogł. 12 marca 2018) do Dz.U. 2025 poz. 590 (ogł. 6 maja 2025)

    1. Minister właściwy do spraw rybołówstwa jest właściwy do dokonywania wymian kwot połowowych z innym państwem członkowskim Unii Europejskiej, zgodnie z art. 16 ust. 8 rozporządzenia nr 1380/2013, zwanej dalej „wymianą międzynarodową”. 2. Wymiany międzynarodowej dokonuje się: 1) z urzędu – w przypadku wymiany kwot połowowych na obszarach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 albo pkt 3, albo 2) na wniosek armatora statku rybackiego – w przypadku wymiany kwot połowowych, jeżeli przedmiotem przekazania są indywidualne kwoty połowowe armatorów statków rybackich przyznane na obszary, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub 3. 3. (uchylony) 4. Wniosek, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, zawiera: 1) nazwę i adres armatora statku rybackiego; 2) określenie gatunków organizmów morskich na danym obszarze, których dotyczy wymiana międzynarodowa. 5. Zmiany indywidualnych kwot połowowych poszczególnych gatunków organizmów morskich, które były przedmiotem wymiany międzynarodowej, uwzględnia się w specjalnych zezwoleniach połowowych armatorów zrzeszonych w tej organizacji, dokonując zmiany specjalnych zezwoleń połowowych. 6. Kwoty połowowe poszczególnych gatunków organizmów morskich odłowione przez armatora statku rybackiego w ramach kwoty połowowej uzyskanej na podstawie wymiany międzynarodowej nie są wliczane do historycznej bazy połowowej tego armatora na statek rybacki, na który zostały przyznane kwoty z wymiany międzynarodowej.

  2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2015 poz. 222 (ogł. 17 lutego 2015) ten tekst

    1. Minister właściwy do spraw rybołówstwa jest właściwy do dokonywania wymian kwot połowowych z innym państwem członkowskim Unii Europejskiej, zgodnie z art. 16 ust. 8 rozporządzenia nr 1380/2013, zwanej dalej „wymianą międzynarodową”.

    2. Wymiany międzynarodowej dokonuje się z urzędu lub na wniosek uznanej organizacji producentów.

    3. Wymiana międzynarodowa może zostać dokonana na wniosek uznanej organizacji producentów, jeżeli przedmiotem przekazania są:

    1) indywidualne kwoty połowowe armatorów będących członkami tej organizacji lub

    2) zbiorcza kwota połowowa przyznana tej organizacji.

    4. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera:

    1) nazwę i adres siedziby uznanej organizacji producentów;

    2) wskazanie armatorów statków rybackich o polskiej przynależności wraz z oznakami rybackimi tych statków, których indywidualne kwoty połowowe podlegają przekazaniu;

    3) wskazanie armatorów statków rybackich o polskiej przynależności wraz z oznakami rybackimi tych statków, którym mają zostać przyznane kwoty połowowe uzyskane w wyniku przekazania;

    4) określenie gatunków organizmów morskich na danym obszarze, których dotyczy wymiana międzynarodowa.

    5. Zmiany indywidualnych kwot połowowych poszczególnych gatunków organizmów morskich, które były przedmiotem wymiany międzynarodowej, uwzględnia się w specjalnych zezwoleniach połowowych armatorów zrzeszonych w tej organizacji, dokonując zmiany specjalnych zezwoleń połowowych.

Źródła: przepis występuje w 9 z 9 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.

Orzeczenia

W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.