Art. 23.

1. Do lekarza i lekarza dentysty, który został zakwalifikowany do odbywania szkolenia specjalizacyjnego przed dniem 1 maja 2016 r. i nie został dopuszczony do PES, stosuje się art. 16r-16w ustawy, o której mowa w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z zastrzeżeniem ust. 2-7.

2. Lekarz albo lekarz dentysta, o którym mowa w ust. 1, składa wniosek w formie wniosku elektronicznego, generowanego i pobieranego za pomocą SMK. Lekarz albo lekarz dentysta, po wydrukowaniu pobranego wniosku i jego podpisaniu, składa go do podmiotów, o których mowa odpowiednio w art. 16r ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera następujące dane:

1) imię (imiona) i nazwisko;

2) datę urodzenia;

3) miejsce urodzenia;

4) numer PESEL, a w przypadku jego braku - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania;

5) obywatelstwo (obywatelstwa);

6) adres do korespondencji oraz numer telefonu i adres poczty elektronicznej, jeżeli posiada;

7) wskazanie jednostki, w której lekarz odbywał szkolenie specjalizacyjne i jej adresu;

8) wskazanie posiadanych tytułów specjalisty lub specjalizacji;

9) informacje o posiadanym prawie wykonywania zawodu: jego numer, data wydania i organ wydający;

10) tryb szkolenia;

11) informacje o ewentualnym skróceniu albo przedłużeniu szkolenia specjalizacyjnego;

12) imię i nazwisko oraz tytuł zawodowy lub stopień naukowy, lub tytuł naukowy kierownika specjalizacji.

4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się w postaci papierowej dokumentację, określoną w dotychczasowych przepisach.

5. Podmioty, o których mowa w art. 16r ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 14 dni od otrzymania kompletnej dokumentacji, o której mowa w ust. 2 i 4, przekazują ją właściwemu konsultantowi krajowemu i zwracają się o weryfikację, czy wnioskodawca odbył szkolenie specjalizacyjne zgodnie z jego programem. Konsultant krajowy, w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania, przekazuje właściwym podmiotom swe rozstrzygnięcie i zwrotnie przekazuje dokumentację. W przypadku niezrealizowania przez wnioskodawcę programu szkolenia specjalizacyjnego, właściwy konsultant krajowy pisemnie wskazuje brakujące elementy.

6. Podmioty, o których mowa w art. 16r ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zawiadamiają wnioskodawcę i CEM o rozstrzygnięciu, o którym mowa w art. 16r ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, za pomocą SMK.

7. Dokumentacja, o której mowa w ust. 5, jest przechowywana przez podmioty, o których mowa w art. 16r ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zgodnie z przepisami art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2015 r. poz. 1446).

8. W przypadku, o którym mowa w art. 16r ust. 6 pkt 2 ustawy, o której mowa w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, lekarz albo lekarz dentysta może wystąpić z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, po zrealizowaniu brakującego elementu programu szkolenia specjalizacyjnego i potwierdzeniu tego przez kierownika specjalizacji w karcie szkolenia specjalizacyjnego. Przepisy ust. 2-7 stosuje się odpowiednio.