§ 6.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2017 poz. 1589 (ogł. 25 sierpnia 2017)

   1. Recepta w rozumieniu art. 3 lit. k dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/24/UE z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotne j (Dz. Urz. UE L 88 z 04.04.2011, str. 45, z późn. zm.), wystawiona przez osobę wystawiającą receptę, na prośbę pacjenta, który zamierza ją zrealizować w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, zwana dalej „receptą transgraniczną”, zawiera następujące dane:

   1) imię lub imiona i nazwisko pacjenta;

   2) datę urodzenia pacjenta;

   3) imię lub imiona i nazwisko osoby wystawiającej receptę;

   4) kwalifikacje zawodowe osoby wystawiającej receptę (tytuł zawodowy);

   5) dane do bezpośredniego kontaktu osoby wystawiającej receptę (adres e -mail lub numer telefonu lub faksu wraz z prefiksem międzynarodowym);

   6) dane, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2, oraz oznaczenie „Polska” albo skrót „PL”;

   7) nazwę powszechnie stosowaną (międzynarodową) albo nazwę handlową, jeżeli:

   a) przepisany produkt jest biologicznym produktem leczniczym lub

   b) osoba wystawiająca receptę uważa, że jest ona niezbędna ze względów medycznych - w takim przypadku na recepcie zwięźle podaje powody użycia nazwy handlowej;

   8) postać;

   9) dawkę (moc);

   10) ilość;

   11) sposób dawkowania;

   12) datę wystawienia recepty;

   13) podpis.

   2. Recepta transgraniczna może zawierać także inne dane, o których mowa w § 3.

   3. Do recepty transgranicznej stosuje się przepis § 2 ust. 1.

   Przypis w tekście jednolitym: Zmiana wymienionej dyrektywy została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 353 z 28.12.2013, str. 8.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2015 poz. 1971 (ogł. 26 listopada 2015) ten tekst

   1. Recepta w rozumieniu art. 3 lit. k dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/24/UE z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotne j (Dz. Urz. UE L 88 z 04.04.2011, str. 45), wystawiona przez osobę wystawiającą receptę, na prośbę pacjenta, który zamierza ją zrealizować w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, zwana dalej „receptą transgraniczną”, zawiera następujące dane:

   1) imię lub imiona i nazwisko pacjenta;

   2) datę urodzenia pacjenta;

   3) imię lub imiona i nazwisko osoby wystawiającej receptę;

   4) kwalifikacje zawodowe osoby wystawiającej receptę (tytuł zawodowy);

   5) dane do bezpośredniego kontaktu osoby wystawiającej receptę (adres e-mail lub numer telefonu lub faksu wraz z prefiksem międzynarodowym);

   6) dane, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2, oraz oznaczenie „Polska” albo skrót „PL”;

   7) nazwę powszechnie stosowaną (międzynarodową) albo nazwę handlową, jeżeli:

   a) przepisany produkt jest biologicznym produktem leczniczym lub

   b) osoba wystawiająca receptę uważa, że jest ona niezbędna ze względów medycznych - w takim przypadku na recepcie zwięźle podaje powody użycia nazwy handlowej;

   8) postać;

   9) dawkę (moc);

   10) ilość;

   11) sposób dawkowania;

   12) datę wystawienia recepty;

   13) podpis.

   2. Recepta transgraniczna może zawierać także inne dane, o których mowa w § 3.

   3. Do recepty transgranicznej stosuje się przepis § 2 ust. 1.

Źródła: przepis występuje w 2 z 2 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.