Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie nagród i zapomóg dla funkcjonariuszy Służby Więziennej

Rozporządzenie określa:

1) wysokość funduszu na nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi dla funkcjonariuszy Służby Więziennej, zwanego dalej „funduszem”;

2) sposoby ustalania i warunki zwiększania wysokości funduszu dla poszczególnych jednostek organizacyjnych Służby Więziennej, zwanych dalej „jednostkami organizacyjnymi”;

3) tryb zwiększenia funduszu o środki finansowe uzyskane z tytułu zmniejszenia uposażeń, o których mowa w art. 60h ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej, zwanej dalej „ustawą”;

4) tryb postępowania oraz właściwość przełożonych w zakresie przyznawania i wypłaty nagród rocznych, uznaniowych i zapomóg.

1. Fundusz jest utworzony z 9,5% planowanych na dany rok kalendarzowy środków na uposażenia zasadnicze funkcjonariuszy Służby Więziennej, zwanych dalej „funkcjonariuszami”, wraz z dodatkami o charakterze stałym, ujętych w części 37 budżetu państwa, pozostających w dyspozycji Ministra Sprawiedliwości.

2. Wysokość funduszu może być podwyższana o niewykorzystane środki na uposażenia zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym przez:

1) Dyrektora Generalnego Służby Więziennej, zwanego dalej „Dyrektorem Generalnym”, o 1%;

2) Ministra Sprawiedliwości powyżej 1%.

3. Wysokość funduszu ustala:

1) Dyrektor Generalny, w bezpośrednio mu podległych jednostkach organizacyjnych;

2) dyrektor okręgowy Służby Więziennej, zwany dalej „dyrektorem okręgowym”, w podległych mu jednostkach organizacyjnych;

3) kierownik jednostki organizacyjnej w podległej mu jednostce organizacyjnej w ramach środków finansowych, o których mowa w art. 60h ustawy.

Kierownik jednostki organizacyjnej zwiększa fundusz o środki finansowe, o których mowa w art. 60h ustawy, z przeznaczeniem na nagrody uznaniowe za wykonywanie zadań służbowych w zastępstwie funkcjonariuszy przebywających na zwolnieniach lekarskich oraz dokonuje podziału tych środków w terminie 14 dni od dnia zakończenia okresu rozliczeniowego, a w ostatnim okresie rozliczeniowym do końca roku budżetowego.

1. Przełożonym właściwym do przyznania nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg, zwanym dalej „przełożonym”, jest:

1) kierownik jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz stale pełni służbę;

2) przełożony określony w art. 63 ust. 2 ustawy, w przypadku funkcjonariuszy zajmujących wyższe stanowiska kierownicze w Służbie Więziennej oraz funkcjonariuszy pozostających w jego dyspozycji.

2. Nagrody uznaniowe może przyznać także:

1) Dyrektor Generalny wszystkim funkcjonariuszom;

2) dyrektor okręgowy funkcjonariuszom pełniącym służbę w podległych mu jednostkach organizacyjnych;

3) dyrektor okręgowy, komendant Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, komendant ośrodka szkolenia Służby Więziennej, komendant ośrodka doskonalenia kadr Służby Więziennej, dyrektor zakładu karnego albo dyrektor aresztu śledczego:

a) funkcjonariuszom delegowanym do czasowego pełnienia służby w podległych im jednostkach organizacyjnych,

b) funkcjonariuszom pozostającym w ich dyspozycji.

3. Nagrody uznaniowe przyznaje przełożony z własnej inicjatywy bądź na wniosek bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza.

Zapomogi przyznaje przełożony z własnej inicjatywy, na pisemny wniosek funkcjonariusza, a w uzasadnionych przypadkach także na wniosek:

1) bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza;

2) osoby wyznaczonej w jednostce organizacyjnej do załatwiania spraw kadrowych lub socjalnych;

3) organizacji związku zawodowego funkcjonariuszy.

Wniosek o przyznanie zapomogi składa się do komórki kadrowej w jednostce organizacyjnej.

Nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi wypłaca niezwłocznie jednostka organizacyjna właściwa w sprawach wypłaty uposażenia funkcjonariusza.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Przypis w tekście jednolitym: Rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 lipca 2014 r. w sprawie nagród i zapomóg dla funkcjonariuszy Służby Więziennej (Dz. U. poz. 1076), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 69 pkt 3 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. poz. 1822).