Art. 20.

1. Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa, będących skutkiem finansowym ustawy, wynosi 31 077 tys. zł, z tego:

1) w 2015 r. - 101 tys. zł;

2) w 2016 r. - 3 123 tys. zł;

3) w 2017 r. - 3 191 tys. zł;

4) w 2018 r. - 3 273 tys. zł;

5) w 2019 r. - 3 354 tys. zł;

6) w 2020 r. - 3 436 tys. zł;

7) w 2021 r. - 3 520 tys. zł;

8) w 2022 r. - 3 607 tys. zł;

9) w 2023 r. - 3 692 tys. zł;

10) w 2024 r. - 3 780 tys. zł.

2. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego w danym roku budżetowym maksymalnego limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, zostaną zastosowane mechanizmy korygujące, polegające na:

1) obniżeniu o nie więcej niż 50% wysokości wynagrodzenia osób zatrudnionych w urzędzie obsługującym Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w związku ze zwiększonym zapotrzebowaniem na udzielanie informacji prawnej cudzoziemcom;

2) obniżeniu o nie więcej niż 50% wydatków na tłumaczenia ustne podczas spotkań indywidualnych z cudzoziemcami w ramach udzielania nieodpłatnej informacji prawnej w postępowaniach w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej w pierwszej instancji;

3) obniżeniu wynagrodzenia, o którym mowa w art. 69l ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1 niniejszej ustawy, do wysokości 100% stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem nie jest należność pieniężna ani orzeczenie Urzędu Patentowego, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 2 i 3 oraz art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2015 r. poz. 615);

4) redukcji liczby osób zatrudnionych w urzędzie obsługującym Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w związku z realizacją zadań dotyczących rozliczeń z tytułu nieodpłatnej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu odwoławczym przez adwokatów, radców prawnych i organizacje pozarządowe prowadzące działalność pożytku publicznego, uprawnione do udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej;

5) obniżeniu o nie więcej niż 50% wydatków na przeprowadzanie badań lekarskich lub psychologicznych w celu dokonania oceny, czy cudzoziemiec wymaga szczególnego traktowania.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, oraz wdraża mechanizmy korygujące, o których mowa w ust. 2.