Art. 50.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2025 poz. 819 (ogł. 24 czerwca 2025)

   1. Bufor ryzyka systemowego jest obliczany w odniesieniu do kwoty ekspozycji na ryzyko instytucji, wobec których bufor ryzyka systemowego ma zastosowanie zgodnie z ust. 8, na zasadzie indywidualnej, skonsolidowanej lub subskonsolidowanej. 2. Instytucja oblicza bufor ryzyka systemowego według wzoru: B = r ∙ E +∑r ∙ E SR T T i i i w którym poszczególne symbole oznaczają: B – bufor ryzyka systemowego, SR r – wskaźnik bufora mający zastosowanie do łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko instytucji, T E – łączną kwotę ekspozycji na ryzyko instytucji obliczoną zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013, T i – podzbiór ekspozycji, o którym mowa w ust. 3, r – wskaźnik bufora mający zastosowanie do kwoty ekspozycji na ryzyko podzbioru ekspozycji i, i E – kwotę ekspozycji na ryzyko instytucji w odniesieniu do podzbioru ekspozycji i obliczoną zgodnie z art. 92 i ust. 3 rozporządzenia 575/2013. 3. Bufor ryzyka systemowego może mieć zastosowanie do: 1) wszystkich ekspozycji znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 2) ekspozycji sektorowych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: a) ekspozycji detalicznych wobec osób fizycznych, zabezpieczonych przez ustanowienie hipoteki na nieruchomościach mieszkalnych, b) ekspozycji wobec osób prawnych, zabezpieczonych przez ustanowienie hipoteki na nieruchomościach komercyjnych, 8) W brzmieniu ustalonym przez art. 65 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 2024 r. o podmiotach obsługujących kredyty i nabywcach kredytów (Dz. U. z 2025 r. poz. 146); wszedł w życie z dniem 5 lutego 2025 r. c) ekspozycji wobec osób prawnych, z wyłączeniem ekspozycji określonych w lit. b, d) ekspozycji wobec osób fizycznych, z wyłączeniem ekspozycji określonych w lit. a; 3) wszystkich ekspozycji znajdujących się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska; 4) ekspozycji sektorowych określonych w pkt 2, znajdujących się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska, wyłącznie w celu umożliwienia uznania wskaźnika bufora ustalonego przez to państwo zgodnie z art. 53; 5) ekspozycji znajdujących się w państwach trzecich; 6) podzbiorów dowolnej kategorii ekspozycji wskazanych w pkt 2. 4. Bufor ryzyka systemowego może być zmieniany o 0,5 punktu procentowego lub wielokrotność 0,5 punktu procentowego, z tym że w przypadku podwyższenia tego bufora o więcej niż 0,5 punktu procentowego określa się harmonogram, zgodnie z którym instytucje powinny osiągnąć podwyższony poziom tego bufora. 5. Wskaźnik bufora ryzyka systemowego może być zróżnicowany dla różnych podzbiorów instytucji i ekspozycji. 6. Wskaźnik bufora ryzyka systemowego nałożony na ekspozycje znajdujące się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska jest określany w tej samej wysokości. 7. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, co najmniej raz na 2 lata, ocenia adekwatność wysokości wskaźnika bufora ryzyka systemowego, w tym kategorie instytucji, rodzaje i podzbiory ekspozycji, do których ma on zastosowanie, nałożonego na podstawie przepisów wydanych na podstawie ust. 8, biorąc pod uwagę rekomendację Komitetu w zakresie, o którym mowa w ust. 9 pkt 1. 8. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia: 1) wskaźnik lub wskaźniki bufora ryzyka systemowego; 2) rodzaje ekspozycji, do których ma zastosowanie bufor ryzyka systemowego, oraz państwa, w których one się znajdują; 3) kategorie instytucji, do których ma zastosowanie bufor ryzyka systemowego; 4) dzień, od którego instytucje stosują bufor ryzyka systemowego; 5) harmonogram, o którym mowa w ust. 4. 9. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 8, minister właściwy do spraw instytucji finansowych uwzględnia: 1) rekomendację Komitetu dotyczącą: a) wysokości wskaźnika bufora ryzyka systemowego, b) rodzajów ekspozycji, do których ma on być stosowany, c) kategorii instytucji, do których ma on być stosowany – wydaną po przeprowadzonej przez Komitet analizie w zakresie wywierania przez bufor ryzyka systemowego nieproporcjonalnych i niekorzystnych skutków dla całości lub części systemu finansowego przez tworzenie przeszkód dla funkcjonowania rynku wewnętrznego Unii Europejskiej; 2) opinię, zalecenie lub decyzję, o których mowa w art. 51 ust. 4 i 5; 3) potrzebę zapobiegania ryzyku systemowemu nieobjętemu rozporządzeniem 575/2013, buforem antycyklicznym specyficznym dla instytucji, buforem globalnej instytucji o znaczeniu systemowym lub buforem innej instytucji o znaczeniu systemowym; 4) wytyczne Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego wydane w porozumieniu z Europejską Radą do spraw Ryzyka Systemowego zgodnie z art. 16 rozporządzenia 1093/2010.

2. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2024 poz. 559 (ogł. 12 kwietnia 2024)

   1. Bufor ryzyka systemowego jest obliczany w odniesieniu do kwoty ekspozycji na ryzyko instytucji, wobec których bufor ryzyka systemowego ma zastosowanie zgodnie z ust. 8, na zasadzie indywidualnej, skonsolidowanej lub subskonsolidowanej.

   2. Instytucja oblicza bufor ryzyka systemowego według wzoru:

   w którym poszczególne symbole oznaczają:

   B SR - bufor ryzyka systemowego,

   r T - wskaźnik bufora mający zastosowanie do łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko instytucji,

   E T - łączną kwotę ekspozycji na ryzyko instytucji obliczoną zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013,

   i - podzbiór ekspozycji, o którym mowa w ust. 3,

   r i - wskaźnik bufora mający zastosowanie do kwoty ekspozycji na ryzyko podzbioru ekspozycji i,

   E i - kwotę ekspozycji na ryzyko instytucji w odniesieniu do podzbioru ekspozycji i obliczoną zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013.

   3. Bufor ryzyka systemowego może mieć zastosowanie do:

   1) wszystkich ekspozycji znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

   2) ekspozycji sektorowych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

   a) ekspozycji detalicznych wobec osób fizycznych, zabezpieczonych przez ustanowienie hipoteki na nieruchomościach mieszkalnych,

   b) ekspozycji wobec osób prawnych, zabezpieczonych przez ustanowienie hipoteki na nieruchomościach komercyjnych,

   c) ekspozycji wobec osób prawnych, z wyłączeniem ekspozycji określonych w lit. b,

   d) ekspozycji wobec osób fizycznych, z wyłączeniem ekspozycji określonych w lit. a;

   3) wszystkich ekspozycji znajdujących się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska;

   4) ekspozycji sektorowych określonych w pkt 2, znajdujących się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska, wyłącznie w celu umożliwienia uznania wskaźnika bufora ustalonego przez to państwo zgodnie z art. 53;

   5) ekspozycji znajdujących się w państwach trzecich;

   6) podzbiorów dowolnej kategorii ekspozycji wskazanych w pkt 2.

   4. Bufor ryzyka systemowego może być zmieniany o 0,5 punktu procentowego lub wielokrotność 0,5 punktu procentowego, z tym że w przypadku podwyższenia tego bufora o więcej niż 0,5 punktu procentowego określa się harmonogram, zgodnie z którym instytucje powinny osiągnąć podwyższony poziom tego bufora.

   5. Wskaźnik bufora ryzyka systemowego może być zróżnicowany dla różnych podzbiorów instytucji i ekspozycji.

   6. Wskaźnik bufora ryzyka systemowego nałożony na ekspozycje znajdujące się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska jest określany w tej samej wysokości.

   7. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, co najmniej raz na 2 lata, ocenia adekwatność wysokości wskaźnika bufora ryzyka systemowego, w tym kategorie instytucji, rodzaje i podzbiory ekspozycji, do których ma on zastosowanie, nałożonego na podstawie przepisów wydanych na podstawie ust. 8, biorąc pod uwagę rekomendację Komitetu w zakresie, o którym mowa w ust. 9 pkt 1.

   8. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia:

   1) wskaźnik lub wskaźniki bufora ryzyka systemowego;

   2) rodzaje ekspozycji, do których ma zastosowanie bufor ryzyka systemowego, oraz państwa, w których one się znajdują;

   3) kategorie instytucji, do których ma zastosowanie bufor ryzyka systemowego;

   4) dzień, od którego instytucje stosują bufor ryzyka systemowego;

   5) harmonogram, o którym mowa w ust. 4.

   9. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 8, minister właściwy do spraw instytucji finansowych uwzględnia:

   1) rekomendację Komitetu dotyczącą:

   a) wysokości wskaźnika bufora ryzyka systemowego,

   b) rodzajów ekspozycji, do których ma on być stosowany,

   c) kategorii instytucji, do których ma on być stosowany

   - wydaną po przeprowadzonej przez Komitet analizie w zakresie wywierania przez bufor ryzyka systemowego nieproporcjonalnych i niekorzystnych skutków dla całości lub części systemu finansowego przez tworzenie przeszkód dla funkcjonowania rynku wewnętrznego Unii Europejskiej;

   2) opinię, zalecenie lub decyzję, o których mowa w art. 51 ust. 4 i 5;

   3) potrzebę zapobiegania ryzyku systemowemu nieobjętemu rozporządzeniem 575/2013, buforem antycyklicznym specyficznym dla instytucji, buforem globalnej instytucji o znaczeniu systemowym lub buforem innej instytucji o znaczeniu systemowym;

   4) wytyczne Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego wydane w porozumieniu z Europejską Radą do spraw Ryzyka Systemowego zgodnie z art. 16 rozporządzenia 1093/2010.

3. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2022 poz. 2536 (ogł. 8 grudnia 2022)

   1. Bufor ryzyka systemowego jest obliczany w odniesieniu do kwoty ekspozycji na ryzyko instytucji, wobec których bufor ryzyka systemowego ma zastosowanie zgodnie z ust. 8, na zasadzie indywidualnej, skonsolidowanej lub subskonsolidowanej.

   2. Instytucja oblicza bufor ryzyka systemowego według wzoru:

   B SR = r T · E T +∑r i · E i

   w którym poszczególne symbole oznaczają:

   B SR - bufor ryzyka systemowego,

   r T - wskaźnik bufora mający zastosowanie do łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko instytucji,

   E T - łączną kwotę ekspozycji na ryzyko instytucji obliczoną zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013,

   i - podzbiór ekspozycji, o którym mowa w ust. 3,

   r i - wskaźnik bufora mający zastosowanie do kwoty ekspozycji na ryzyko podzbioru ekspozycji i,

   E i - kwotę ekspozycji na ryzyko instytucji w odniesieniu do podzbioru ekspozycji i obliczoną zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013.

   3. Bufor ryzyka systemowego może mieć zastosowanie do:

   1) wszystkich ekspozycji znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

   2) ekspozycji sektorowych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

   a) ekspozycji detalicznych wobec osób fizycznych, zabezpieczonych przez ustanowienie hipoteki na nieruchomościach mieszkalnych,

   b) ekspozycji wobec osób prawnych, zabezpieczonych przez ustanowienie hipoteki na nieruchomościach komercyjnych,

   c) ekspozycji wobec osób prawnych, z wyłączeniem ekspozycji określonych w lit. b,

   d) ekspozycji wobec osób fizycznych, z wyłączeniem ekspozycji określonych w lit. a;

   3) wszystkich ekspozycji znajdujących się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska;

   4) ekspozycji sektorowych określonych w pkt 2, znajdujących się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska, wyłącznie w celu umożliwienia uznania wskaźnika bufora ustalonego przez to państwo zgodnie z art. 53;

   5) ekspozycji znajdujących się w państwach trzecich;

   6) podzbiorów dowolnej kategorii ekspozycji wskazanych w pkt 2.

   4. Bufor ryzyka systemowego może być zmieniany o 0,5 punktu procentowego lub wielokrotność 0,5 punktu procentowego, z tym że w przypadku podwyższenia tego bufora o więcej niż 0,5 punktu procentowego określa się harmonogram, zgodnie z którym instytucje powinny osiągnąć podwyższony poziom tego bufora.

   5. Wskaźnik bufora ryzyka systemowego może być zróżnicowany dla różnych podzbiorów instytucji i ekspozycji.

   6. Wskaźnik bufora ryzyka systemowego nałożony na ekspozycje znajdujące się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska jest określany w tej samej wysokości.

   7. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, co najmniej raz na 2 lata, ocenia adekwatność wysokości wskaźnika bufora ryzyka systemowego, w tym kategorie instytucji, rodzaje i podzbiory ekspozycji, do których ma on zastosowanie, nałożonego na podstawie przepisów wydanych na podstawie ust. 8, biorąc pod uwagę rekomendację Komitetu w zakresie, o którym mowa w ust. 9 pkt 1.

   8. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia:

   1) wskaźnik lub wskaźniki bufora ryzyka systemowego;

   2) rodzaje ekspozycji, do których ma zastosowanie bufor ryzyka systemowego, oraz państwa, w których one się znajdują;

   3) kategorie instytucji, do których ma zastosowanie bufor ryzyka systemowego;

   4) dzień, od którego instytucje stosują bufor ryzyka systemowego;

   5) harmonogram, o którym mowa w ust. 4.

   9. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 8, minister właściwy do spraw instytucji finansowych uwzględnia:

   1) rekomendację Komitetu dotyczącą:

   a) wysokości wskaźnika bufora ryzyka systemowego,

   b) rodzajów ekspozycji, do których ma on być stosowany,

   c) kategorii instytucji, do których ma on być stosowany

   - wydaną po przeprowadzonej przez Komitet analizie w zakresie wywierania przez bufor ryzyka systemowego nieproporcjonalnych i niekorzystnych skutków dla całości lub części systemu finansowego przez tworzenie przeszkód dla funkcjonowania rynku wewnętrznego Unii Europejskiej;

   2) opinię, zalecenie lub decyzję, o których mowa w art. 51 ust. 4 i 5;

   3) potrzebę zapobiegania ryzyku systemowemu nieobjętemu rozporządzeniem 575/2013, buforem antycyklicznym specyficznym dla instytucji, buforem globalnej instytucji o znaczeniu systemowym lub buforem innej instytucji o znaczeniu systemowym;

   4) wytyczne Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego wydane w porozumieniu z Europejską Radą do spraw Ryzyka Systemowego zgodnie z art. 16 rozporządzenia 1093/2010.

4. Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2022 poz. 963 (ogł. 6 maja 2022)

   1. Bufor ryzyka systemowego jest obliczany w odniesieniu do kwoty ekspozycji na ryzyko instytucji, wobec których bufor ryzyka systemowego ma zastosowanie zgodnie z ust. 8, na zasadzie indywidualnej, skonsolidowanej lub subskonsolidowanej.

   2. Instytucja oblicza bufor ryzyka systemowego według wzoru:

   w którym poszczególne symbole oznaczają:

   B SR - bufor ryzyka systemowego,

   r T - wskaźnik bufora mający zastosowanie do łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko instytucji,

   E T - łączną kwotę ekspozycji na ryzyko instytucji obliczoną zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013,

   i - podzbiór ekspozycji, o którym mowa w ust. 3,

   r i - wskaźnik bufora mający zastosowanie do kwoty ekspozycji na ryzyko podzbioru ekspozycji i,

   E i - kwotę ekspozycji na ryzyko instytucji w odniesieniu do podzbioru ekspozycji i obliczoną zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013.

   3. Bufor ryzyka systemowego może mieć zastosowanie do:

   1) wszystkich ekspozycji znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

   2) ekspozycji sektorowych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

   a) ekspozycji detalicznych wobec osób fizycznych, zabezpieczonych przez ustanowienie hipoteki na nieruchomościach mieszkalnych,

   b) ekspozycji wobec osób prawnych, zabezpieczonych przez ustanowienie hipoteki na nieruchomościach komercyjnych,

   c) ekspozycji wobec osób prawnych, z wyłączeniem ekspozycji określonych w lit. b,

   d) ekspozycji wobec osób fizycznych, z wyłączeniem ekspozycji określonych w lit. a;

   3) wszystkich ekspozycji znajdujących się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska;

   4) ekspozycji sektorowych określonych w pkt 2, znajdujących się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska, wyłącznie w celu umożliwienia uznania wskaźnika bufora ustalonego przez to państwo zgodnie z art. 53;

   5) ekspozycji znajdujących się w państwach trzecich;

   6) podzbiorów dowolnej kategorii ekspozycji wskazanych w pkt 2.

   4. Bufor ryzyka systemowego może być zmieniany o 0,5 punktu procentowego lub wielokrotność 0,5 punktu procentowego, z tym że w przypadku podwyższenia tego bufora o więcej niż 0,5 punktu procentowego określa się harmonogram, zgodnie z którym instytucje powinny osiągnąć podwyższony poziom tego bufora.

   5. Wskaźnik bufora ryzyka systemowego może być zróżnicowany dla różnych podzbiorów instytucji i ekspozycji.

   6. Wskaźnik bufora ryzyka systemowego nałożony na ekspozycje znajdujące się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska jest określany w tej samej wysokości.

   7. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, co najmniej raz na 2 lata, ocenia adekwatność wysokości wskaźnika bufora ryzyka systemowego, w tym kategorie instytucji, rodzaje i podzbiory ekspozycji, do których ma on zastosowanie, nałożonego na podstawie przepisów wydanych na podstawie ust. 8, biorąc pod uwagę rekomendację Komitetu w zakresie, o którym mowa w ust. 9 pkt 1.

   8. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia:

   1) wskaźnik lub wskaźniki bufora ryzyka systemowego;

   2) rodzaje ekspozycji, do których ma zastosowanie bufor ryzyka systemowego, oraz państwa, w których one się znajdują;

   3) kategorie instytucji, do których ma zastosowanie bufor ryzyka systemowego;

   4) dzień, od którego instytucje stosują bufor ryzyka systemowego;

   5) harmonogram, o którym mowa w ust. 4.

   9. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 8, minister właściwy do spraw instytucji finansowych uwzględnia:

   1) rekomendację Komitetu dotyczącą:

   a) wysokości wskaźnika bufora ryzyka systemowego,

   b) rodzajów ekspozycji, do których ma on być stosowany,

   c) kategorii instytucji, do których ma on być stosowany

   - wydaną po przeprowadzonej przez Komitet analizie w zakresie wywierania przez bufor ryzyka systemowego nieproporcjonalnych i niekorzystnych skutków dla całości lub części systemu finansowego przez tworzenie przeszkód dla funkcjonowania rynku wewnętrznego Unii Europejskiej;

   2) opinię, zalecenie lub decyzję, o których mowa w art. 51 ust. 4 i 5;

   3) potrzebę zapobiegania ryzyku systemowemu nieobjętemu rozporządzeniem 575/2013, buforem antycyklicznym specyficznym dla instytucji, buforem globalnej instytucji o znaczeniu systemowym lub buforem innej instytucji o znaczeniu systemowym;

   4) wytyczne Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego wydane w porozumieniu z Europejską Radą do spraw Ryzyka Systemowego zgodnie z art. 16 rozporządzenia 1093/2010.

   Przypis w tekście jednolitym: W brzmieniu ustalonym przez art. 6 pkt 19 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.

5. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2015 poz. 1513 (ogł. 1 października 2015) do Dz.U. 2021 poz. 140 (ogł. 21 stycznia 2021) ten tekst

   1. Bufor ryzyka systemowego jest obliczany zgodnie z art. 92 rozporządzenia 575/2013 w odniesieniu do kwoty ekspozycji na ryzyko instytucji, wobec których bufor ryzyka systemowego ma mieć zastosowanie zgodnie z ust. 8, na zasadzie indywidualnej, skonsolidowanej lub subskonsolidowanej.

   2. Bufor ryzyka systemowego jest określany na poziomie co najmniej 1% i może być zmieniony o 0,5 punktu procentowego lub wielokrotność 0,5 punktu procentowego, z tym że w przypadku podwyższenia tego bufora o więcej niż 0,5 punktu procentowego określa się harmonogram, zgodnie z którym instytucje powinny osiągnąć podwyższony poziom tego bufora.

   3. Wysokość bufora ryzyka systemowego wobec instytucji, o których mowa w art. 47, może być zróżnicowana w zależności od stwarzanego niecyklicznego ryzyka systemowego lub narażenia na nie.

   4. W przypadku gdy wskaźnik bufora ryzyka systemowego określony zgodnie z ust. 8 przyjmuje wartość na poziomie do 3% i obejmuje ekspozycje znajdujące się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska, ten wskaźnik powinien być określony w tej samej wysokości w odniesieniu do wszystkich ekspozycji znajdujących się na terytorium Unii Europejskiej.

   5. Określenie wskaźnika bufora ryzyka systemowego na poziomie od 3% do 5% może nastąpić po:

   1) otrzymaniu opinii Komisji Europejskiej; w przypadku gdy opinia jest negatywna, minister właściwy do spraw instytucji finansowych uwzględnia tę opinię albo informuje Komisję Europejską, za pośrednictwem Komitetu, o przyczynach jej nieuwzględnienia;

   2) wydaniu przez Komisję Europejską i Europejską Radę do spraw Ryzyka Systemowego zalecenia dotyczącego ustalenia bufora - jeżeli wymóg utrzymania bufora ryzyka systemowego obejmuje jednostkę zależną jednostki dominującej, która ma siedzibę w innym państwie członkowskim;

   3) podjęciu decyzji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, w przypadku skierowania sprawy do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego, zgodnie z art. 19 rozporządzenia 1093/2010 - jeżeli wymóg utrzymania bufora ryzyka systemowego obejmuje jednostkę zależną jednostki dominującej, która ma siedzibę w innym państwie członkowskim.

   6. Określenie wskaźnika bufora ryzyka systemowego na poziomie przekraczającym 5% następuje po udzieleniu przez Komisję Europejską zgody na:

   1) przyjęcie proponowanego poziomu wskaźnika bufora ryzyka systemowego;

   2) objęcie wymogiem utrzymania bufora ryzyka systemowego określonego rodzaju ekspozycji znajdujących się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska.

   7. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych co najmniej raz na dwa lata ocenia adekwatność wysokości wskaźnika bufora ryzyka systemowego oraz rodzaje ekspozycji, do których ma on zastosowanie, biorąc pod uwagę rekomendacje Komitetu.

   8. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia:

   1) wskaźnik bufora ryzyka systemowego;

   2) rodzaje ekspozycji, do których ma zastosowanie bufor ryzyka systemowego, oraz państwa, w których one się znajdują;

   3) kategorie instytucji, do których ma zastosowanie bufor ryzyka systemowego;

   4) dzień, od którego instytucje stosują bufor ryzyka systemowego;

   5) harmonogram, o którym mowa w ust. 2.

   9. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 8, minister właściwy do spraw instytucji finansowych bierze pod uwagę:

   1) rekomendację Komitetu dotyczącą:

   a) wysokości wskaźnika bufora ryzyka systemowego,

   b) rodzajów ekspozycji, do których ma on zastosowanie,

   c) kategorii instytucji, do których ma on zastosowanie

   - wydaną po przeprowadzonej przez Komitet analizie w zakresie wywierania przez bufor ryzyka systemowego nieproporcjonalnych i niekorzystnych skutków dla całości lub części systemu finansowego przez tworzenie przeszkód dla funkcjonowania rynku wewnętrznego Unii Europejskiej;

   2) opinię, zalecenie lub decyzję, o których mowa w ust. 5, w przypadku ich wydania;

   3) potrzebę zapobiegania długoterminowemu niecyklicznemu ryzyku systemowemu nieobjętemu rozporządzeniem 575/2013 i ograniczania tego ryzyka, a także rekomendację Komitetu w tym zakresie.

Źródła: przepis występuje w 8 z 8 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.