Art. 36.
Ustawa z dnia 5 sierpnia 2015 r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego, o Rzeczniku Finansowym i o Funduszu Edukacji Finansowej · DU 2015 poz. 1348
Treść w tym tekście
1. Rzecznik przeprowadza postępowanie na wniosek klienta podmiotu rynku finansowego.
2. Rzecznik może odmówić wszczęcia postępowania, jeśli:
1) klient nie wyczerpał drogi postępowania reklamacyjnego, o którym mowa w rozdziale 2;
2) wniosek służy spowodowaniu uciążliwości dla drugiej strony;
3) spór jest lub był rozpatrywany przez sąd, inny organ powołany do rozpoznania spraw danego rodzaju lub podmiot uprawniony do przeprowadzenia pozasądowego rozwiązywania sporów;
4) rozpatrzenie sporu spowodowałoby poważne zakłócenie skutecznego przeprowadzenia postępowania przy Rzeczniku;
5) klient nie uiścił opłaty, o której mowa w art. 38 ust. 1, i nie został od niej zwolniony.
Wersje
Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)
-
w życie od 10 stycznia 2017 · Dz.U. 2016 poz. 1823
3) art. 36 otrzymuje brzmienie: „Art. 36. 1. Postępowanie wszczyna się na wniosek klienta podmiotu rynku finansowego. 2. Wniosek o wszczęcie postępowania zawiera co najmniej elementy określone w art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich, z tym że wnioskodawca może wnosić o: 1) umożliwienie zbliżenia stanowisk stron w celu rozwiązania sporu przez jego strony lub 2) przedstawienie stronom propozycji rozwiązania sporu. 3. Do wniosku o wszczęcie postępowania dołącza się opis okoliczności sprawy, informacje na temat dotychczasowego przebiegu sporu oraz kopie posiadanych przez wnioskodawcę dokumentów potwierdzających informacje zawarte we wniosku. 4. Rzecznik odmawia rozpatrzenia sporu w przypadku, gdy: 1) jego przedmiot wykracza poza kategorie sporów objęte właściwością Rzecznika; 2) klient nie wyczerpał drogi postępowania reklamacyjnego, o którym mowa w rozdziale 2; 3) wniosek o wszczęcie postępowania spowoduje uciążliwości dla podmiotu rynku finansowego; 4) sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami jest w toku albo została już rozpatrzona przez Rzecznika w postępowaniu, sąd polubowny, inny właściwy podmiot albo sąd; 5) rozpatrzenie sporu spowodowałoby poważne zakłócenie działania Rzecznika; 6) klient nie uiścił opłaty, o której mowa w art. 38 ust. 1, i nie został z niej zwolniony.”;
-
Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2017 poz. 2270 (ogł. 7 grudnia 2017) do Dz.U. 2026 poz. 823 (ogł. 22 czerwca 2026)
1. Postępowanie wszczyna się na wniosek klienta podmiotu rynku finansowego. 2. Wniosek o wszczęcie postępowania zawiera co najmniej elementy określone w art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 23 września 2016 r. o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich, z tym że wnioskodawca może wnosić o: 1) umożliwienie zbliżenia stanowisk stron w celu rozwiązania sporu przez jego strony lub 2) przedstawienie stronom propozycji rozwiązania sporu. 3. Do wniosku o wszczęcie postępowania dołącza się opis okoliczności sprawy, informacje na temat dotychczasowego przebiegu sporu oraz kopie posiadanych przez wnioskodawcę dokumentów potwierdzających informacje zawarte we wniosku. 4. Rzecznik odmawia rozpatrzenia sporu w przypadku, gdy: 1) jego przedmiot wykracza poza kategorie sporów objęte właściwością Rzecznika; 2) klient nie wyczerpał drogi postępowania reklamacyjnego, o którym mowa w rozdziale 2; 3) wniosek o wszczęcie postępowania spowoduje uciążliwości dla podmiotu rynku finansowego; 4) sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami jest w toku albo została już rozpatrzona przez Rzecznika w postępowaniu, sąd polubowny, inny właściwy podmiot albo sąd; 5) rozpatrzenie sporu spowodowałoby poważne zakłócenie działania Rzecznika; 6) klient nie uiścił opłaty, o której mowa w art. 38 ust. 1, i nie został z niej zwolniony.
-
Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2015 poz. 1348 (ogł. 10 września 2015) do Dz.U. 2016 poz. 892 (ogł. 23 czerwca 2016) ten tekst
1. Rzecznik przeprowadza postępowanie na wniosek klienta podmiotu rynku finansowego.
2. Rzecznik może odmówić wszczęcia postępowania, jeśli:
1) klient nie wyczerpał drogi postępowania reklamacyjnego, o którym mowa w rozdziale 2;
2) wniosek służy spowodowaniu uciążliwości dla drugiej strony;
3) spór jest lub był rozpatrywany przez sąd, inny organ powołany do rozpoznania spraw danego rodzaju lub podmiot uprawniony do przeprowadzenia pozasądowego rozwiązywania sporów;
4) rozpatrzenie sporu spowodowałoby poważne zakłócenie skutecznego przeprowadzenia postępowania przy Rzeczniku;
5) klient nie uiścił opłaty, o której mowa w art. 38 ust. 1, i nie został od niej zwolniony.
Źródła: przepis występuje w 9 z 9 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.