Art. 19.

1. Obsługa i wsparcie realizowane przez asystenta podatnika polega na:

1) nawiązywaniu kontaktu z podatnikiem z wykorzystaniem dostępnych środków komunikacji;

2) udzielaniu informacji w zakresie sposobu wypełniania zeznań i deklaracji podatkowych;

3) udzielaniu pomocy w indywidualnych sprawach podatnika, w tym dotyczących rodzaju oraz formy opodatkowania, informowaniu o terminach wynikających z przepisów prawa podatkowego oraz zasadach korzystania z ulg w spłacie zobowiązań podatkowych;

4) udzielaniu ogólnych informacji o rodzajach spraw załatwianych przez inne organy podatkowe i Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

2. Asystent podatnika jest wyznaczany mikroprzedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm.) rozpoczynającemu prowadzenie działalności gospodarczej na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy, licząc od dnia wydania podatnikowi potwierdzenia nadania numeru identyfikacji podatkowej.

3. W przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatników lub interesem publicznym może zostać określona inna kategoria podatników, którym wyznacza się asystenta podatnika.

4. Naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach podatku dochodowego, na wniosek podatnika, o którym mowa w ust. 2 i 3, wyznacza asystenta podatnika w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania tego wniosku.

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, kategorię podatników, o której mowa w ust. 3, oraz okres, na jaki może zostać wyznaczony asystent podatnika, mając na względzie zapewnienie prawidłowej obsługi i wsparcia podatnika.

Przypis w tekście jednolitym: Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 699, 875, 978, 1197 i 1268.