Art. 8.
Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 lipca 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o rezerwach strategicznych · DU 2015 poz. 1229
Treść w tym tekście
1. Asortymenty rezerw strategicznych i ich ilości określa Rządowy Program Rezerw Strategicznych, zwany dalej „Programem”.
2. Projekt Programu opracowuje minister właściwy do spraw gospodarki we współpracy z:
1) Ministrem Obrony Narodowej;
2) ministrem właściwym do spraw wewnętrznych;
3) ministrem właściwym do spraw rolnictwa;
4) ministrem właściwym do spraw rynków rolnych;
5) Ministrem Sprawiedliwości;
6) ministrem właściwym do spraw transportu;
7) ministrem właściwym do spraw zdrowia;
8) Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;
9) innymi organami administracji rządowej realizującymi zadania w zakresie bezpieczeństwa i obronności państwa, zarządzania kryzysowego i ochrony infrastruktury krytycznej oraz bezpieczeństwa, porządku i zdrowia publicznego, w tym sprawującymi, na mocy innych ustaw, nadzór nad realizacją tych zadań wykonywanych przez przedsiębiorców.
3. Minister właściwy do spraw gospodarki, przygotowując projekt Programu uwzględnia:
1) możliwość wystąpienia lub zaistnienie zagrożenia bezpieczeństwa i obronności państwa, bezpieczeństwa, porządku i zdrowia publicznego, klęski żywiołowej lub sytuacji kryzysowej;
2) sytuację gospodarczą i społeczną państwa;
3) stan i perspektywy koniunktury na świecie;
4) asortymenty rezerw strategicznych i ich ilości, niezbędne do realizacji celów, o których mowa w art. 3;
5) zobowiązania międzynarodowe Rzeczypospolitej Polskiej.
4. Organy, o których mowa w ust. 2, przekazują ministrowi właściwemu do spraw gospodarki, w terminie przez niego określonym, w zakresie swojej właściwości:
1) analizy i oceny możliwości wystąpienia zagrożeń, wykonywane w ramach opracowywania planów zarządzania kryzysowego, z uwzględnieniem sposobów i środków reagowania na te zagrożenia, zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym;
2) wykazy potrzeb wynikających z analizy ryzyka, dotyczących utworzenia rezerw strategicznych w danym asortymencie i ilości, w podziale na poszczególne lata, wraz ze wskazaniem ich planowanego przeznaczenia, a w przypadku specjalistycznego asortymentu rezerw strategicznych także miejsca jego przechowywania;
3) informacje o zobowiązaniach międzynarodowych Rzeczypospolitej Polskiej i rekomendacjach organizacji międzynarodowych w zakresie tworzenia i utrzymywania rezerw strategicznych.
Wersje
Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)
-
w życie od 17 grudnia 2016 · Dz.U. 2016 poz. 1954
1) w art. 8 w ust. 2 po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu: „6a) ministrem właściwym do spraw żeglugi śródlądowej;”;
-
w życie od 17 marca 2016 · Dz.U. 2016 poz. 266
2) w art. 8 w ust. 2 po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu: „7a) ministrem właściwym do spraw gospodarki;”;
-
w życie od 17 marca 2016 · Dz.U. 2016 poz. 266
1) w art. 7, w art. 8 w ust. 2 we wprowadzeniu do wyliczenia, w ust. 3 we wprowadzeniu do wyliczenia i w ust. 4 we wprowadzeniu do wyliczenia, w art. 9 w ust. 3, w art. 10, w art. 12 w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia, w art. 13 w ust. 1, w art. 14 we wprowadzeniu do wyliczenia, w art. 18 w ust. 1, w ust. 2 we wprowadzeniu do wyliczenia oraz w ust. 5-7, w art. 20 w ust. 1, w art. 21, w art. 22 w ust. 1 i 2, w art. 24, w art. 25 w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia, w art. 26 w ust. 5, w art. 27 w pkt 2 we wprowadzeniu do wyliczenia, w art. 28 w ust. 2, w art. 29 w ust. 2 i 5, w art. 30 w ust. 4 i 7, w art. 37 w ust. 6, w art. 38 w ust. 2 i 5, w art. 39 w ust. 1 oraz w art. 42 w ust. 1 w pkt 2 użyte w różnych przypadkach wyrazy „minister właściwy do spraw gospodarki” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „minister właściwy do spraw energii”;
-
Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2017 poz. 1846 (ogł. 5 października 2017) do Dz.U. 2020 poz. 2051 (ogł. 19 listopada 2020)
1. Asortymenty rezerw strategicznych i ich ilości określa Rządowy Program Rezerw Strategicznych, zwany dalej „Programem”.
2. Projekt Programu opracowuje minister właściwy do spraw energii we współpracy z:
1) Ministrem Obrony Narodowej;
2) ministrem właściwym do spraw wewnętrznych;
3) ministrem właściwym do spraw rolnictwa;
4) ministrem właściwym do spraw rynków rolnych;
5) Ministrem Sprawiedliwości;
6) ministrem właściwym do spraw transportu;
6a) ministrem właściwym do spraw żeglugi śródlądowej;
7) ministrem właściwym do spraw zdrowia;
7a) ministrem właściwym do spraw gospodarki;
8) Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;
9) innymi organami administracji rządowej realizującymi zadania w zakresie bezpieczeństwa i obronności państwa, zarządzania kryzysowego i ochrony infrastruktury krytycznej oraz bezpieczeństwa, porządku i zdrowia publicznego, w tym sprawującymi, na mocy innych ustaw, nadzór nad realizacją tych zadań wykonywanych przez przedsiębiorców.
3. Minister właściwy do spraw energii, przygotowując projekt Programu uwzględnia:
1) możliwość wystąpienia lub zaistnienie zagrożenia bezpieczeństwa i obronności państwa, bezpieczeństwa, porządku i zdrowia publicznego, klęski żywiołowej lub sytuacji kryzysowej;
2) sytuację gospodarczą i społeczną państwa;
3) stan i perspektywy koniunktury na świecie;
4) asortymenty rezerw strategicznych i ich ilości, niezbędne do realizacji celów, o których mowa w art. 3;
5) zobowiązania międzynarodowe Rzeczypospolitej Polskiej.
4. Organy, o których mowa w ust. 2, przekazują ministrowi właściwemu do spraw energii, w terminie przez niego określonym, w zakresie swojej właściwości:
1) analizy i oceny możliwości wystąpienia zagrożeń, wykonywane w ramach opracowywania planów zarządzania kryzysowego, z uwzględnieniem sposobów i środków reagowania na te zagrożenia, zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym;
2) wykazy potrzeb wynikających z analizy ryzyka, dotyczących utworzenia rezerw strategicznych w danym asortymencie i ilości, w podziale na poszczególne lata, wraz ze wskazaniem ich planowanego przeznaczenia, a w przypadku specjalistycznego asortymentu rezerw strategicznych także miejsca jego przechowywania;
3) informacje o zobowiązaniach międzynarodowych Rzeczypospolitej Polskiej i rekomendacjach organizacji międzynarodowych w zakresie tworzenia i utrzymywania rezerw strategicznych.
-
Wcześniejsze brzmienie — w Dz.U. 2016 poz. 1635 (ogł. 7 października 2016)
1. Asortymenty rezerw strategicznych i ich ilości określa Rządowy Program Rezerw Strategicznych, zwany dalej „Programem”.
2. Projekt Programu opracowuje minister właściwy do spraw energii we współpracy z:
1) Ministrem Obrony Narodowej;
2) ministrem właściwym do spraw wewnętrznych;
3) ministrem właściwym do spraw rolnictwa;
4) ministrem właściwym do spraw rynków rolnych;
5) Ministrem Sprawiedliwości;
6) ministrem właściwym do spraw transportu;
7) ministrem właściwym do spraw zdrowia;
7a) ministrem właściwym do spraw gospodarki;
8) Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;
9) innymi organami administracji rządowej realizującymi zadania w zakresie bezpieczeństwa i obronności państwa, zarządzania kryzysowego i ochrony infrastruktury krytycznej oraz bezpieczeństwa, porządku i zdrowia publicznego, w tym sprawującymi, na mocy innych ustaw, nadzór nad realizacją tych zadań wykonywanych przez przedsiębiorców.
3. Minister właściwy do spraw energii, przygotowując projekt Programu uwzględnia:
1) możliwość wystąpienia lub zaistnienie zagrożenia bezpieczeństwa i obronności państwa, bezpieczeństwa, porządku i zdrowia publicznego, klęski żywiołowej lub sytuacji kryzysowej;
2) sytuację gospodarczą i społeczną państwa;
3) stan i perspektywy koniunktury na świecie;
4) asortymenty rezerw strategicznych i ich ilości, niezbędne do realizacji celów, o których mowa w art. 3;
5) zobowiązania międzynarodowe Rzeczypospolitej Polskiej.
4. Organy, o których mowa w ust. 2, przekazują ministrowi właściwemu do spraw energii, w terminie przez niego określonym, w zakresie swojej właściwości:
1) analizy i oceny możliwości wystąpienia zagrożeń, wykonywane w ramach opracowywania planów zarządzania kryzysowego, z uwzględnieniem sposobów i środków reagowania na te zagrożenia, zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym;
2) wykazy potrzeb wynikających z analizy ryzyka, dotyczących utworzenia rezerw strategicznych w danym asortymencie i ilości, w podziale na poszczególne lata, wraz ze wskazaniem ich planowanego przeznaczenia, a w przypadku specjalistycznego asortymentu rezerw strategicznych także miejsca jego przechowywania;
3) informacje o zobowiązaniach międzynarodowych Rzeczypospolitej Polskiej i rekomendacjach organizacji międzynarodowych w zakresie tworzenia i utrzymywania rezerw strategicznych.
Przypis w tekście jednolitym: Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 20 pkt 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
Przypis w tekście jednolitym: Dodany przez art. 20 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
Przypis w tekście jednolitym: Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 20 pkt 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
Przypis w tekście jednolitym: Wprowadzenie do wyliczenia ze zmianą wprowadzoną przez art. 20 pkt 1 ustawy, o której mowa w odnośniku 3.
-
Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2010 poz. 1496 (ogł. 6 grudnia 2010) do Dz.U. 2015 poz. 1229 (ogł. 25 sierpnia 2015) ten tekst
1. Asortymenty rezerw strategicznych i ich ilości określa Rządowy Program Rezerw Strategicznych, zwany dalej „Programem”.
2. Projekt Programu opracowuje minister właściwy do spraw gospodarki we współpracy z:
1) Ministrem Obrony Narodowej;
2) ministrem właściwym do spraw wewnętrznych;
3) ministrem właściwym do spraw rolnictwa;
4) ministrem właściwym do spraw rynków rolnych;
5) Ministrem Sprawiedliwości;
6) ministrem właściwym do spraw transportu;
7) ministrem właściwym do spraw zdrowia;
8) Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;
9) innymi organami administracji rządowej realizującymi zadania w zakresie bezpieczeństwa i obronności państwa, zarządzania kryzysowego i ochrony infrastruktury krytycznej oraz bezpieczeństwa, porządku i zdrowia publicznego, w tym sprawującymi, na mocy innych ustaw, nadzór nad realizacją tych zadań wykonywanych przez przedsiębiorców.
3. Minister właściwy do spraw gospodarki, przygotowując projekt Programu uwzględnia:
1) możliwość wystąpienia lub zaistnienie zagrożenia bezpieczeństwa i obronności państwa, bezpieczeństwa, porządku i zdrowia publicznego, klęski żywiołowej lub sytuacji kryzysowej;
2) sytuację gospodarczą i społeczną państwa;
3) stan i perspektywy koniunktury na świecie;
4) asortymenty rezerw strategicznych i ich ilości, niezbędne do realizacji celów, o których mowa w art. 3;
5) zobowiązania międzynarodowe Rzeczypospolitej Polskiej.
4. Organy, o których mowa w ust. 2, przekazują ministrowi właściwemu do spraw gospodarki, w terminie przez niego określonym, w zakresie swojej właściwości:
1) analizy i oceny możliwości wystąpienia zagrożeń, wykonywane w ramach opracowywania planów zarządzania kryzysowego, z uwzględnieniem sposobów i środków reagowania na te zagrożenia, zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym;
2) wykazy potrzeb wynikających z analizy ryzyka, dotyczących utworzenia rezerw strategicznych w danym asortymencie i ilości, w podziale na poszczególne lata, wraz ze wskazaniem ich planowanego przeznaczenia, a w przypadku specjalistycznego asortymentu rezerw strategicznych także miejsca jego przechowywania;
3) informacje o zobowiązaniach międzynarodowych Rzeczypospolitej Polskiej i rekomendacjach organizacji międzynarodowych w zakresie tworzenia i utrzymywania rezerw strategicznych.
Źródła: przepis występuje w 5 z 5 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.