Art. 88.
Ustawa z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych · DU 2015 poz. 1223
Treść w tym tekście
1. Krajowy ośrodek występuje do organu Inspekcji o oszacowanie wielkości emisji z instalacji albo z operacji lotniczej, w przypadku gdy:
1) prowadzący instalację albo operator statku powietrznego nie złożył raportu na temat wielkości emisji lub sprawozdania z weryfikacji w terminie, o którym mowa w art. 86 ust. 1;
2) w sprawozdaniu z weryfikacji, o którym mowa w art. 84 ust. 1, weryfikator zamieścił jedno z ustaleń określonych w art. 27 ust. 1 lit. b-d rozporządzenia Komisji (UE) nr 600/2012.
2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, organ Inspekcji wydaje decyzję określającą szacunkową wielkość emisji w poprzednim roku okresu rozliczeniowego. Przepisy art. 87 ust. 2-4 i ust. 6 stosuje się odpowiednio.
Wersje
Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)
-
w życie od 16 września 2026 · po ostatnim tekście jednolitym w bazie · Dz.U. 2026 poz. 1157
29) w art. 88: a) w ust. 1: – wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Krajowy ośrodek, w terminie do dnia 31 maja każdego roku, występuje do organu Inspekcji o oszacowanie wielkości emisji z instalacji albo emisji z operacji lotniczej lub skutków innych niż emisja dwutlenku węgla (CO), w przypadku gdy:”, 2 – pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) prowadzący instalację albo operator statku powietrznego nie przedłożył raportu na temat wielkości emisji lub sprawozdania z weryfikacji, o którym mowa w art. 84 ust. 1;”, b) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: „2. Krajowy ośrodek występuje do organu Inspekcji o oszacowanie wielkości: 1) emisji z instalacji albo 2) emisji z operacji lotniczej lub skutków innych niż emisja dwutlenku węgla (CO) 2 – również w przypadku, gdy z uzyskanych przez niego informacji wynika, że emisja lub skutki inne niż emisja dwutlenku węgla (CO) ustalone na podstawie raportu na temat wielkości emisji lub poprawionego raportu na temat 2 wielkości emisji, o którym mowa w art. 86 ust. 10, zostały ustalone nieprawidłowo. 3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, organ Inspekcji wydaje decyzję określającą szacunkową wielkość emisji z instalacji albo emisji z operacji lotniczej lub skutków innych niż emisja dwutlenku węgla (CO) 2 za rok okresu rozliczeniowego, którego dotyczyło wystąpienie Krajowego ośrodka. Przepisy art. 87 ust. 2–4 i 6 stosuje się odpowiednio.”;
-
w życie od 24 sierpnia 2019 · Dz.U. 2019 poz. 1501
52) art. 88 otrzymuje brzmienie: „Art. 88. 1. Krajowy ośrodek, w terminie do dnia 31 maja każdego roku, występuje do organu Inspekcji o oszacowanie wielkości emisji z instalacji albo z operacji lotniczej, w przypadku gdy: 1) prowadzący instalację albo operator statku powietrznego nie złożył raportu na temat wielkości emisji lub sprawozdania z weryfikacji, o którym mowa w art. 84 ust. 1; 2) w sprawozdaniu z weryfikacji, o którym mowa w art. 84 ust. 1, weryfikator zamieścił jedno z ustaleń określonych w art. 27 ust. 1 lit. b-d rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067. 2. Krajowy ośrodek występuje do organu Inspekcji o oszacowanie wielkości emisji z instalacji albo z operacji lotniczej również w przypadku, gdy z uzyskanych przez niego informacji wynika, że emisja ustalona na podstawie raportu, o którym mowa w art. 80 ust. 3, lub raportu, o którym mowa w art. 86 ust. 10, została wyznaczona nieprawidłowo. 3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, organ Inspekcji wydaje decyzję określającą szacunkową wielkość emisji za rok okresu rozliczeniowego, którego dotyczyło wystąpienie Krajowego ośrodka. Przepisy art. 87 ust. 2-4 i 6 stosuje się odpowiednio.”;
-
Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2020 poz. 136 (ogł. 28 stycznia 2020) do Dz.U. 2025 poz. 1685 (ogł. 3 grudnia 2025)
1. Krajowy ośrodek, w terminie do dnia 31 maja każdego roku, występuje do organu Inspekcji o oszacowanie wielkości emisji z instalacji albo z operacji lotniczej, w przypadku gdy: 1) prowadzący instalację albo operator statku powietrznego nie złożył raportu na temat wielkości emisji lub sprawozdania z weryfikacji, o którym mowa w art. 84 ust. 1; 2) w sprawozdaniu z weryfikacji, o którym mowa w art. 84 ust. 1, weryfikator zamieścił jedno z ustaleń określonych w art. 27 ust. 1 lit. b–d rozporządzenia Komisji (UE) 2018/2067. 2. Krajowy ośrodek występuje do organu Inspekcji o oszacowanie wielkości emisji z instalacji albo z operacji lotniczej również w przypadku, gdy z uzyskanych przez niego informacji wynika, że emisja ustalona na podstawie raportu, o którym mowa w art. 80 ust. 3, lub raportu, o którym mowa w art. 86 ust. 10, została wyznaczona nieprawidłowo. 3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, organ Inspekcji wydaje decyzję określającą szacunkową wielkość emisji za rok okresu rozliczeniowego, którego dotyczyło wystąpienie Krajowego ośrodka. Przepisy art. 87 ust. 2–4 i 6 stosuje się odpowiednio.
-
Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2015 poz. 1223 (ogł. 25 sierpnia 2015) do Dz.U. 2018 poz. 1201 (ogł. 22 czerwca 2018) ten tekst
1. Krajowy ośrodek występuje do organu Inspekcji o oszacowanie wielkości emisji z instalacji albo z operacji lotniczej, w przypadku gdy:
1) prowadzący instalację albo operator statku powietrznego nie złożył raportu na temat wielkości emisji lub sprawozdania z weryfikacji w terminie, o którym mowa w art. 86 ust. 1;
2) w sprawozdaniu z weryfikacji, o którym mowa w art. 84 ust. 1, weryfikator zamieścił jedno z ustaleń określonych w art. 27 ust. 1 lit. b-d rozporządzenia Komisji (UE) nr 600/2012.
2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, organ Inspekcji wydaje decyzję określającą szacunkową wielkość emisji w poprzednim roku okresu rozliczeniowego. Przepisy art. 87 ust. 2-4 i ust. 6 stosuje się odpowiednio.
Źródła: przepis występuje w 9 z 9 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.