§ 6.

1. Maksymalną emisję substancji w okresie rozliczeniowym uznaje się za dotrzymaną, jeżeli emisja substancji ze źródła w tym okresie nie przekracza wielkości określonej w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

2. Maksymalną emisję substancji w okresie rozliczeniowym uznaje się za dotrzymaną mimo niespełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1, jeżeli łączna emisja tej substancji ze wszystkich źródeł w tym okresie nie przekracza wielkości określonej w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

3. Maksymalną emisję substancji w okresie rozliczeniowym uznaje się za dotrzymaną mimo niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1 i 2, w przypadku źródła wchodzącego w skład źródeł:

1) należących do tej samej grupy kapitałowej, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r. poz. 330, z późn. zm.), lub

2) eksploatowanych przez tego samego prowadzącego instalację, lub

3) eksploatowanych na terenie tego samego zakładu

- jeżeli w terminie 6 miesięcy po upływie tego okresu prowadzący instalację przekaże organowi właściwemu do wydania pozwolenia informację o wielkości emisji substancji potwierdzającą, że suma emisji substancji obliczona dla tych źródeł nie przekracza odpowiedniej sumy maksymalnych emisji tej substancji określonych dla tych źródeł w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

Przypis w tekście jednolitym: Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 613, z 2014 r. poz. 768 i 1100 oraz z 2015 r. poz. 4 i 978.