§ 3.

1. Przychody, o których mowa w § 1, obejmują faktycznie uzyskane przychody związane z wykonywaniem przez przewoźnika lotniczego obowiązku użyteczności publicznej na trasie, w odniesieniu do której nałożono ten obowiązek, zgodnie z warunkami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 197 ust. 1 pkt 2 ustawy, z uwzględnieniem przychodów zaklasyfikowanych jako pomoc państwa w rozumieniu art. 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Do przychodów tych zalicza się:

1) przychody z tytułu przewozu lotniczego wynikające z taryfy przewozu lotniczego i inne pochodzące ze sprzedaży przewozów lotniczych;

2) przychody z opłat dodatkowych doliczanych do ostatecznej ceny przewozu lotniczego;

3) przychody z programów lojalnościowych;

4) zysk przewyższający uzasadniony poziom zysku, wynikający ze specjalnych lub wyłącznych praw danego przewoźnika lotniczego związanych z działalnością inną niż usługi świadczone w związku z nałożonym obowiązkiem użyteczności publicznej, na które jest przyznawana pomoc, oraz inne korzyści przyznane przez państwo, niezależnie czy stanowią one pomoc państwa w rozumieniu art. 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

2. Jeżeli działalność przewoźnika lotniczego wykracza poza wykonywanie przewozu lotniczego na trasie, w odniesieniu do której nałożono obowiązek użyteczności publicznej, przychody, o których mowa w ust. 1, związane z obsługą tej trasy, ustala się na podstawie przedstawionych przez przewoźnika lotniczego w ofercie, o której mowa w art. 197 ust. 7 ustawy, metod wyodrębniania tych przychodów z przychodów z działalności przewoźnika lotniczego.