§ 17.

1. Należności finansowe wynikające z rozliczenia przyznanych środków finansowych umarza się, jeżeli wystąpi jedna z następujących przesłanek:

1) dłużnik został wykreślony z właściwego rejestru, a odpowiedzialność za długi nie przeszła na osoby trzecie;

2) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych lub postępowanie egzekucyjne okazało się nieskuteczne;

3) zostało zastosowane umorzenie w ramach zawartego układu z wierzycielami dłużnika;

4) sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie upadłościowe.

2. Minister, na uzasadniony wniosek dłużnika lub z urzędu, może umorzyć należność finansową w całości lub w części, odłożyć termin spłaty lub rozłożyć spłatę na raty, w jednym z następujących przypadków:

1) wystąpiła nadzwyczajna zmiana stosunków gospodarczych, której strony nie mogły przewidzieć w dniu otrzymania środków finansowych, z powodu której zapłata należności przez dłużnika groziłaby znacznym pogorszeniem jego sytuacji ekonomicznej;

2) wystąpiły ważne zdarzenia losowe niezależne od dłużnika;

3) jest to uzasadnione ryzykiem naukowym lub inwestycyjnym wynikającym z charakteru wykonywanych zadań.

3. Spłata należności finansowej odroczonej lub rozłożonej na raty następuje na podstawie umowy zawartej z dłużnikiem.