Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 czerwca 2014 r. w sprawie świadectw służby żołnierzy zawodowych

Rozporządzenie określa:

1) dane, które należy podać w świadectwie służby;

2) wzór świadectwa służby;

3) tryb wydawania i prostowania świadectw służby;

4) tryb przyznawania odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej niewydaniem w terminie lub wydaniem niewłaściwego świadectwa służby;

5) wzór świadectwa służby.

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o ustawie, należy przez to rozumieć ustawę z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

1. W świadectwie służby podaje się następujące informacje niezbędne do ustalenia uprawnień wynikających ze stosunku służbowego oraz z ubezpieczenia społecznego:

1) imię (imiona) i nazwisko;

2) imiona rodziców;

3) datę i miejsce urodzenia, numer PESEL;

4) okres pełnienia czynnej służby wojskowej z uwzględnieniem służby niezawodowej i zawodowej (ze wskazaniem, w przypadku służby zawodowej, okresów jej pełnienia jako służby stałej i kontraktowej);

5) ostatnio zajmowane stanowisko służbowe;

6) podstawę prawną zwolnienia z zawodowej służby wojskowej;

7) liczbę dni urlopu wypoczynkowego, w tym niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego, dodatkowego urlopu wypoczynkowego, zdrowotnego, szkoleniowego i okolicznościowego wykorzystanego przez żołnierza w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek służbowy;

8) okresy korzystania w czasie całej służby z urlopu bezpłatnego i podstawę prawną jego udzielenia;

9) okres korzystania w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek służbowy, z urlopu okolicznościowego w celu sprawowania opieki nad dzieckiem lub chorym członkiem rodziny i podstawę prawną jego udzielenia;

10) urlop macierzyński wykorzystany w okresie służby, dodatkowy urlop macierzyński, urlop na warunkach urlopu macierzyńskiego, dodatkowy urlop na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlop ojcowski oraz urlop rodzicielski;

11) urlop wychowawczy wykorzystany w okresie służby;

12) zwolnienia od zajęć służbowych wykorzystane w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek służbowy;

13) liczbę dni, za które zwolniony żołnierz otrzymał świadczenia pieniężne, o których mowa w art. 95 pkt 2 ustawy;

14) potrącenia z uposażenia, o których mowa w art. 103 ustawy;

15) okresy pełnienia służby wojskowej w warunkach uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia;

16) okresy pełnienia służby wojskowej na stanowiskach określanych jako stanowiska o szczególnych właściwościach, o których mowa w art. 62 ust. 3 ustawy;

17) okres pełnienia służby uzasadniającej podwyższenie emerytury wojskowej na podstawie przepisów o świadczeniach emerytalnych żołnierzy zawodowych;

18) okres pozostawania poza służbą;

19) informacje na temat ubezpieczenia społecznego, w przypadku gdy żołnierz zawodowy nie nabył uprawnień do emerytury wojskowej;

20) zaliczone do dnia 30 czerwca 2004 r. do wysługi lat w stopniu wojskowym okresy pracy po ukończeniu 16. roku życia w gospodarstwie rolnym prowadzonym przez rodziców lub teściów, poprzedzające objęcie tego gospodarstwa i rozpoczęcie jego prowadzenia osobiście lub ze współmałżonkiem, na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy (Dz. U. Nr 54, poz. 310);

21) dane zamieszczone na wniosek zwolnionego żołnierza.

2. Na prośbę żołnierza, zgłoszoną przed dniem wydania świadectwa służby, w świadectwie podaje się szczegółowe informacje dotyczące stanowisk służbowych zajmowanych w trakcie pełnienia służby, a także informacje o wysokości i składnikach uposażenia na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym oraz o posiadanych kwalifikacjach.

3. Wzór formularza świadectwa służby stanowi załącznik do rozporządzenia.

1. Żołnierz zawodowy zwalniany z zawodowej służby wojskowej otrzymuje w dniu zwolnienia ze służby, określonym w decyzji, świadectwo służby. Otrzymanie świadectwa służby żołnierz potwierdza własnoręcznym podpisem oraz datą na egzemplarzu pozostającym w aktach jednostki wojskowej.

2. Świadectwo służby może odebrać osoba upoważniona na piśmie przez żołnierza. W takim przypadku otrzymanie świadectwa służby potwierdza osoba upoważniona. Upoważnienie dołącza się do akt personalnych żołnierza.

3. Jeżeli wydanie świadectwa służby nie jest możliwe w dniu zwolnienia ze służby wojskowej, świadectwo przesyła się żołnierzowi niezwłocznie, za pośrednictwem poczty przesyłką poleconą.

4. Z egzemplarza świadectwa służby, o którym mowa w ust. 1, sporządza się kopię, którą włącza się do teczki akt personalnych żołnierza.

Do wydania świadectwa służby oraz do jego prostowania jest uprawniony dowódca jednostki wojskowej.

1. Żołnierz zwolniony z zawodowej służby wojskowej może, w terminie określonym w art. 123 ust. 2 ustawy, złożyć wniosek o sprostowanie świadectwa służby. Wniosek składa się na piśmie do dowódcy jednostki wojskowej, który wydał świadectwo służby.

2. W przypadku złożenia wniosku o sprostowanie świadectwa służby po terminie dowódca jednostki wojskowej, w drodze postanowienia, może przywrócić termin na pisemny wniosek żołnierza, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie do wyższego przełożonego w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.

3. Dowódca jednostki wojskowej w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku o sprostowanie świadectwa służby wydaje:

1) nowe świadectwo służby w przypadku uwzględnienia wniosku;

2) postanowienie o odmowie sprostowania świadectwa służby.

4. Na postanowienie o odmowie sprostowania świadectwa służby służy zażalenie do wyższego przełożonego w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.

5. Wyższy przełożony, w terminie miesiąca od dnia wniesienia zażalenia na postanowienie, o którym mowa w ust. 4, wydaje postanowienie o:

1) uwzględnieniu zażalenia albo

2) utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia.

6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, dowódca jednostki wojskowej wydaje nowe świadectwo służby w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia w tej sprawie.

7. Dowódca jednostki wojskowej może w każdym czasie z urzędu prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanym świadectwie służby. Na postanowienie o sprostowaniu z urzędu świadectwa służby służy zażalenie do wyższego przełożonego w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.

1. Nowe świadectwo służby wydaje się również w przypadku:

1) zmiany decyzji o zwolnieniu ze służby mającej wpływ na treść świadectwa służby;

2) zwolnienia ze służby żołnierza, wobec którego nastąpiło uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu.

2. W razie wydania nowego świadectwa służby w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i § 6 ust. 3 pkt 1 i ust. 6, poprzednio sporządzone świadectwo służby usuwa się z akt osobowych i poddaje zniszczeniu.

1. W przypadkach, o których mowa w art. 123 ust. 3 ustawy, były żołnierz zawodowy składa wniosek na piśmie do dowódcy jednostki wojskowej, który wydał świadectwo służby.

2. W sprawach, o których mowa w ust. 1, dowódca jednostki wojskowej, który wydał świadectwo służby, rozstrzyga w formie decyzji.

3. Od decyzji, o której mowa w ust. 2, przysługuje odwołanie do wyższego przełożonego dowódcy jednostki wojskowej.

Duplikat świadectwa służby wydaje się, gdy żołnierz lub osoba uprawniona zwróci się na piśmie o wydanie świadectwa w związku z jego zagubieniem lub zniszczeniem.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Przypis w tekście jednolitym: Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 maja 2004 r. w sprawie świadectw służby żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 128, poz. 1344, z 2008 r. Nr 41, poz. 249 oraz z 2010 r. Nr 67, poz. 433), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1355).