§ 3.

1. Charakterystykę energetyczną budynku i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową oblicza się metodą opartą na standardowym sposobie użytkowania oraz na danych klimatycznych przyjętych z bazy danych klimatycznych najbliższej stacji meteorologicznej (metoda obliczeniowa) albo metodą opartą na faktycznie zużytej ilości energii (metoda zużyciowa).

2. Charakterystykę energetyczną istniejącego budynku i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową można obliczać metodą zużyciową, jeżeli:

1) na potrzeby ogrzewania lub przygotowania ciepłej wody użytkowej są one zasilane z sieci ciepłowniczej lub gazowej;

2) zużycie:

a) ciepła rozlicza się w oparciu o wskazania ciepłomierza,

b) gazu ziemnego rozlicza się w oparciu o wskazania gazomierza,

c) ciepłej wody użytkowej rozlicza się w oparciu o wskazania wodomierza;

3) istnieją dokumenty potwierdzające rzeczywiste zużycie ciepła lub gazu ziemnego z ostatnich 3 lat poprzedzających wydanie świadectwa charakterystyki energetycznej;

4) w okresie, o którym mowa w pkt 3, nie przeprowadzono robót budowlanych wpływających na ich charakterystykę energetyczną;

5) nie są one wyposażone w system chłodzenia;

6) gaz ziemny jest zużywany wyłącznie na potrzeby ogrzewania lub przygotowania ciepłej wody użytkowej;

7) możliwe jest określenie ich powierzchni o regulowanej temperaturze powietrza.

3. Metodologię obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową opartą na standardowym sposobie użytkowania oraz na danych klimatycznych przyjętych z bazy danych klimatycznych najbliższej stacji meteorologicznej określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

4. Metodologię obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową opartą na faktycznie zużytej ilości energii określa załącznik nr 2 do rozporządzenia.