Art. 33.
Ustawa z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta · DU 2014 poz. 827
Treść w tym tekście
Jeżeli konsument wybrał sposób dostarczenia rzeczy inny niż najtańszy zwykły sposób dostarczenia oferowany przez przedsiębiorcę, przedsiębiorca nie jest zobowiązany do zwrotu konsumentowi poniesionych przez niego dodatkowych kosztów.
Wersje
Zmiany z nowelizacji — dosłownie (data wejścia w życie według API Sejmu)
-
w życie od 1 stycznia 2023 · Dz.U. 2022 poz. 2337
8) użyty w art. 12 w ust. 1 w pkt 10 i 13, w art. 21 w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia, w art. 23, w art. 32 w ust. 1, w art. 33, w art. 34 w ust. 2 oraz w art. 38 w pkt 6, 8 i 12, w różnej liczbie i w różnym przypadku, wyraz „rzecz” zastępuje się użytym w odpowiedniej liczbie i odpowiednim przypadku wyrazem „towar”;
-
Brzmienie w najnowszym tekście — od Dz.U. 2023 poz. 2759 (ogł. 22 grudnia 2023) do Dz.U. 2024 poz. 1796 (ogł. 6 grudnia 2024)
Jeżeli konsument wybrał sposób dostarczenia towaru inny niż najtańszy zwykły sposób dostarczenia oferowany przez przedsiębiorcę, przedsiębiorca nie jest zobowiązany do zwrotu konsumentowi poniesionych przez niego dodatkowych kosztów.
-
Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2014 poz. 827 (ogł. 24 czerwca 2014) do Dz.U. 2020 poz. 287 (ogł. 21 lutego 2020) ten tekst
Jeżeli konsument wybrał sposób dostarczenia rzeczy inny niż najtańszy zwykły sposób dostarczenia oferowany przez przedsiębiorcę, przedsiębiorca nie jest zobowiązany do zwrotu konsumentowi poniesionych przez niego dodatkowych kosztów.
Źródła: przepis występuje w 6 z 6 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.
Orzeczenia
W bazie nie ma orzeczeń, których podstawa prawna wskazuje ten przepis.