Art. 24.

1. Brzmienie w najnowszym tekście — w Dz.U. 2026 poz. 777 (ogł. 15 czerwca 2026)

   1. Składkę podstawową finansuje pracodawca. 2. Kwota wpłacanej składki podstawowej nie może przekroczyć 7 % wynagrodzenia uczestnika. 4) Przez art. 7 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 5) Przez art. 7 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnośniku 2. 6) Dodany przez art. 7 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnośniku 2; wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2026 r. 3. Wysokość składki podstawowej ustala się: 1) procentowo od wynagrodzenia albo 2) w jednakowej kwocie dla wszystkich uczestników, albo 3) procentowo od wynagrodzenia, z określeniem maksymalnej kwotowej wysokości tej składki. 4. Pracodawca nalicza i odprowadza składkę podstawową: 1) w odniesieniu do składników wynagrodzenia należnych za okresy niedłuższe niż miesiąc – w terminie wypłaty tych składników obowiązującym u pracodawcy, i odprowadza je w okresach miesięcznych; 2) w odniesieniu do składników wynagrodzenia należnych za okresy dłuższe niż miesiąc – w terminie wypłaty tych składników, i odprowadza je również w tym terminie. 5. Składka podstawowa nie jest wliczana do wynagrodzenia stanowiącego podstawę ustalenia obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne. 6. W przypadkach określonych w ust. 3 pkt 1 i 3 wysokość składki podstawowej jest ustalana od wynagrodzenia w jednakowym procencie dla wszystkich uczestników.

2. Wcześniejsze brzmienie — od Dz.U. 2004 poz. 1207 (ogł. 24 maja 2004) do Dz.U. 2024 poz. 556 (ogł. 12 kwietnia 2024) ten tekst

   1. Składkę podstawową finansuje pracodawca.

   2. Kwota wpłacanej składki podstawowej nie może przekroczyć 7 % wynagrodzenia uczestnika.

   3. Wysokość składki podstawowej ustala się:

   1) procentowo od wynagrodzenia albo

   2) w jednakowej kwocie dla wszystkich uczestników, albo

   3) procentowo od wynagrodzenia, z określeniem maksymalnej kwotowej wysokości tej składki.

   4. Pracodawca nalicza i odprowadza składkę podstawową:

   1) w odniesieniu do składników wynagrodzenia należnych za okresy nie dłuższe niż miesiąc - w terminie wypłaty tych składników obowiązującym u pracodawcy, i odprowadza je w okresach miesięcznych;

   2) w odniesieniu do składników wynagrodzenia należnych za okresy dłuższe niż miesiąc - w terminie wypłaty tych składników, i odprowadza je również w tym terminie.

   5. Składka podstawowa nie jest wliczana do wynagrodzenia stanowiącego podstawę ustalenia obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne.

   6. W przypadkach określonych w ust. 3 pkt 1 i 3 wysokość składki podstawowej jest ustalana od wynagrodzenia w jednakowym procencie dla wszystkich uczestników.

Źródła: przepis występuje w 9 z 9 tekstów tego aktu w bazie. Polecenia zmian są przypisywane do przepisu automatycznie z tekstu nowelizacji — polecenie, którego nie dało się jednoznacznie przypisać, nie jest tu pokazywane.