§ 4.

MJE zostają uznane w zakresie spraw objętych postanowieniami Międzynarodowej konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978, sporządzonej w Londynie dnia 7 lipca 1978 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 39, poz. 201 i 202, z 1999 r. Nr 30, poz. 286 oraz z 2013 r. poz. 1092 i 1093), zwanej dalej „Konwencją STCW”, i ustawy w zakresie szkolenia członków załóg statków morskich, jeżeli:

1) posiadają wyznaczoną osobę odpowiedzialną za proces szkolenia i egzaminowania;

2) szkolenia kwalifikacyjne i dodatkowe przeszkolenia są prowadzone:

a) na podstawie ramowych programów szkoleń określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 74 ust. 4 ustawy oraz zgodnie z Konwencją STCW oraz na podstawie programów szkoleń opracowanych w języku angielskim w przypadku, gdy szkolenia są prowadzone w języku angielskim,

b) przez odpowiednio wykwalifikowaną kadrę zgodnie z minimalnymi wymaganiami dotyczącymi kadry dydaktycznej określonymi w załączniku nr 1 do rozporządzenia,

c) w odpowiednio wyposażonych salach i na sprzęcie wymaganym do właściwego przeprowadzenia szkolenia zgodnie z wymaganym wyposażeniem bazy dydaktycznej określonym w załączniku nr 2 do rozporządzenia;

3) zapewniają:

a) prawidłowy przebieg szkolenia w celu osiągnięcia zakładanych efektów szkolenia,

b) prawidłowy przebieg zaliczenia części praktycznej szkolenia zgodnie z wymaganiami egzaminacyjnymi określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 74 ust. 4 i art. 77 ust. 10 ustawy oraz zgodnie z Konwencją STCW;

4) posiadają system zarządzania jakością, potwierdzony odpowiednim certyfikatem, przy czym w nowo tworzonych MJE system zarządzania jakością powinien być potwierdzony certyfikatem w okresie roku od rozpoczęcia działalności szkoleniowej;

5) prowadzą rejestrację uczestników szkolenia w systemie stosowanym przez administrację morską do obsługi administracyjnej egzaminów i wydawania dokumentów kwalifikacyjnych i świadectw przeszkolenia.